ธุดงค์ ๑๓ : หน้า 132/152

ข อ ง ดี จ า ก + พระไตรปิฎก โดย : แก้วปริยัติ มายมหาศาล ถ้าหากไม่ปฏิบัติก็ไม่มี จักถือเอา โทษ ๓.อย่างเพลา ถือเอาผ้าที่ผู้มี ธุดงค์ ๑๓ ประกอบด้วย ศรัทธานำ มาวางถวายแทบเท้า ด.ปังสุกุลกังคะ ถือผ้าบังสุกุล อานิสงส์ในปังลุกูลกังคะนี้ก็คือ ธ องค์ โดยทั่วไปแล้วเราจะ เข้าใจกันว่า เป็นแค่เพียง การปักกลด อยู่กลดหรือถือ 9 กลดเดินเข้าป่าเท่านั้น แต่ แท้จริงแล้ว พระพุทธเจ้าทรง บัญญัติธุดงค์ไว้ถึง อย่าง ที่เรา เรียกกันว่า ธุดงค์ ๑๓ ๑๓ ธุดงค์คือ กุศโลบายหรือจริยา วัตรพิเศษที่เป็นเครื่องมือในการกำจัด กิเลส และปฏิบัติเพื่อความสุข ความ หลุดพ้น ธุดงค์ไม่ใช่วินัย ไม่ใช่ข้อบังคับ แล้วแต่ใครจะสมัครใจสมาทานปฏิบัติ ตาม เมื่อปฏิบัติก็มีคุณมีอานิสงส์มาก เป็นวัตร คือ ภิกษุถือการห่มหรือใช้ ทา ให้เกิดมีการปฏิบัติที่สมควรแก่ สอยผ้าบังสุกุลเป็นปกติ จะไม่ใช้ผ้า นิสัย ดังที่ว่า การบรรพชาอาศัยบัง อื่นนอกจากผ้าบังสุกุลนั้นมาห่มกายเลย สุกุลจีวร ไม่มีตัณหาในการบริโภค มี ผ้าบังสุกุลคือผ้าที่พระภิกษุแสวง บริขารเป็นสมณสารูป เป็นผู้น่าเลื่อม- ธุดงค์ ๐๑ หาได้ในคราวท่า จีวร จากที่เขาทิ้งตาม ใส เป็นต้น ดังค่า พรรณนานี้ว่า กองขยะบ้าง ตามโคนไม้ หรือที่เขา เอาห่อศพบ้าง โดยไม่คิดหวังว่า จะ เป็นของประณีต ละเอียด หยาบหรือ ไม่หยาบ ไม่มีความโลภในผ้านั้น แล้ว น่า มาท่า จีวร หรือแม้กระทั่งผ้าที่กุล บุตรผู้มีศรัทธานำา มาวางถวายแทบเท้า ก็จัดเป็นผ้าบังสุกุล แต่ในปัจจุบันเรา มักจะเข้าใจกันว่าผ้าที่พระสงฆ์ชักเอา จากโลงศพ จากสายโยงศพเท่านั้น เป็นผ้าบังสุกุล ประเภทของผู้ถือธุดงค์ข้อนี้ มี ๓ ประเภท คือ ๑.อย่างอุกฤษฏ์จะถือเอาเฉพาะ ผ้าที่ตกอยู่ในป่าช้าเท่านั้น ๒.อย่างกลาง ถือเอาจีวรที่ผู้ ปรารถนาบุญวางไว้ ด้วยคิดว่าบรรพชิต ภิกษุผู้สำรวม ทรงผ้าบังสุกุล เพื่อกำจัดมารและเสนามาร ย่อมงาม ดังกปัดรูปผู้ทรงสวมเกราะแล้วสง่างาม อยู่ในที่รบฉะนั้น ผ้าบังสุกุลใด แต่ องค์พระผู้เป็นครูของโลก ปังทรงละ ผ้าอย่างดีๆ มีผ้ากาสีเป็นต้นเสียแล้ว มาทรงใช้ ใครจะไม่พึงใช้ผ้าบังสุกุล นั้น (โดยเสด็จ) เล่า เพราะเหตุนั้นแล ภิกษุเพื่อระลึกถึงค่า ปฏิญญาของตน พึงยินดีในผ้าบังสุกุล ปันอนุกุลแก การบำเพ็ญเพียรเทอญ ๒.เตจีวริกังคะ ถือการใช้เฉพาะ ผ้าไตรจีวร (สังฆาฏิ จีวร สบง) เท่า นั้นเป็นวัตร โดยไม่ใช้ผ้าอื่นเลยนอก จากผ้าสามผืนของตนเท่านั้นมาห่มกาย สำหรับผู้ถือธุดงค์ข้อนี้ มี ๓ กัลยาณมิตร กรีฑา กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐