บทบาทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าและพระเจ้าอชาติมตรุในศาสนา ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ หน้า 62
หน้าที่ 62 / 184

สรุปเนื้อหา

บทความนี้กล่าวถึงการเคารพและความสัมพันธ์ระหว่างพระเจ้าอชาติมตรุและบรรพชิต โดยเน้นถึงหลักคำสอนจากพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับคุณธรรมและการบวช ผลดีของการบวชได้แก่การยกฐานะทางสังคม แม้จะมาจากพื้นฐานใด การต้องมีสัมมาอุติ หรือการเห็นถูกว่า ทำดีต้องได้ดี ทำชั่วต้องได้ชั่ว นอกจากนี้ ความเคารพซึ่งกันและกันระหว่างกษัตริย์และบรรพชิตก็เป็นสิ่งสำคัญในหลักคำสอนที่สืบทอดมา

หัวข้อประเด็น

-บทบาทของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
-ความสัมพันธ์ระหว่างกษัตริย์และบรรพชิต
-คุณธรรมพื้นฐานที่ต้องมี
-การบวชและการเคารพระหว่างกัน
-บุญและบาปในโลกนี้และโลกหน้า

ข้อความต้นฉบับในหน้า

แม้ครั้งที่สอง พระสัมาสัมพุทธเจ้าก็ทรงใช้ธริปฏิบ.zp พยากรณ์ให้พระเจ้าอชาติมตรุขขบคิดครั้งหนึ่งวา ถ้าหากชาวนqua ผู้มิ่งคง เคยเสียภาษีให้แก่พระเจ้าอชาติมตรุ ได้อถบชเป็นบรรพชิต มีวัตรปฏิบัติเป็นนักบวชที่ดีพร้อมทุกประการ พระเจ้าอชาติมตรุยังจะมีบุญอา ให้หวานผู้นั้นกลับมาทำงานเพื่อเสียภาษีอากรเหมือนเดิมหรือไม่ พระเจ้าอชาติมตรุก็ทรงตอบเหมือนในข้อแรกกว่า จะไม่ทรงทำเช่นนั้นเดี๋ยดขาด แต่จะทรงให้ความเคารพกรรบไว้ว่าจะถวายการต้อนรับอย่างเหมาะสม จะบำรุงด้วยปัจจัย 4 และจะถวายความคุ้มครองป้องกันอย่างเป็นธรรมอีกด้วย จากปลายและวิสาขบูชาที่พระสัมาสัมพุทธเจ้าและพระเจ้าอชาติมตรูทำให้เราเห็นว่า ผลดีของการบวชเป็นสมะในขั้นต้นหรือสามัญชนขั้นต้น ก็คือ การยกตนให้พ้นจากฐานะเดิม นั่นคือ แม้จะเป็นเพียงทาสกรรมกร หรือพ่อค้าชาวไร่ ชาวนา แต่เมื่อบวชเป็นบรรพชิตแล้ว กษัตรย์อย่างพระองค์ก็ยังต้องให้ความเคารพกรรบไว้ในฐานะเดียวกันนั้น เรายังสามารถรองรับคำสอนที่แฝงอยู่ในคำถามของพระสัมาสัมพุทธเจ้าได้ว่า ๑. คุณธรรมพื้นฐานที่ผู้นาชะต้องมีคือ สัมมาอุติ หรือ ความเข้าใจถูกต้อง บางทีว่า ความเห็นถูก กล่าวคือ เห็นถูกวาทำดีต้องได้ดี ทำชั่วต้องได้ชั่ว โลกนี้โลกหน้ามีจริง บุญ-บาปมีจริง บุญให้ผลเป็นความสุข แต่นาบให้ผลเป็นความทุกข์ทั้งโลกนี้และโลกหน่าลำนี้เป็นต้น (เว็บไซต์ www.dattajeewo.com)
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More