ที่สุดแห่งธรรมถึงได้ด้วยความเคารพ ๓ : หน้า 77/184

๓. ยกสารุปสันโดษ คือ ยินดีตามสมควร หมายความว่า พอใจตามที่สมควรแก่าวะ ฐานะ และจุดหมายแห่งการบำเพ็ญกิจ ของตน เช่น ภิกษุพอใจแต่ของอันเหมาะสมกับสมณาสรูป หรือได้ ของใช้ที่ไม่เหมาะสมกับตน แต่จะมีประโยชน์แก่ผู้อื่นก็ นำไปมอบให้แก่ เขา เป็นต้น ความเป็นผู้สันโดษของพระภิกษูนี้ ย่อมเป็นเหตุที่ให้ปลอด โร่ง คลาดหวัง อคติในปัจจัย ๔ ตามมีตามได้ ไม่เสียเวลาไปกับการ แสดงหาทิปัจจัยเกินความจำเป็น อันนี้แม้จะได้รับปัจจัย ๔ มาดามายด้วยอนุภาพแห่งความเป็นผู้มีศีลสมาธิสายธรรมก็ ตาม แต่ใช้ปัจจัย ทั้งหลายเหล่านี้เป็นไปเพื่อจงเผาผลพระสัทธรรมอันบริสุทธิ์ของ พระสัมมาสัมพุทธเจ้า หาใช่เพื่อแสวงหา ประโยชน์ให้แก่ตนเองไม่ เมื่อกล่าวถึงตรงนี้ เราจพบว่า การที่ผู้อื่นจะเข้ามาบวน ในพระพุทธศาสนานี้ได้ ต้องเป็นผู้มีศรัทธาอันประกอบด้วยปัญญา พิจารณาเห็นถึงคุณค่าของการบรรจง จังได้คำในสละความสนุกสนาน ในทางโลก ก้าวเข้าสู่เส้นทางของกันบวน เพื่อแสวงหาหนทาง พระนิพพาน โดยเริ่มต้นที่ การสำรวจกังวลในพระปติโมกข์ เพียบ พร้อมด้วยมารยาทและโคจร เห็นภายในโทษแม้เพียงเล็กน้อย สมนาทานศึกษาอยู่ในสิกขาบท ประกอบด้วยายกรรมและวิ กรรมอันเป็นกุศล มือฉะซะบริสุทธิ์ สมบูรณ์ด้วยศีล คุ้มครองวาว ในอินทรีย์หลาย สมบูรณ์ด้วยสติสมปัจฉัฏฐะ และเป็นผู้สันโดษ ในที่สุด จิตจะคลายความกังวล นุ่มนวล ควรแก่การงาน จะเป็นปัจจัย ของการบรรลุมังกูลที่ละเอียดประดิษฐ์นี้เองอีก www.dattajeewo.com