ความรักและความทุกข์ของอโศก : หน้า 88/112

ป Š B ญ า นิ ย า ย พระเจ้าอโศกมหาราช โดย วศิน อินทสระ ความเดิมตอนที่แล้ว กล่าวถึงวิเนตาผู้ซึ่งหลงรักอโศก เธอเป็นที่หมายปองของเจ้าชายสุสิมะองค์รัชทายาท แห่งปาฏลีบุตร แต่วิเนตามิได้ให้ความสนใจต่อเขาเลย จิตใจของเธอคำนึงถึงอโศกอยู่ตลอดเวลา ทางฝ่ายอโศก อาจารย์ทราบดีว่าเขาเป็นราชโอรสของพระเจ้าพินทุสาร มีหวังในรัชสมบัติในวันข้างหน้า อีกทั้งเห็นว่าอโศกเป็นผู้ที่เรียนดี มีความประพฤติดี จึงคิดจะยกลูกสาวให้โดยเปิดโอกาสให้ทั้งสองสนิทสนมกัน วันหนึ่งขณะที่อโศกและสุมานีบุตรสาว ของอาจารย์กำลังนั่งคุยกัน ชโลธราและชาลินี เข้ามาในเมืองได้แวะเข้าไปสำนักตักสิลา เห็นภาพทั้งสองคุยกันอย่างสนิทสนม สร้างความไม่สบายใจให้กับสองสาว แต่อโศกอธิบายให้เข้า ใจว่าไม่มีอะไร และแนะนำให้รู้จักกัน ขากลับอโศกและศีขรินตามกลับไปส่งถึงบ้านป่า ชโลธราไม่สบายใจเมื่อทราบว่าคนที่เธอรักจะจากไปในอีก ๓ เดือนข้างหน้านี้ so สู่อ้อมกอดแห่งมารดา มืออโศกและศีขรินศึกษาสำเร็จแล้ว ก็เตรียมเดินทางกลับนครปาฏลีบุตร เ สาชโลธราและชาลินี รวมทั้งบิดาของชโลธราด้วย อโศกได้ให้คำมั่นสัญญาแก่หญิงสาวว่าเขาจะรักเธอ ก่อนจะเดินทางกลับ ๒ วันเขาไป สุดจะประมาณได้ แต่ครั้นจะแสดงมากเกินไป ก็เกรงจะผิดวิสัยแห่งกุลสตรี จึงเก็บความรู้สึกนั้นเสีย กระนั้นก็ตาม ความระทมหม่นไหม้ก็ยังฉาบฉาย ออกมาทางดวงหน้าและแววตาอย่างชัดแจ้ง เธอ เสมอ มีโอกาสเมื่อใดจะขอรับชโลธราไปไว้เป็น มิ่งขวัญประจำเรือนตน ได้ประจักษ์ด้วยตนเองแล้วว่า บุคคลได้รับความ สุขความเริงใจจากสิ่งใดย่อมจะได้รับความทุกข์ ความระทมใจจากสิ่งนั้นด้วย เป็นกฎแห่งความจริง สาวน้อยบ้านป่าผู้ไม่เคยแก่การจาก เมื่อ ทราบว่าชายอันตนรักจะต้องจากไปในเวลาอันสั้น นี้แล้ว ให้รู้สึกวาบหวามหวิวหวั่นและว้าเหว่ ใจนั้นเป็นของคู่กัน "อโศก!” นางพูดขณะที่นัยน์ตาเอ่อด้วย ที่ใครจะหลีกเลี่ยงมิได้ ความรักกับความสะเทือน ๔๖ ก ล ย า ณ ม ต ร