การตั้งตัวของเด็กหนุ่ม : หน้า 130/152

เหลือกำลังที่นายอุทยานจะเก็บไหว กำมือ รวมเป็นหญ้าหนึ่งพันกำมือ มากถึงสองแสนกหาปณะ มาถึง เด็กหนุ่มจึงรับอาสาเข้าไปช่วยลาก เขาขอร้องพวกคนเกี่ยวหญ้าที่ขอบ ตอนนี้นับว่าเขามีใช่เป็นเด็กหนุ่มจร กิ่งไม้ต้นไม้ที่เกะกะนั้นออกจากราช- พออัธยาศัยกันเหล่านั้นว่า ถ้าหาก จัดอีกต่อไป เขากลายเป็นเศรษฐีผู้ อุทยาน และกิ่งไม้ต้นไม้นั้นเขาก็ เขายังขายหญ้าไม่หมด พวกคน นำไปขายให้แก่พวกช่างหม้อหลวง เกี่ยวหญ้าก็อย่าเพิ่งขายหญ้าของ ได้เงินมาอีก ๑๖ กหาปณะ รวมกับ เงินเก่าอีก จะ กหาปณะเป็น ๒๑ พวกตนให้ใคร พวกคนเกี่ยวหญ้า ทั้งหมดก็รับค่าและให้ความช่วยเหลือ กหาปณะ เขาก็ยังไม่ลดละความ จนชายหนุ่มคนนั้นสามารถขายหญ้า ได้เงินถึง ๓,๐๐๐ กหาปณะ นั่งมีเงินทองภายในพริบตา ต่อมาคนทํางานทางน้ำที่เขา เคยมีน้ำใจช่วยเหลือไว้ก็ส่งข่าวบอก ชายหนุ่มคิดถึงเงินจำนวน มากที่เขาเป็นเจ้าของ ซึ่งเริ่มต้นมา จากหนูตายเพียงตัวเดียว กอปรกับ ความเชื่อมั่นในคำพูดของท่านจูฬก เศรษฐีผู้เป็นบัณฑิต เขาคิดถึงพระ คุณของท่านจูฬกเศรษฐี จึงนำเงิน ครึ่งหนึ่งที่มีของเขาไปมอบให้ท่าน เศรษฐีเพื่อบูชาคุณ จึงถามเขาว่าจะให้พวกตนช่วยเหลือ จอดเทียบท่า เขาจึงรีบไปเข่ารถ “ท่านได้เงินจำนวนมากนี้มา อะไรบ้าง เด็กหนุ่มจึงกล่าวตอบว่า ของท่านเศรษฐีมาในราคา 05 กหา พยายาม เขาได้นำหม้อใส่น้ำไปตั้ง เลี้ยงพวกคนเกี่ยวหญ้าหน้าประตู เมืองทั้ง ๕๐๐ คน พวกคนเกี่ยว หญ้า เห็นถึงความมีน้ำใจของเขา แต่เขาว่า จะมีเรือสินค้าใหญ่มา วันนี้เขาไม่มีธุระที่จะรบกวน แต่ว่า ปณะ เพื่อให้เจ้าของสินค้าในเรือ วันหน้าหากมีความจำเป็นต้องขอ เข้าใจว่าเขาเป็นคนมีฐานะ เขานั่ง จากไหน” จูฬกเศรษฐีถามด้วย ความแปลกใจ “กระผมได้มาจากผลของ ความช่วยเหลือ เขาจะแจ้งให้ทราบ รถไปเทียบที่ท่าเรือแล้วถอดแหวน การกระทาที่ท่านได้พูดท่านายไว้ว่า พวกคนเกี่ยวหญ้าทั้ง ๕๐๐ ต่างก็รับ วงหนึ่งวางมัดจำค่าสินค้าทั้งหมดใน ใครได้หนูตายตัวหนึ่งไปจะสามารถ เรือนั้นไว้ แล้วให้คนซึ่งม่านในที่ ค่าด้วยความเต็มอกเต็มใจ ต่อจากนั้นเด็กหนุ่มก็ท่อง ใกล้ๆ ท่าเรือนั้น ส่วนตัวเขาก็เข้า เที่ยวต่อไป เขาได้ทําความรู้จักเป็น ไปอยู่ในม่านรอที่อยู่ พร้อมทั้งสั่งให้ เพื่อนกับกลุ่มคนที่ทํางานทั้งทางบก คนทั้งหลายคอยบอกแก่พ่อค้าแม่ค้า ที่จะมาซื้อสินค้าจากภายนอกว่า เขา และทางน้ำด้วยอัธยาศัยไมตรีจิต ธ ตั้งตัวได้ และกระผมก็บรรลุผลนั้น ชั่วระยะเวลาเพียง 5; เดือนขอรับ” ชายหนุ่มตอบพร้อมทั้งเล่าเรื่องของ เขาตั้งแต่ต้นให้จูฬกเศรษฐีฟัง จุฬกเศรษฐีได้เห็นถึงปัญญา และน้ำใจเอื้อเพื่อเผื่อแม่ของเขา เป็นผู้เหมาสินค้าในเรือนั้นไว้ทั้งหมด อันชาญฉลาดและความวิริยะอุตสาหะ นั่นเอง ท่าให้กลุ่มคนเหล่านั้นนิยม แล้ว นับถือและรักใคร่ในตัวเขาเป็นอัน พวกพ่อค้าแม่ค้าทั้งหลาย มาก ต้องการสินค้าไปขาย จึงพากันไป ของชายหนุ่ม รวมตลอดไปถึงความ เป็นคนมีน้ำใจ มีความกตัญญูกตเวที ของเขาแล้วจึงคิดว่า ขายหนุ่มคน ไม่ช้าไม่นานต่อมากลุ่มเพื่อน ขอซื้อจากชายหนุ่มโดยให้เงินคน นี้สมควรที่จะเป็นทายาทปกครอง ที่ท่างานทางบกของเขาก็เล่าให้เขา ละหนึ่งพัน แล้วนำสินค้าไปตาม ฟังว่า ในวันรุ่งขึ้นจะมีพ่อค้ามาว่า จำนวนเงิน เขาได้เงินมาจากพ่อค้า ทรัพย์สมบัติและบริวารของตนต่อไป จึงได้ยกบุตรสาวพร้อมทั้งทรัพย์สม ม้า ๕๐๐ ตัวมาหยุดพักที่เมืองนี้ แม่ค้าเป็นจำนวนหนึ่งแสนกหาปณะ บัติทั้งหมดให้ และเมื่อจูฬกเศรษฐี เขาดีใจมาก จึงไปหาพวกคนเกี่ยว รวมกับเงินที่ขายสินค้าที่เหลือนั้น หมดอายุขัย ชายหนุ่มก็ได้ดำรงตำ อีกหนึ่งแสน จึงนับเป็นเงินจำนวน หญ้าทั้ง ๕๐๐ คน ขอหญ้าคนละ ๒ แหน่งเศรษฐีแทนสืบต่อมา” กัลยาณมิตร/ O WEE อุมภาพันธ์ ๒๕๔๐