การฝึกฝนอบรมตนเองโดยปราศจากครู ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ หน้า 132
หน้าที่ 132 / 184

สรุปเนื้อหา

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการมีครูดีในการฝึกฝนตนเอง รวมถึงการตั้งความปรารถนาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยแสดงถึงวิธีการต่างๆในการฝึกอบรม เช่น การคบหาสัตถุปัญญาและการฟังสัทธรรม การใคร่ครวญคำครู และการปฏิบัติธรรมที่เหมาะสม หากปฏิบัติตามธรรมเหล่านี้ จะสามารถบรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน ซึ่งชี้ให้เห็นว่าต้นแบบที่เหมาะสมมีความสำคัญในการเริ่มต้นพัฒนาตนเอง.

หัวข้อประเด็น

-ความสำคัญของครูดี
-วิธีการฝึกอบรมตนเอง
-การตั้งความปรารถนา
-ธรรมม์ปฏิบัติ
-การบรรลุธรรมเป็นพระโสดาบัน

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ขาดเสียซึ่งครูดี...ยากที่จะได้ อย่างไรก็ดีตาม เว้นพระบรมโพธิสัตว์ตั้งความปรารถนาเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า หรือผู้ตั้งความปรารถนาเป็นพระโจจเนทพุทธเจ้าในอนาคตกาลายภายหลังแล้ว ย่อมเป็นการทาที่จะสามารถฝึกฝนอบรมด้วยตัวเองโดยปราศจากครูอาจารย์หรือแบบ ดั่งที่ปรากฏอยู่ใน ปฐมาฤกษ์ต วด้วยความเจริญด้วยปัญญา และ พหุกฤษฎี ว่าด้วยธรรมม์ปฏิบัติตลอดซึ่งมีอยู่ ๔ ประการ อันประกอบด้วย ๑) สับปุริสังสะเว (การคบหาสัตถุปัญญา) หาคูดีให้พบ ๒) สัทธรรมสัมวนะ (การฟังสัทธรรม) ตั้งใจฟังคำครูให้ดี ๓) โยนิโสมนสิการ (การบมมิการโดยแยบคาย) ตั้งใจใตรตรองคำครูให้ลึก ๔) รัตมานุมปฺฏิต (การปฏิบธรรมสมควรแก่ธรรม) ลงมือทำตามคำครูให้ครบ และด้วยการปฏิบัติตามธรรมดังกล่าวนี้ เป็นผลทำให้บรรลุธรรมเป็นพระโสดาบันได้ในที่สุด ดังนั้นเราจะเห็นได้ว่า ต้นแบบที่ดีเป็นสิ่งที่ขาดเสียไม่ได้ในการเริ่มต้นฝึกฝนอบรมตนเอง
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More