สงฆ์คำวัตรา: สะพานเชื่อมคุณธรรมและบรรพชิต ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ หน้า 158
หน้าที่ 158 / 184

สรุปเนื้อหา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีส่วนร่วมกันระหว่างคฤหัสถ์และบรรพชิตในพระพุทธศาสนา พร้อมอ้างถึงข้อความในพุทธสูตรที่กล่าวถึงการสนับสนุนของคฤหัสถ์ต่อบรรพชิต และการให้ธรรมทานที่เป็นประโยชน์ ซึ่งคฤหัสถ์ในฐานะผู้สนับสนุนมักมีบทบาทในการบำรุงอุปถัมภ์ในด้านต่าง ๆ เช่น ปัจจัย 4 และช่วยในการปฏิบัติธรรมเพื่อให้ถึงความบริสุทธิ์และที่สุดแห่งทุกข์ โดยมีความสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นระหว่างสองกลุ่มนี้เพื่อนำพาตนเองและผู้อื่นไปสู่การบรรลุธรรม.

หัวข้อประเด็น

-ความสัมพันธ์ระหว่างคฤหัสถ์และบรรพชิต
-บทบาทของคฤหัสถ์ในการสนับสนุนบรรพชิต
-ธรรมทานและการปฏิบัติพรหมจรรย์
-บทบาทของบรรพชิตในพระพุทธศาสนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

สงฆ์คำวัตรา... สะพานเชื่อมคุณธรรมและบรรพชิต ดังที่เราราบเป็นอย่างดี บุคคลในพระพุทธศาสนานั้นย่อมมีอยู่ 2 ประเภท คือ คฤหัสถ์และบรรพชิต บุคคลทั้ง 2 ประเภทนี้ต่าง พึงอาศัยซึ่งกันและกัน สำหรับคฤหัสถ์นั้นอยู่บนฐานของผู้นำพี่บุญ และอุปถัมภ์บรรพชิตด้วยปัจจัย 4 และสิ่งที่จำเป็นสำหรับการปฏิบัติ ภารกิจตามหน้าที่หรือความจำเป็นตามสมควร ส่วนบรรพชิตนั้นอยู่ใน ฐานของผู้นำ้พี่บุญบารมี ผู้สงเคราะห์คฤหัสถ์ในฐานะเป็นหลักฐานมิตร ผู้ให้ธรรมทาน หรืออาจเรียกว่าเป็นเนื้อจากของคฤหัสถ์ก็ได้ ดังที่ ปรากฏใน พุทธสูตร ดังนี้ "กิถวายทั้งหลาย พราหมณ์ฉันและคฤหัสถ์ทั้งหลายผู้ บำรุงอุปถัมภ์เธอทั้งหลายด้วย จิวร บินขบาท เสนาสนะ และคิลานปัจจัยเกล้าบริการ ชื่อว่าเป็นผู้มีอุปการะมาก แก่เธอทั้งหลาย ข้อที่เธอทั้งหลายแสดงธรรมมีความงามใน เบื้องต้น มีความงามในท่ามกลาง และมีความงามในที่สุด พร้อมทั้งอรรถและพยัญชนะ ประกาศพรหมจรรย์ บริสุทธิ์ บริบูรณ์ ครบถ้วนแก่อรหัตผล ทั้งหลายนี้ ชื่อว่าเธอ ทั้งหลายมีอุปการะมากแก่พราหมณ์และคฤหัสถ์ทั้งหลาย กิถญทั้งหลาย คฤหัสถ์และบรรพชิตต่างพี้อาศัยกันและ กันอยู่ ประพฤติพรหมจรรย์เพื่อดึงการสลัดโยนออกให้ได้ เพื่อทำที่สุดแห่งทุกข์โดยยอ ด้วยการกล่าวในกว่านี้" (๙๙ ฉบับ ๒๕๔๗/๓๙๙ แปล มจร.)
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More