การสลัดอุธัจจกุจจาเพื่อความสงบ : หน้า 107/184

จากเนื้อมีพระ ละอุทรจากทุกจะ (ความฟุ้งซ่านและรำคาญใจ) เป็นผู้ไมฟุ้งซ่าน มิดสงบอยู่ภายใน ชำระจิตให้บริสุทธิ์จากอุทธัจจกุจจories ละวิจิกิจฉา (ความลุงเลสสัย) ข้ามวิจิกิจฉาได้แล้ว ไม่มีวิจิกิจฉาในกุศลธรรมอยู่ ชำระจิตให้บริสุทธิ์จากวิจิกิจฉา จากพระดำรัสที่ยามนี้ ย่อมเห็นแล้วว่า ถ้าพระภิกษุเป็นผู้บูรณด้วยศีลทั้งปวง อินทรีย์สงวร สติสัมปชัญญะและสำนึก อันเป็นอารยะแล้ว ย่อมเป็นอุปปะสะต่อการเจริญสมาธิภาวนา อันเป็นเหตุให้สามารถสลัดออกได้ พระสมามสัมพุทธเจ้าทรงเปรียบฉันว่าเป็นหนี เป็นผู้ที่เป็นหนีเขา แม้จะถูกเจ้าหนีถามด้วยคำหยาบ ก็ไม่อาจโต้ตอบอะไรได้ ต้องสู้บทเดียว เพราะเป็นลูกหนีเขา แต่ถ้าเมื่อใดชำระหนีหมดสิ้นแล้ว ย่อมมีทรัพย์เหลือเป็นกำไร ย่อมมีความรู้สึกเป็นอิสระ และสบายใจ