การฝังเข็มและการรักษา : หน้า 116/152

ชิ-เคด เงใช้ลูกที่รกแม่มากที่สุดในโ10 แม่เล่าเรื่องเข็มแหลมๆ ให้นุ่นฟัง เพราะแม่มา รักษาตัวด้วยวิธีฝังเข็ม ซึ่งเป็นการรักษาของจีนที่มีมา ประมาณ 5,000 กว่าปี เป็นการรักษาโดยการเอาเข็มซึ่ง เล็กบางกว่าเข็มฉีดยา แต่ยาวประมาณ ร.๕ ช.ม. (แค่ เห็นก็เสียวแล้ว) ฝังลงตรงจุดซึ่งเป็นทางเดินของลมปราณ ในร่างกายของเรา เพื่อกระตุ้นให้การเดินของลมในร่าง กายเป็นปรกติ ซึ่งจะมีผลทำให้การทำงานของอวัยวะ ภายในร่างกายเป็นปกติดีขึ้น โรคที่เป็นอยู่ก็จะหายไป ทั้งๆ ที่ทางเดินของลมปราณ (ตามความเชื่อของหมอจีน) ใน ร่างกายอยู่ห่างจากอวัยวะภายใน แต่สามารถไปกระตุ้น ให้อวัยวะภายในร่างกายทำงานได้เป็นปรกติ ที่แม่ได้ข่าว มามีหมอแผนปัจจุบันพากันสนใจศึกษาวิธีฝังเข็มแบบของ จีนและได้นำมาใช้รักษาโรคได้ผลกันแล้ว อย่างเช่นใน อเมริกา ได้นำวิธีรักษาคนที่เป็นโรคติดยาโดยวิธีฝังเข็มที่ บริเวณใบหูทั้ง ๒ ข้างๆ ละ ๑๒ เข็ม เพื่อไปกระตุ้นให้ สมองหลั่งฮอร์โมนตัวหนึ่งออกมา ทำให้คนไข้หายจาก อาการติดยาได้เป็นผลสำเร็จ เพียงแต่ให้ระวังการติดเชื้อ จากการฝังเข็ม ซึ่งต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ เพราะ ปรากฏมีรายงานว่าผู้ที่ได้รับการรักษาแบบฝังเข็ม (ที่ไม่ สะอาดพอ) จะได้รับเชื้อจากการฝังเข็มติดมาด้วย ทำนอง ว่าหายจากโรคหนึ่งแต่กลับมากลายเป็นอีกโรคหนึ่ง คนไข้ หลายคนที่มารักษาที่คลีนิคนี้ มีหลายคนหายจากการเป็น โรค เช่น หายจากการเป็นเบาหวาน เป็นโรคอัมพฤก หายจากเป็น 0751 (เนื้องอก) หายปวดศรีษะ หายปวดเมื่อย ไม่มีแรงตามแขนขา ก็สามารถบำบัดให้หายจนเป็นปกติ ได้ คนไข้จึงพากันมารักษาจนเต็มแน่นคลินิค เขาพากัน มารักษาชีวิตที่แสนจะมีค่า ที่ทุกคนหวงแทน ชีวิตของเรา ที่เขายังบังคับให้ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ได้ บังคับให้เกิดโรค ร้ายทำลายกายหยาบของเราให้ผุพังและเจ็บตายไปในที่สุด เพื่อจะได้อยู่สร้างบุญบารมีได้น้อยลงๆเขารักษาโรคได้ไดย การปรับทางเดินชองลมปราณภายในร่างกายของเราได้ แต่ เราก็ควรรักษาใจของเราให้เป็นปกติโดยการปรับทางเดิน ของใจของเราให้เดินไปสู่เห้นทางสายกลางภายในให้ถูกต้อง โดยการปรับใจให้หยุดนิ่งอย่างเดียว เพราะใจที่หยุดนิ่ง สามารถน่า พาเราโทเปสู่ความรู้ภายในที่จะได้หลุดพ้นจาก ความทุกข์ในวัฏฏสงสาร ซึ่งเป็นต้นเหตุของความเกิด ความแก่ ความเจ็บ และความตาย ที่วนเวียนไม่รู้จักจบ จักสิ้น ให้เราได้รู้จักสาเหตุของโรคร้ายนี้ และทำลายให้ หมดสิ้นไป เพราะต้นตอของสาเหตุแห่งความทุกข์ทั้ง หลายอยู่ที่ตรงนี้ ถ้าหากแม่เป็นนักเรียนทางธรรมอย่างเช่นหนู แม่ก็ จะเพียรพยายามปีกใจหยุดนิ่งต่อไปอย่างไม่ท้อถอย เพราะ สิ่งที่หนูกำลังศึกษาอยู่เป็นวิชชาที่อยู่เหนือกว่าศาสตร์ใดๆ ในจักรวาล ตอนนี้เราก็เปรียบเสมือนกบอยู่ในกะลา ซึ่ง คิดว่านี่คือโลกของมันซึ่งมีอยู่เพียงแค่นี้ แท้จริงถ้าเจ้ากบ น้อยตัวนั้นกระโดดพ้นจากกะลาออกมาได้แล้ว มันก็จะ พบกับโลกจริงๆ ซึ่งกว้างขวาง มีสิ่งที่ยังไม่เคยพบเคยเห็น อีกมากมาย วิชชาธรรมกายนั้นจึงเป็นวิชชาที่อยู่เหนือโลก เหนือจักรวาล เหนือความเข้าใจใดๆ ที่เราเคยรู้เคยศึกษา มา มีสิ่งที่เราต้องค้นคว้าศึกษาอีกมากมายเมื่อเราเข้าไป ถึงเส้นทางภายในตัวของเราเอง ซึ่งบรมครูของเรา คือ สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงค้นพบ และหลวงพ่อ วัดปากน้ำ ภาษีเจริญ ท่านสู้อุตส่าห์สละชีวิตศึกษาอย่าง สุดชีวิตของท่าน เพื่อน เอาวิชชาธรรมกายมาเผยแม่ให้ พวกเราได้เรียนรู้อย่างหมดเปลือก ให้ได้หลุดพ้นจากความ ทุกข์ทั้งปวง สมควรที่พวกเราจะยกย่องบูชาพระคุณของ ท่านโดยร่วมแรงร่วมใจกันสร้างมหาวิหารพระมงคลเทพมุนี ให้สําเร็จโดยเร็ว สุดท้ายนี้ แม่ขอให้อานุภาพพระธรรมกายจงคุ้ม ครองปกปักรักษาให้นุ่นหายจากโรคภัยไข้เจ็บทั้งปวง ให้ ได้เข้าถึงพระธรรมกายโดยเร็วพลันให้นุ่นสมความปรารถนา ในทุกสิ่งที่ต้องการ เราคงได้พบกันในวันบุญใหญ่ วันที่ ๕ ม.ค. ซึ่งเป็นวันตอกเสาเข็มมหาวิหารต้นสุดท้าย ใน ศักราชใหม่ ๒๕๕๐ นี้ ซึ่งเป็น พ.ศ.ใหม่ที่ขอให้เราได้พบ ความสุขความสมหวังในธรรมะยิ่งๆ ขึ้นไป รักและคิดถึงลูก .กัลยาณมิตร AAO กุมภาพันธ์ ๒๕๕