ข้อความต้นฉบับในหน้า
ศรัทธาอันประกอบด้วยปัญญา...
นำมาสู่การบวช
ผู้ที่บวชเข้ามาในพระพุทธศาสนา มีในวรเพราะถูกบังคับ แต่เป็นเพราะมีศรัทธาในพระธรรม และมีปัญญาไตรตรองถึงสภาวะอันแท้จริงของชีวิต จึงตัดสินใจเข้าบวช ดังที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสกับพระเจ้าอชาตศัตรว่า
"คณตอนบุตรคนดี หรืออนุชุน(คนผู้เกิดภายหลัง)ในตราสิกไดตรกสุนี้ ได้ด้วนธรรมมันแล้วเกิดศรัทธาในตภาค
เมื่อมีศรัทธาย่อมตะหน้ากว่า การอยู่รองเรือนเป็นเรืองอือดอดเป็นทางแห่งธุ์ การบวชเป็นทางปลอดไร้รงค์ การที่ผู้รองเรือนจะประพฤติปฏิบเมจจรให้บริสุทธิ์บริบูรณ์ดั่งดูดั่ง สังข์ชนิด ไม่ใช่ทำได้ง่าย ทางที่ดีเราควรโหนผมและหนวดนุ่มหมับกากสาวพัดทรอยออกจากเรือน ไปบวชเป็นบรรพชิต"
จากพระธรรมเทคนที่ยามนี้ เราจะเห็นว่า สิ่งที่นำกุศลบุตรเข้าบวชในพระพุทธศาสนานั้นมี 3 ประการ คือ
1. มีศรัทธาในพระธรรมคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
2. มีปัญญาอรองเห็นโทษภัยในชีวิตราวาด ว่าทั้งคู่แคบและเป็นที่ชอบของกิเลส
3. มีปัญญาอรองเห็นคุณของชีวิตนักบวช มีโอกาสประพฤติพรหมจรรย์ได้เต็มที่
17 พ.ค. ๙/๑๐/๒๔ (แปลมจร)