ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ : หน้า 110/184

ขณะนี้วิรัชนี้ทั้ง ๕ อย่างนี้ แม้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ครอบงำใจอยู่ ผู้ตรัสภาวนาย่อมไม่สามารถรวมใจให้เป็นหนึ่งได้ ต่อเมื่อทำใจให้หยุดนิ่งแน่นอน ไม่ชาดสายไปมา ตั้งมั่นอยู่ในอารมณ์ เดียวอย่างต่อเนื่องเป็นเอกภาพ เมื่อนั้นใจจะรวมเป็นหนึ่ง ซึ่งเรียก ว่า สมาธิ กล่าวคือ เข้าถึงสมาบัติ ๕ ระดับ ได้แก่ ปฐมสมาบัติ ตติยสมาบัติ และดูฏฐสมาบัติ ซึ่งสมาบัติเหล่านี้จะมีอารมณ์ที่สม ลักษไปตามลำดับ ตามที่พระผู้พระภาคเจ้าตรัสกับพระเจ้าอชาตสุคตตรู ดังนี้ “ภิกษุนั่งสวดจากกามและอรูปสมาบัติหลายแล้ว บรรลุรูปสมาบัติที่วิกฤต วิจาร ปีติและสุขอันเกิดจากวิกฤตอยู่ เธอทำเช่นนี้ให้ชมชื่นอิ่มเอมด้วยปีติและสุขอันเกิดจากวิกฤต รู้สึกชาบซ่านอยู่! ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ดีและสุขอันเกิดจากวิกฤตจะไม่ถูกต้อง...ข้อเอาตัวเป็นผลแห่งความเป็นสมณะ ที่เห็นประจักษ์ซึ่งดีกว่าและประณีตว่าผลแห่งความเป็นสมณะ ที่เห็นประจักษ์ข้อนั้น ๆ ยังมิอีก มหาปพิต เพราะวิบากวิจารสงบระงับไป ภิกษุบรรลุทุติยานามีความผ่องใสในภายในในภาวะที่จิตเป็น หนึ่งพูดนั้น ไม่มีวิกฤตไม่มีวิจาร มีแต่ปีติและสุขอันเกิดจาก สมาธิ รู้สึกชาบซ่านอยู่! ไม่มีส่วนไหนของร่างกายที่ดีและสุขอันเกิดจากสมาธิจะไม่ถูกต้อง...ข้อเอาตัวเป็นผลแห่งความ www.dattajeewo.com