ข้อความต้นฉบับในหน้า
(บัดนี้) เขาโกนผมและหนวด นุ่งผ้ากาสาวพัสตร์ ออกจากเรือนใบอวชฌาเป็นบรรพชิต เมื่อบวชแล้ว เป็นผู้สำรวมภาวนา วาจา ใจ......ยินดีดั่งในความสงบ” พระองค์ จะตรัสอย่างนี้เชียวหรือว่า “เฮ้ย เจ้าคนนั้น จงมา หาทาง! จงเป็นทาสกรรมกรที่ต้องตื่นก่อน นอนทีหลัง คอยรับคำสั่ง คอยประพฤติดีให้ถูกใจ ฟังอย่างไรเพราะ คอยเฝ้าสังเกตดูหน้าตาเดิม”๔
พระเจ้าอชาตศัตรูจึงทูลปฏิเสธว่า “จะทำอย่างนั้นไม่ได้ พระพุทธเจ้า เข้าจริง หมอฉันเสียอีกจะไว้ ลูกรับ เชิญ ชี้ชวน ให้เขานั่ง บำรุงด้วยจิวรินทบาร ด เลนสานะ และคิณาษปัจจัยเสสาย บริชาติ(ยารักษาโรคและเครื่องยา) และจัดการรักษา ปกป้อง คุ้มครอง เขาอย่างชอบธรรม”๕
ครั้งเมื่อพระสัมมาสัมพุทธเจ้าสถิตย์พระองค์เจ้าอชาตศัตรูว่า ทรงพบคำตอบหรือมั่วว่าการบวชมิหรือไม่ พระเจ้าอชาตศัตรู ก็ทรงตอบอย่างมั่นพระทัยว่า ผลของการบวชที่เห็นในปัจจุบันนี้อยู่ อย่างแน่นอน พระสัมมาสัมพุทธเจ้จึงตรัสว่า นี้เป็นเพียงสัญลักษณ์ ข้อแรกเท่านั้น ยังมีข้ออื่น ๆ อีกมาก เป็นการจุดประกายความรู้ของ พระเจ้าอชาตศัตรูให้ลูกโพลงขึ้น จนอาจไม่ได้ที่จะทูลถามถึงสัญลักษณ์ ข้ออื่น ๆ อีกต่อไป
๔ พ.ศ. ๕๔/๔๙/๑๑-๑๒ (แปลมจร)
๕ พ.ศ. ๕๔/๔๙/๑๓ (แปลมจร)
www.dattajeewo.com