ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ : หน้า 75/184

ในพระพุทธศาสนาอธิบายว่าสติ เป็น ธรรมที่มีอุปกรณ์มากกว่าคือ สติช่วยไม่ให้งานการเสียหายเพราะลิม ทั่งเป็น นาฏกรรมธรรม คือ ธรรมอันเป็นที่พึ่งของตนเอง เพราะช่วยไม่ให้เราผล ด ไม่ให้หลงลืมในสิ่งที่ควรทำหรือ ต้องทำ ยิ่งกว่านั้นสติยังเป็นพื้นฐานสำคัญยิ่งใน การเจริญสมาธิภาวนา เพื่อบรรลุมรรคผลนิพพานต่อไปอีกด้วย คำว่า สมปชัญญะ หมายถึง ความรู้สึกตัว หรืออาการรู้ในขณะทำอยู่ เช่น รู้ว่าเรากำลังพูดอะไร กำลังคิดอะไร หรือกำลังทำอะไร ในทางพระพุทธศาสนาอธิบายว่า สมปชัญญะ เป็นธรรมที่มีอุปกรณ์มากอีกข้อหนึ่ง โดยทั่วไปไม่ใช้กับสติ เรียกว่า สติสมปชัญญะ สติสมปชัญญะ จึงเป็นข้อปฏิบัติสำคัญสำหรับทุก ๆ คน ไม่ว่าจะนาบบชหรือคฤหัส ผู้ที่อ่อนน้อมในธรรม ๒ ประการนี้ นอกจากตนเองจะประสบความล้มเหลว ขาดความยึดมั่นถือมั่นอีกจากผู้อื่นแล้ว ยังทำลายชื่อเสียงเกียรติคุณของสังคมส่วนรวมด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ถ้าเป็นพระภิกษสงค์ด้วยแล้ว ย่อมให้เกิดความเสียหายอย่างร้ายแรงต่อพระพุทธศาสนาทั้งเดียว ทั้งนี้เพราะเมื่อพระภิกษุสงฆ์อ่อนโยนในธรรมทั้ง ๒ ประการนี้ ย่อมไม่สามารถสำรวมอินทรีย์ได้ ไม่สามารถมืออาชีพรษุรี ไม่ถึงพร้อมด้วยศีล ไม่สามารถสำรวมระวังในเรื่องโคจรและโคจรได้ เป็นต้น สิ่งเหล่านี้นอกจากจะเป็นทางก่อให้เกิดอิทธิพลและโทษนัสแก่ตัวพระภิกษุเองโดยตรงแล้ว พฤติกรรมของภิกษุที่ปรากฏต่อสาธารณชน ยังทำให้ประชาชนเสื่อมศรัทธาในพระพุทธศาสนาอีกด้วย ด้วยเหตุนี้พระสัมมาสัมพุทธเจจึงตรัสยืนยันว่า พระภิกษสงผู้เป็นสาวกของพระองค์ต้องประกอบด้วย สติสมปชัญญะ www.dattajeewo.com