ศรัทธาและปัญญาในการบวช ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ หน้า 65
หน้าที่ 65 / 184

สรุปเนื้อหา

เนื้อหาอธิบายถึงเหตุผลที่นำบุคคลเข้าบวชในพระพุทธศาสนา ซึ่งประกอบด้วยศรัทธาในพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และความเข้าใจถึงโทษภัยในชีวิต พิสูจน์แล้วว่าการบวชเป็นทางเลือกที่ดีกว่าการใช้ชีวิตในทางที่เป็นอันตราย จุดมุ่งหมายหลักของการบวชคือการมีโอกาสประพฤติพรหมจรรย์และหลีกเลี่ยงกิเลสที่ทำให้เกิดทุกข์.

หัวข้อประเด็น

-ศรัทธาในพระธรรม
-ปัญญาในการเห็นโทษของชีวิต
-คุณค่าของการบวช

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ศรัทธาอันประกอบด้วยปัญญา... นำมาสู่การบวช ผู้ที่บวชเข้ามาในพระพุทธศาสนา มีในวรเพราะถูกบังคับ แต่เป็นเพราะมีศรัทธาในพระธรรม และมีปัญญาไตรตรองถึงสภาวะอันแท้จริงของชีวิต จึงตัดสินใจเข้าบวช ดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสกับพระเจ้าอชาตศัตรว่า "คณตอนบุตรคนดี หรืออนุชุน(คนผู้เกิดภายหลัง)ในตราสิกไดตรกสุนี้ ได้ด้วนธรรมมันแล้วเกิดศรัทธาในตภาค เมื่อมีศรัทธาย่อมตะหน้ากว่า การอยู่รองเรือนเป็นเรืองอือดอดเป็นทางแห่งธุ์ การบวชเป็นทางปลอดไร้รงค์ การที่ผู้รองเรือนจะประพฤติปฏิบเมจจรให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ดั่งดูดั่ง สังข์ชนิด ไม่ใช่ทำได้ง่าย ทางที่ดีเราควรโหนผมและหนวดนุ่มหมับกากสาวพัดทรอยออกจากเรือน ไปบวชเป็นบรรพชิต" จากพระธรรมเทคนที่ยามนี้ เราจะเห็นว่า สิ่งที่นำกุศลบุตรเข้าบวชในพระพุทธศาสนานั้นมี 3 ประการ คือ 1. มีศรัทธาในพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า 2. มีปัญญาอรองเห็นโทษภัยในชีวิตราวาด ว่าทั้งคู่แคบและเป็นที่ชอบของกิเลส 3. มีปัญญาอรองเห็นคุณของชีวิตนักบวช มีโอกาสประพฤติพรหมจรรย์ได้เต็มที่ 17 พ.ค. ๙/๑๐/๒๔ (แปลมจร)
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More