การควบคุมจิตใจและความรู้สึก : หน้า 108/184

อุปมาเช่นนี้ ฉันใด ผู้ที่สามารถสะกดกามฉันทะในจิตใจได้ดีขาดแล้ว ย่อมมีความปราโมทย์ยินดีอย่างยิ่ง ฉันนั้น ๒. พายาบท คือ ความคิดร้าย ความรู้สึกไม่ชอบใจสิ่งทั้งหลายทั้งปวง ได้แก่ ความขุ่นใจ ความขัดเคืองใจ ความไม่พอใจ ความโกรธ ความผูกโกรธ ความเกลียด ความรู้สึกเหลา่นี้ทำให้ใจกระสับกระส่ายไม่เป็นสมาธิ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเปรียบ พยาบาทเหมือนโรค ผู้ที่เป็นโรคต่าง ๆ มีโรคดี โรคตื่น เป็นต้น ย่อมฝืนใจมวยที่รอคอย ไก่กินแกงก็คืนแก้ ครับ น ผู้ที่ตกอยู่ในอำนาจพยาบาทนิ้วรณ์ ย่อมฝืนใจรบโอวาทของพระอุปัชฌาย์อาจารย์ ผู้มีความหวังดีต่อตนฉันนั้น ด้วยเหตุว่า ถ้าผู้รับฟังโอวาทก็อาจจะต้องเคลื่อน จากพระหมอรรย์ ในวันใดวันหนึ่งเป็นแน่แท้ ผู้ฝืนใจรับฟังโอวาท จากพระอุปัชฌายอาจารย์ผู้มีวินัยดีต่อคน ย่อมไม่มีความเข้าใจ และ ชาบซึ่งในโอวาทเหล่านั้น ฉันใด ผู้ที่ตกอยู่ในอำนาจพยาบาทนิ้วรณ์ ก็ไม่ได้พบพระธรรม ไม่ได้พบความสุขอันเกิดจากกาม ฉันนั้น ๓. ถีนรีระ คือ ความว่างเวงเขินเข่า ความหดหู่และ เชื่อมชิม ขาดความกระตือรือร้นในการทำกิจกรรมต่าง ๆ ขาดกำลังใจและความหวังในชีวิต เกิดความเบื่อหน่ายชีวิต ไม่คิดอยากทำสิ่ง ใด ๆ บุคคลที่ใจหยุด ย่อมขาดความมีรกิจอสาสะในกระทำสิ่งต่าง ๆ ได้แต่ปล่อยให้ความคิดเลื่อนลอยไปเรื่อย ๆ ซึ่งไม่สามารถรวมใจเป็น หนึ่งได้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงเปรียบเทียบฉันมะเหมือนการ ถูกจองจำอยู่ในเรือนจำ คนที่ถูกจองจำอยู่ในเรือนจำนั้น ย่อมหมด โอกาสที่จะได้รับความบันเทิงจากการเที่ยวดูหรือชมมหรสพต่าง ๆ www.datjaeewo.com