การฝึกสมาธิเพื่อความสุขและสำเร็จ ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ หน้า 178
หน้าที่ 178 / 184

สรุปเนื้อหา

การฝึกสมาธิมีผลให้จิตดำรงอารมณ์ในความสุขและไม่ประมาท หากต้องการสร้างพลังทางจิต ควรหลีกเลี่ยงการใช้กำลังและความกังวล โดยไม่ต้องเร่งรีบหรือกดดันตนเอง การทำให้จิตใจเป็นกลางและฝึกสมาธิควรเป็นอย่างต่อเนื่อง เช่น การเข้าใจถึงลมหายใจและไม่กังวลเกี่ยวกับนิมิต การอิ่มธรรมชาติของการเข้าถึงพระธรรมภายในนั้นจะเกิดขึ้นเองเมื่อได้เวลาที่เหมาะสม

หัวข้อประเด็น

-สมาธิ
-ความสุข
-การฝึกสมาธิ
-ธรรมะ
-วิปัสสนา

ข้อความต้นฉบับในหน้า

อย่างนี้แล้ว ผลแห่งสมาธิจึงทำให้จิตดำรงอยู่บนเส้นทางแห่งความสุข ความสำเร็จ และความไม่ประมาทได้ตลอดไป ทั้งยังจะทำให้สมาธิลึกลึกไปตามลำดับอีกด้วย ข้อควรระวัง ๑. อย่าใช้กำลัง คือไม่ใช้กำลังใด ๆ ทั้งสิ้น เช่น ไม่มีบุกกล้ามเนื้อตาเพื่อให้เหน็นนิมิตเร็ว ๆ ไม่รีรังแขน ไม่รีรังกล้ามเนื้อหน้าท้องไม่รีรั้งตัว ฯลฯ เพราะการใช้อำนาจส่วนไหนของร่างกายก็จะทำให้จิติดเคลื่อนไหวจากศูนย์กลางกายไปสู่จุดนั้น ๒. อย่าอยากเห็น คือทำให้ใจเป็นกลาง ประคองสติให้ผลจากบริการวามและบริการนิมิต ส่วนจะเห็นนิมิตเมื่อได้นั้นอย่ากังวล ถึงเวลาแล้วอิ่มเอง การับเกิดของดวงนิมิตนั้นอุดมสมบูรณ์ขึ้นและตกของดวงอาทิตย์ เราไม่อาจรอเวลาได้ ๓. อย่ากังวลถึงการกำหนดลมหายใจเข้าออก เพราะการฝึกสมาธิเพื่อให้เข้าถึงพระธรรมกายภายใน อายการนึกถึง “โลกกลิ่น” คือลิ้นลิ้นกลิ่นว่างเป็นบางเบาเบื้องต้น เมื่ออายสมาธิจึงเข้าถึงดวงปรูมรรค แล้วฝึกสมาธิ ต่อไป ผ่านมายุมนุษยะละเอียดกายทิพย์ กายรูปพรหม กายอรูปพรหม จนกระทั่งเข้าถึงพระธรรมภายในแล้วจึงเจริญวิปัสสนาในภายหลัง ดังนั้นจึงไม่มีความจำเป็นต้องกำหนดลมหายใจเข้าออกแต่ประการใด www.dattajeewo.com
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More