การอนุรักษ์ศิลปวัฒนธรรม : หน้า 39/112

การสนพระทัยในศิลปวัฒนธรรมมีมากน้อย แค่ไหน? "โดยพื้นฐานพระองค์สนพระทัยอยู่แล้ว ทรงศึกษาดนตรีไทย ศิลปวัฒนธรรม ทรงเรียน ภาษาตะวันออกในคณะโบราณคดี เป็นบัณฑิต ของมหาวิทยาลัยศิลปากร คือความเป็นไทยได้ รวมอยู่ในตัวพระองค์ท่านหมด พระองค์เสด็จไปทั่ว ทรงเดินเข้าไปในป่าดงพงพี ทรงสงสัยเรื่องไหน ก็มี พระเมตตาให้กรมศิลปากรไปค้นหา ในเกือบทุกด้าน ด้านอักษรศาสตร์ ด้านจารึก ด้านประวัติศาสตร์ ด้านอารยธรรม ทรงตั้งคำถามให้เราคิดตอบ ทำถวาย การอนุรักษ์โบราณสถาน พัฒนาโบราณสถานเกือบ จะทุกด้าน ทรงช่วยไปหมด เกือบจะเป็นเจ้านาย พระองค์เดียวที่ทรงรู้จักตั้งแต่นักโบราณคดี เจ้า หน้าที่ทุกหน่วยในกรมศิลปากรทั้งกรม สิ่งนี้เป็นสิ่ง สำคัญ ประโยชน์ไม่ได้อยู่ที่กรมศิลปากร ประโยชน์ อยู่ที่โบราณสถานของชาติ โบราณสถานเป็นโคตร เง่าวิญญาณของความเป็นไทยของเรา พระบารมีก็ ปกป้องความเป็นไทยให้เรา พวกเราก็ทำงานด้าน อนุรักษ์มรดกไทยมาตลอดไม่เฉพาะวันเดียว สัปดาห์ เดียว ทำกันเป็นปี ทำกันไม่เลือก ไม่สิ้นไม่สุด ก็ เพราะสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่มีต่อโบราณคดี งานโบราณสถานแห่งชาติ งานของกรมศิลปากรทั้ง กรม อยู่ใต้ความสนพระทัยของพระองค์ท่านมาตลอด ซึ่งจะรวมด้านพระพุทธศาสนาด้วย จะเห็นว่าทุก พระอิริยาบถ และน้ำพระทัยจะละเมียดละไมด้วย การเมตตากรุณาเรียกว่าเป็นบุญของประเทศ บุญ ของชาติ ในระยะที่มีการเปลี่ยนแปลง ที่มีทั้งการ พัฒนา และการอนุรักษ์ มันแตกต่างกันมากถ้าไม่มี พระองค์แผ่พระบารมีให้ ก็ไม่แน่ว่าเราจะทำงานได้ สักเท่าไร เพราะฉะนั้นการที่พระองค์มีน้ำพระทัย เมตตาต่องานที่เราทำเรารับผิดชอบนั้น ถ้าเราไม่รีบ ทำงานตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะทำกันตอนไหนแล้ว ไม่มีอีก กั ล ย า ณ ม ต ร ๓๗