การปลูกฝังคุณธรรมในสังคม : หน้า 57/152

ทหารมาจาก จปร. รุ่นต่างๆ) บ้าง ในทางการเมืองเรามีนัก การเมืองมาจากครอบครัวหรือตระกูลต่างๆ บ้าง ถ้าบุคคล ทั้งหลายเหล่านี้ได้รับการหล่อหลอมมามิใช่เฉพาะความเก่ง กล้าสามารถเท่านั้น หากได้รับการปลูกส่งคุณธรรมตลอดจน ความดีอันเป็นความลูกต้องเที่ยงธรรมในสังคม บุคคลเหล่า นี้ย่อมได้รับการยกย่องประดุจรัฐบุรุษ และจะอยู่ในใจของ มหาชนตลอดกาล แต่จะมีบุคคลเหล่านี้ขึ้นมาได้ จำเป็นจะ ต้องปลูกสิ่งเสียแต่วัยเยาว์ ตราบใดที่กระแสแห่งการยกย่อง คุณความดียังมีอยู่ในสังคม ย่อมจะมีคนดีปรากฎเพื่อก่อให้ เกิดประโยชน์แก่ส่วนรวมได้ แม้เราอาจจะไม่หวังว่าบุตร ของเราจะได้เป็นถึงผู้นำาของสังคม แต่เราควรมุ่งปลูกฝัง เมล็ดพันธุ์แห่งความดีให้เกิดขึ้นกับบุตรหลานของเรา เพื่อ ความสงบสุขและความร่มเย็นในครอบครัวของเราได้ ดีด้วยและเก่งด้วย ขณะนี้กวะแสโตกกำลังย้อนมามองถึงคุณภาพคนใน สังคม โดยเฉพาะในประเทศไทย เรากำลังมามองกันว่า ใน อดีตที่ผ่านมา เราสร้างคนเก่งให้เกิดขึ้นในสังคมไทยได้มาก ดังจะปรากฏว่า นักวิชาการและผู้รู้ทั้งหลาย เช่น จากสภา พัฒนาเศรษฐกิจและสังคมท่านหนึ่งกล่าวว่า ประเทศไทยมี คนเก่ง สามารถนำพาเศรษฐกิจของประเทศให้ก้าวหน้าว่า ประเทศต่างๆ ได้ แต่เป็นที่น่าเสียดายว่า ในขณะที่บ้าน เมืองกำลังมีเศรษฐกิจรุ่งโรจน์อยู่นี้ ปรากฏว่าปัญหาทาง สังคมกลับมีมากขึ้น คุณภาพทางจิตใจกำลังตกต่ำ ความ เห็นแก่ตัวเอารัดเอาเปรียบเพิ่มทวิมากขึ้น การต่อสู้แย่งชิง ก็มีปรากฏอยู่ทั่วไปในวงการต่างๆ ด้วยเหตุนี้จึงกลายเป็นสิ่งที่จะย้อนมามองถึงตัวบุคคล ว่า ขณะนี้เรากำลังมุ่งพัฒนาคนไปในทิศทางใด เพราะที่ ผ่านมาเราสามารถสร้างคนเก่งขึ้นมาได้ แต่บัดนี้เราต้อง การคนทั้งเก่งและทั้งดี แต่กระนั้นแม้จะไม่เก่ง คนทั้งหลาย ก็ปรารถนาคนดีมากกว่า จึงเป็นคำถามสำหรับตัวเราและ ครอบครัวอื่น หากทุกคนคิดเป็นคนเก่งเช่นเราบ้าง ก็ไม่แน่ ว่าสังคมจะสงบร่มเย็นลงได้ แม้ตัวเราเองก็ไม่แน่ว่าจะได้ รับผลจากความเก่งของบุตรหลานเพื่อก่อให้เกิดสิ่งที่ดีงามแก่ ตัวเราได้ เพราะความเก่งยังเปรียบเสมือนมีดคมที่ยังไม่มี สก หากไม่ระมัดระวัง อาจจะทำให้เกิดบาดแผลแก่เจ้าของ TIC ยุวธรรมทายาทผู้องอาจ ในธรรมวิภาคได้จำแนกพระพุทธธรรมคำสอนไว้ตอน หนึ่งว่า สิ่งที่พ่อแม่จะให้แก่ลูกก็คือ การให้การศึกษา การ อบรมสั่งสอนให้ลูกเป็นคนดี ไม่ให้เป็นคนชั่ว ในขณะที่หน้า ที่ของลูกต่อพ่อแม่ประการหนึ่งคือ กระทำตนให้เป็นคนดีที่ เหมาะสมที่จะเป็นผู้ได้รับมรดกจากพ่อแม่ และเขาย่อมจะ มีความภูมิใจที่เขามีพ่อแม่และบรรพบุรุษที่เลื่อมใสในพระ พุทธศาสนา กำลังจะมอบสิ่งอันมีค่าที่สุดให้แก่เขา เพราะ ทรัพย์สมบัดีทั้งหลายของพ่อแม่มีสามารถจะปรนเปรอเขา ไปได้ตลอดชีวิต หากแต่คุณธรรมความดีนี้เองที่พ่อแม่ สามารถมอบให้ลูกได้ และจะยังประโยชน์ให้เกิดแก่ลูกทั้ง โลกนี้และโลกหน้า และเมื่อเขาได้เป็นยุวธรรมทายาท เขา กำลังพิสูจน์ตนเองว่าเขาเหมาะสมและพร้อมที่จะเป็นผู้ได้รับ มรดกอันล้ำค่านี้ เพราะฉะนั้น เมื่อเขาได้รู้จักชีวิตและการ สั่งสมคุณความดีให้แก่ชีวิต เขาจึงได้ชื่อว่าเป็นมหาเศรษฐี ผู้ที่รู้จักเป้าหมายที่จะใช้ชีวิตให้สมบูรณ์เต็มร้อยเปอร์เซ็นต์ ได้ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐ กัลยาณมิตร