การเยี่ยมบ้านและความสัมพันธ์ : หน้า 100/112

"พี่เขาติดธุระจริง ๆ วันหลังนี้พาเพื่อน มาใหม่ก็ได้นี่” ท่าทางคุณแม่ของเธอจะตามใจ มาก "กรอมไม่ค่อยไปไหนบ่อย ๆ หรอกแม่” ปราณียังเง้างอน "ณี ฉันกับกรอมจะกลับแล้วนะ” พร้อมศรีบอกพลางวางตุ๊กตาลง "กรอมอยากกลับจริง ๆ หรือ” ปราณี หันมาถามฉัน "อื้อ กลับก็ดี พร้อมเขาอยู่ไกลกว่าฉัน วันหลังค่อยมาใหม่” ฉันบอกเอาใจ ปราณีพาเดินทะลุไปอีกซอยหนึ่ง "ไป ทางนี้ใกล้ป้ายรถเมล์กว่า” เธอบอก ฉันเงยหน้าขึ้นอ่านป้ายบอกชื่อซอย "ณี รู้จักบ้านคุณภิภพไหม เขาเป็นวิศวกร มีบริษัท ก่อสร้างของตัวเอง” ๆ พร้อมศรีฟังเฉย ขณะที่ปราณีทำตา โต "ไปรู้จักเขาตั้งแต่เมื่อไหร่” เธอเขย่าแขนฉัน ด้วย "ไม่ได้รู้จักเขา แต่รู้จักแม่ยายของเขา พาไปบ้านเขาหน่อยได้ไหม อยากไปเยี่ยมท่าน” "ได้ แต่ไม่ค่อยเต็มใจ” แล้วเธอก็จูง แขนพาฉันเดิน “ยายพร้อม ตามมาสิยะ” เธอหัน ไปเรียกคู่ปรับ - "มาหาใครคะ เอ้อ คุณณี” ทันทีที่ ปราณีกดออด ประตูเล็กซึ่งเป็นลายดัดโปร่ง ๆ ก็เปิดออก "คุณป้าน้อมอยู่ไหมจ๊ะ” ฉันเป็นคนถาม "อยู่ค่ะ ให้เรียนว่าใครมาพบคะ” “คุณกรอมจ้ะ” ค่ะคุณณี” "เชิญเข้ามาข้างในก่อนดีไหมคะ เชิญ “ขอบใจจ้ะ” "สวัสดีค่ะ ทุก ๆ คน หนูกรอม ป้าดี ใจที่หนูมาเยี่ยม เสียดายจริงพ่อกับลูกเพิ่งขับรถ ออกไปเมื่อกี้นี้เอง จะออกไปซื้ออะไรกันมั่งก็ไม่รู้ "ดีจัง” ปราณีพูดเสียงดัง ตามองดูรูป ข้างผนัง แสร้งทำสนใจจริงจัง "รูปเก่า หนูชอบหรือคะ” ท่านหันมา ถาม ปราณยิ้มไม่ตอบ “หนูเรียนด้วยกันหรือจ๊ะ” ท่านหันมาคุย กับฉันต่อ "เธอนี่เขี้ยวจริง ๆ กลัวถูกตัดหน้าใช่ ไหม” พร้อมศรีพูดเป็นนัย ๆ กับปราณี ปราณีหัวเราะชอบใจเสียงดังลั่น คุณป้าละจากการคุยกับฉัน หันไปมอง เธออย่างสงสัย ปราณีพูดไปหัวเราะไป "อย่าถือสาเลย ค่ะคุณป้า หนูไม่ค่อยเต็ม อ่านต่อฉบับหน้า ๙๔ ก ล ย า ณ ม ต ร