การประกาศสันติสุข : หน้า 142/152

“ข้าขอประกาศว่า ปัดนี้ ไม่มี มาช้านาน ความสุขสงบของประเทศที่ องอาจ ประกาศต่อหมู่ทหารหาญที่ ปราศจากสงคราม ผู้คนรักใคร่สามัคคี กำลังรอคำสั่งปฏิบัติการ เป็นน้ำหนึ่งใจเดียว ชนิดพร้อมที่จะ ร่วมใจกันย้ายภูเขาทั้งลูกหากว่าเป็น สงครามอีกแล้ว รัฐวินดาคือศูนย์ ท่านไม่ทราบหรอกหรือว่า ตราบาป กลางความเจริญ แต่รัฐกันวีราคือศูนย์ แห่งการเป็นกบฏราชบัลลังก์ที่เราถูก กลางของอารยธรรมและกันต์ธรรม ทั้ง ยัดเอียดให้เพื่อสร้างความเกลียดชัง สองรัฐจักเป็นพันธมิตรเพื่อส่งเสริมเติม เป็นเพราะเราปรารถนาจะสร้างสันติ สุขให้เกิดแก่แว่นแคว้น สร้างเมืองให้ ปลอดสงคราม แต่ไม่มีใครเห็นด้วย จะด้วยเหตุผลอะไรก็แล้วแต่เขาเถิด บัดนี้เราพบเมืองของเราแล้ว” “ท่านคือผู้ทรยศ!!” “ใช่..... เราคือผู้ทรยศต่อความ เสื่อมทรามของจิตใจคน แต่เป็นผู้เสื่อม ใส่ในคุณธรรม ส่วนท่านจะเดินทางไป เราแยก ทางใดก็ตามแต่ใจท่านเถิด ทางกันตรงนี้ก็ได้ เราต้องการร่วมงาน ฉลองอารามอันโอฬารนั้น น่าเสียดาย นัก” เขาถอนหายใจ กล่าวต่อเหมือน กับร่าพึงกับตัวเองเพราะมีเพียงเสียง ลอดออกจากสาวคอเท่านั้น “เลียตายวันเวลาที่มีได้มีส่วนมา เต็มแก่กันและกัน ขอท่านจงวางใจ ในเรา และร่วมเป็นคู่ตกันถวไมตรี กระหม่อม ผู้คิดจะทา คือ ผู้มีความคิด แปลกแยก ถูกกล่าวหาว่าเป็นกบฏ” “นั้นสิ ท่านพ่อของเราเองก็เคย ถูกกล่าวหาเช่นนั้นเหมือนกัน แต่อะไร ที่ผู้ไม่รู้คิดว่าเป็นไปไม่ได้ ผู้รู้เท่านั้นที่ รู้ว่าเป็นไม่ได้ และตงมือท่า โดยไม่สน ใจต่ออุปสรรคใดๆ เพราะวันเวลาเท่า นั้นที่จะพิสูจน์ว่า สิ่งใดคือของจริง สิ่ง ใดไม่จริง มาร่วมฉลองอารามของขาวกันวีรากัน คนทั้งคู่เงยหน้ามองไปในทิศทาง เห็นอารามเด่นตระหง่านบนยอดเขา สิ่ง เถิด', เสียงไชโยโห่ร้องของหมู่ทหาร ดังอื้ออึง เป็นสัญญาณให้รู้ว่า ไม่มีใคร ปรารถนาสงคราม แม้แต่ผู้ที่ต้องทำ หน้าที่ของตนตามคำสั่ง ทุกคนยินดีต่อ ความสุขความสงบทั้งสิ้น อยู่ที่ว่าจะมี ใครหาญขึ้นหยิบยื่นสิ่งเหล่านั้นให้พวก เขา “องครักษ์บัลลังก์ ท่านคือวีร บุรุษของพวกเรา” “กล้าเถิดท่าน กล้าที่จะทำ ในสิ่ง ทุ่มเทแรงกายแรงใจสร้างสิ่งมหัศจรรย์ ที่คนอื่นเขาไม่กล้าท่ากันแม้เพียงแต่จะ อันน่าเกรงขาม ที่สามารถปกบ้านป้อง เมืองให้พ้นจากภัยพาลได้ น่าเสียดาย... เชิญท่านน่าทัพกลับไปเถิดยอดคราม อย่าได้มารบกวนความปิติยินดีในความ สำเร็จของชาวเมืองเลย ไม่เช่นนั้นท่าน คงได้พบกับเรา” แมทัพ” “ท่านทั้งหลาย นี่คือค่าสั่งของ คิด เราขอสรรเสริญในความกล้าหาญ ของท่านองครักษ์ แห่งแคว้นวินตาวี” เจ้าหญิงสิตางค์ทรงค้อมศีรษะลงแสดง ความเคารพ “กระหม่อม บัลลังก์ ขอถวาย พระพร” บัลลังก์ค้อมศีรษะให้องค์หญิง ต่างเมือง “กระหม่อมแสวงหามานาน บัลลังก์ขึ้นยืนบนที่สูงอย่าง สันติสุขแห่งมวลมนุษยชาติในเมืองของ 5 กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐ ที่สร้างขึ้นมาด้วยศรัทธาแห่งมหาชน ของเมืองเล็กๆ ที่สามารถทำ ให้ใจของ ผู้มีปัญญาที่ได้พบเห็น ได้คิดและได้มี โอกาสแสวงหาสัจธรรมแห่งชีวิต นี่คือ ความสําเร็จและความภูมิใจของผู้มีส่วน ร่วมสร้างสิ่งมหัศจรรย์ด้วยศรัทธา ขอสญทุกท่านร่วมส่งเรื่องล้น ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน หริอโศกเศรา ดามแนวถนัด โดยสอส แทรกธรรมะเบนชอลิตตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรบก็เก็ ทรีอน่าส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้า (อง ถึง กองบทณ 5015 วารสารกัลยาณ มิตร วงเล็บทุน องด้วยว่า “เรื่องล้น” ทั้ง ชอให้กายสําเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หริอไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ด้นฉบับกลับลืมไปให้ สำหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาๆ ไปให้