พระพุทธดำรัสเกี่ยวกับศีลและการปฏิบัติธรรม : หน้า 131/184

จากพุทธดำรัสที่ตอบพระอนุชทั้งหลายนี้ พระพุทธองค์ทรงชี้ว่า ศีลคืออมตสารมากและเป็นวัตรปฏิบัติพื้นฐานสำคัญที่สุดของทุกชีวิต โดยเฉพาะอย่างยิ่งพระภิกษุสงฆ์ที่จำเป็นต้องรักษาศีลอันเป็นกุศล คือ การปฏิบัติตามพระวินัย มีการสำรวจระวังในพระปฏิปทา เป็นต้น ยอมทำให้พระภิกษุสงฆ์รุดรจากอัปปูลาร ย่อมมีอารมณ์ดีมีอารมณ์สบาย เมื่อพระภิกษุสงฆ์มีอารมณ์ดีอารมณ์สบายเป็นพื้นฐานแล้ว ย่อมสามารถปฏิบัติธรรมให้เจริญก้าวหน้าไปตามลำดับ ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ยิ่งมีประสบการณ์ในการปฏิบัติธรรมได้กว่านาหนวดย่อมจะมีความสุขใจและเล็งเห็นสัมฤทธิผลมากขึ้น ใจจึงเป็นสมาธิแน่นไม่ชัดลาย ยงผลให้ถากฏุฏุ เป็นสมาธิแห่งความเป็นจริง อันเป็นเหตุปุเป่าไปสู่นิพพานและวิราคะ และกำจัดกิเลส ตะกูลให้สิ้นไปจากใจ บรรลุอรหัตผล หลอดพันในที่สุด ศีลที่เป็นกุศล สมาธิ วิราคะ คลายกำหนัด วิตกฺฏิ ญาณทัสสะนะ รู้เห็นความเป็นจริง ปริโมหยี่ ความบันเทิงใจ