ความประทับใจและข้อคิด : หน้า 98/152

ชื่นชมไม่น้อย สามรายข้างต้นที่เล่ามา เป็นรายที่ป่าประทับใจในทางที่ดี ส่วนที่จะเล่าต่อไปเป็นเรื่องของความสลดใจ ตะ เรื่องที่หนึ่ง ในอดีตเมื่อ ปีที่ผ่านมา รายนี้เป็นเพื่อนรัก ของป่าเอง เป็นเศรษฐีมีทรัพย์มากราวๆ ๒๐๐ ล้านบาทในครั้ง กระโน้น เวลานี้คงหลายพันล้าน เขาตั้งใจว่าจะใช้ทรัพย์ทั้งหมด ช่วยหมู่คณะของเราทำงานให้พระศาสนา ยังไม่ทันลงมือปฏิบัติ ก็ถูกคนเลวๆ ยุแหย่ให้คิดระแวงสงสัยกิจกรรมของเรา จนถอน ตัวออกไปด้วยความเข้าใจผิด และไม่มีโอกาสร่วมงานบุญกับหมู่ คณะของเราอีกเลย ขณะนี้เป็นมะเร็งขั้นสุดท้าย ถ่ายอุจจาระมี เลือดออกครั้งละเป็นลิตรๆ กำลังใกล้จะตายในไม่ช้า ป่าฟังข่าว แล้วสลดใจมาก ถ้าเขาคบกับป้าเรื่อยมาทั้ง ๒๘! ปีที่ผ่านมา คงมี โอกาสทำบุญใหญ่มากมาย การคบคนพาลไม่เป็นมงคลอย่างนี้ มี ทรัพย์อยู่ก็ไม่ได้เปลี่ยนเป็นบุญติดตัว ทิ้งให้เสียไปเปล่า ขอเรา ทุกคนอย่าได้เป็นเศรษฐีอาภัพอย่างรายนี้เลย จริงๆ เมื่อพึ่งสถาบันการศึกษาไม่ได้ ขอพวกเราน่า ลูกหลานของเรา มาเข้า วัดกันแต่เล็กเถอะนะคะ เรื่องที่สาม ระยะนี้มีเอกสารพิมพ์ เผยแพร่เป็นเล่ม กล่าวโจมตีพระพุทธ ศาสนาโดยเฉพาะวัดของเรา ด้วยเรื่อง เสียหายร้ายแรงต่างๆ ขอให้พวกเรารู้ ทันอุบายเหล่านี้ ขอทุกคนอย่าหวั่นไหว อย่าหลงกล ทองคำแท้ เพชรแท้ ย่อม ทนต่อการพิสูจน์เสมอ ใครจะนำ สิ่ง สกปรกมาราดรด ย่อมไม่สกปรกไป ตาม ล้างได้เมื่อใด ความบริสุทธิ์ผุด ผ่องย่อมปรากฏให้เห็นได้ตลอดเวลา ป้าขอคุยด้วยครั้งนี้เท่านี้ก่อนนะ คะ อย่าลืมว่า หน้าที่ของเราคือสร้าง บารมีติดตัวไปให้เต็มที่ที่สุดในชาตินี้ เรื่องที่สอง มีเด็กหนุ่มและขายหนุ่มหลายราย เล่าให้ป่าฟัง ถึงความผิดพลาดในชีวิตท่า บาปไว้มาก เพิ่งมารู้ตอนนี้เองว่าอะไร อย่าเสียเวลากับเรื่องไร้สาระอื่นใด เป็นบุญเป็นบาป ควรทำ ไม่ควรทำ บ่นน้อยใจว่า ทำไมจึงไม่รู้ เรื่องเหล่านี้มาแต่เล็ก ชีวิตจะได้ไม่พลาดพลั้ง ป่าพูดให้กำลังใจไป แล้วก็มานึกถึงการทำงานด้านการศึกษาของชาติบ้านเมือง เรา ขาดเรื่องนี้ไปจริงๆ สอนให้ประชาชนทั้งประเทศอ่านหนังสือได้ตั้ง แต่เด็ก ทำไมไม่สอนให้เขารู้บาปบุญคุณโทษพร้อมกันไปให้ได้ผล กัลยาณมิตร /๙๒ : กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐ odb สะ-หวัด-ดี