ข้อความต้นฉบับในหน้า
สามัญผลเบื้องกลาง... สยบนิ่วรรธรรมทั่งปวง
สามัญผลเบื้องกลาง คือ อานิสงส์หรือผลดีที่ภูมิได้รับจากการเจริญสมาธิภาวนา กล่าวคือ เมื่อภิกษุเป็นผู้สมพร้อมด้วยศีล คุ้มครองทวารในอินทรีย์ทั้งหลาย ประกอบด้วยอัสสิมัญญะ เป็นผู้สนใจกุศล ย่อมเป็นผู้สงบทั้งกาย วาจา และใจ ดังที่กล่าวมาแล้วในข้างต้น จากนั้น เมื่อได้เจริญสมาธิภาวนา ย่อมบรรลุฃตามลำดับ ๆ ดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าอรรถะตรัสว่า
“ภิกษณะนั้นประกอบด้วยอริยสัจจขันธ์ อริอินทรีย์สงวรร อริสติสัมปชัญญะ อริสังโดชอย่างนี้แล้ว พักอยู่ ณ เสนาสนะสงัด คือ ป่า โคนไม้ ญา ฯ ชื่อเขา ถ้ำ ป่า ชาญ ที่แจ้ง ลอบฟ้าง เธอกลับจากบิณฑบาต ภายหลังฉันอาหาร เสร็จแล้ว นั่งขัดสมาธิดังกายตรงดังร่องสติเทพหน้า
เธอจะภิกษา (ความเพ่งเล็งอย่าได้ของเขา) ใน โลก มีใจปราศจากอิทธิฤทธิ์ ชำระจิตให้บริสุทธิ์จากอิทธิฤทธิ์ ความมุ่งร้ายคือพยาบาท มิจฉาไม่พยาบาท มุ่งประโยชน์ เพื่อกุศลธรรมสัตว์อยู่ ชำระจิตให้บริสุทธิ์จากความมุ่งร้ายคือ พยาบาท ละถีนมิธะ (ความทดท้อและเชื่อมั่น) ปราศจากถีนมิธะ กำหนดแสงสว่าง มิติสัมปชัญญะอยู่ ชำระจิตให้บริสุทธิ์