หลักการบวชในพระพุทธศาสนา : หน้า 165/184

ระดับที่ ๑ ทำให้ผู้บวชสามารถยกตนเองจากฐานะเดิม ซึ่งสิ่งที่ ผู้บวชเข้าในพระพุทธศาสนาพึงปฏิบัติ คือ ๐) บวชอย่างมีเป้าหมาย คือ ไม่ว่าจะบวชระยะสั้นหรือ ระยะยาวก็ตาม ก็ต้องใจบวชเพื่อฝึกฝนตนเองตามวัตถุปะสงค์ ที่ได้ปฏิบาณในทามกลางสงฆ์ว่า จะบวชเพื่อกำจัดทุกข์ทั้งหลายให้ สิ้น และ ทำพระนิพพานให้แจ้ง ด้วยการศึกษาบรรลุใจทั้งภาค ทฤษฎีและภาคปฏิบัติ โดยได้รับการชี้แนะแจากพระอุปชมหรือ พระอาจารย์ ๒) สำรวมระวังในพระปฏิบัติภาวะอยู่เสมอ คือ ตั้งใจศึกษา และรักษาพระวินัย มีมารยาทงดงาม ไม่บูชาในโภคทรัพย์น้อยว่าง จะไม่มีผลเสียตามมา เป็นต้น ๓) มีอาชีพพบสุขที คือ การบิณฑบาต ซึ่งเป็นการขาตาม แบบอริยประเพณี ๔) ถึงพร้อมด้วยศีล อันได้แก่ จุลศิล มัชฌิมศิล มหาศิล เป็นต้น ระดับที่ ๒ ทำให้บวชมีโอกาสอบรมจิตใจให้สงบประณีต ขึ้นไปตามลำดับ จนสามารถเข้าสู่ความสงบภายใน เข้าถึงธรรม ภายใน สามารถละกิเลสอย่างกลาง คือ นิวนรรธน์ ได้ ซึ่งสิ่งที่พระภิกษุ พึงปฏิบัติ เพื่อให้ได้ผลดังกล่าว คือ ๐) สำรวมอิทธิฤทธิ ระมัดระวังในการดู การฟัง การสัมรส เหล่านี้เป็นต้น กล่าวคือ สิ่งใดไม่ควรดู ไม่ควรฟัง ไม่ควรสัมรส ก็อย่า ไปดู อย่าไปฟัง อย่าไปสัมรส เป็นต้น