การปฏิบัติตามพระวินัยและผลแห่งสติ : หน้า 130/184

2. การปฏิบัติตามพระวินัย คือ สำรวมระวังในพระปฏิมงค์ อยู่เสมอ ถึงพร้อมด้วยเมตตาและโคจร มีปกติเห็นภัยในโทษแม้เพียง เล็กน้อย สมาทานศึกษาอยู่ในศีลขาขนทั้งหลาย มีอาชีริฐถึง พร้อมด้วยศีล อันได้แก่ จุดศีล มงคลศีล มหาศีล เป็นต้น ซึ่งอาจจะดู เหมือนว่าเป็นข้อห้าม ข้ออัคนต่างๆ มากมาย จากระทั่งเกิดความอึดอัด แต่หากนวัตุประสงค์ดังกล่าวมาว่ากับแล้ว จะทราบได้ว่าพระวินัย ทั้งหมดทั้งปวงนี้ นอกจากจะเป็นไปเพื่อสามัญผลเบื้องต้น คือ การได้บุคคลขึ้นจากฐานะเดิมและได้รับการอุปถัมภ์จากบุคคล ทั่วไปแล้ว ยังเป็นไปเพื่อความสะอาดกายและวาจา อันเป็นพื้นฐาน สำคัญของการปฏิบัตธรรมขั้นสูงต่อไป ตั้งที่พระผู้พระภาคเจ้าตรัสตอบคำถามของพระอานนท์ เกี่ยวกับผลแห่งสติใน กิฎิยสูตร ไว้ดังนี้ "อานนท์ สติที่เป็นภาคสติอวุธิปกุลรือเป็นผล ผลอวุธิปกุล สารเป็นอานิสงส์ อวีณปุราสามีปราโมทย์เป็นผล มีปราโมทย์ เป็นอานิสงส์ ปราโมทย์มีเป็นผล มีดีเป็นอานิสงส์ ปีติมี ปลัสษธีเป็นผล มีสัสธีเป็นอานิสงส์ ปัสสัสธีสุขเป็นผล มี สุขเป็นอานิสงส์ สุขสมาริเป็นผลสมาริเป็นอานิสงส์ มีอาริยคตาสันยะเป็นผล มีอาริยฏฏญาณสันยะเป็นผล มีอาริยญาณสันยะมีพิทพามาและวิรคะเป็นผล มีพิทพา และวิรคะเป็นอานิสงส์ นิพิทพาและวิรคะมีมุตติญาณ ทสันนยะเป็นผล มีมุตติญาณทสันนยะเป็นอานิสงส์ อย่างนี้ อานนท์ ศีลที่เป็นกุศล ย่อมทำอารัตตผลให้บรรลุโดยลำดับ อย่างนี้แล"๓๓ องฺก สกฺก ๒๔/๓ (แปลมจร) www.dattajeeowo.com