การฝึกอบรมพระภิญญ์และความสำคัญของครูอาจารย์ : หน้า 166/184

๒) ประกอบด้วยสติมปัญญา คือ ไม่ปล่อยไหนเสียนลอยหรือผลอิออล์ติ ๓) เป็นผู้สั่งโดย พระภิญญูผู้สั่งโดยจะต้องมีความพอดตามมีตามได้ แม้เป็นโยมผู้ป่วารณาไว้ดีตามก็ไม่ออกปากขอจนเกินความจำเป็น ๔) ละนิวรณ์ ๕ เข้าถึงเมานสมาธิ คือ ตั้งใจเจริญสมาธิภาวนาเพื่อให้ตนเป็นสมาชิก เข้าถึงดวงธรรมภายใน เข้าถึงกายภายในละนิวรณ์ทั้ง ๕ ได้ เพื่อรองรับคุณธรรมคุณผู้อื่นที่สูงขึ้นไปตามลำดับ ระดับที่ ๓ ทำให้ผู้อบรมทางธรรมวินิจฉัย ๘ เข้าถึงคุณธรรมคุณผิศษษประดิษฐ์ไป โดย วิปัสสนาญาณ (ญาณรู้เห็นไปตามความเป็นจริง) เป็นต้น และ อาสวกขญาณ (ญาณทำอาสวกสิเลสให้สิ้น) เป็นที่สุด ข้อปฏิบัติเหล่านี้ สามัญผลสูตร ยังทำให้เราเห็นถึงมาตรฐานในการดำเนินชีวิตของพระภิญญ์สูงสุด แต่ถ้าไม่ตาม การที่พระภิญญ์จะสามารถฝึกหัดปฏิบัติได้เช่นนี้ มีความจำเป็นที่ต้องมีต้นแบบที่ดี เพราะวันจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระปัจเจกพุทธเจ้าเสียแล้ว แม้พระสารีริกธูปขึ้นลิ้คด้านมุมก ก็ยังยากที่จะสามารถรู้ทั่วถึงธรรมได้โดยไม่มีครูอาจารย์นิษฐา ดังนั้นต้นแบบ หรือ ครูจี๋ จึงมีความสำคัญต่อการฝึกอบรมตนเองของพระภิญญ์สูงสุด ควบคู่ไปกับความเคารพในพระรัตนตรัย คือ ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ความเคารพในพระพุทธเจ้า พระธรรม และพระสงฆ์