การสอนของอาจารย์ทิศาปาโมกข์ : หน้า 89/112

อัสสุชล "ท่านคงไม่ลืมตักสิลานะ - "ชโลธรา!” อโศกตอบ “ท่านจงมั่นใจ เถิดว่าข้าพเจ้าจะไม่ลืมตักสิลาเลย ทั้งความรู้ และความรักแก่ข้าพเจ้า ตักสิลาให้ ข้าพเจ้าใช้วิชาประกอบอาชีพเมื่อนั้นข้าพเจ้าก็จะ เมื่อใด ต้องระลึกถึงตักสิลา นครแห่งวิทยาการและ เมื่อใดข้าพเจ้ารู้สึกว้าเหว่เพราะขาดคนที่เอาใจ ข้าพเจ้าก็จะระลึกถึงตักสิลาซึ่งหญิงงามผู้หนึ่งชื่อ วันใด ชโลธราคอยเอาใจให้ข้าพเจ้าชื่นบาน ข้าพเจ้าใหญ่โตพอจะโอบอุ้มชโลธราได้แล้ว วัน นั้น ข้าพเจ้าจะถนอมชโลธราให้สมใจตัว คืนวันรุ่งขึ้นที่จะต้องจาก อโศกและ ศีขรินได้เข้ากราบลาอาจารย์เพื่อฟังโอวาทบางอย่าง จากท่านด้วย อาจารย์ทิศาปาโมกข์ ซึ่งทราบอยู่อย่าง แจ้งชัดว่าอโศกคือราชโอรสองค์หนึ่งของพระเจ้า พินทุสาร มีโอกาสจะครองความเป็นใหญ่ใน อาณาจักรมคธต่อไปในภายหน้า ได้ประทาน โอวาทอันเหมาะสมแก่ผู้จะครองแผ่นดิน ท่าน ให้โอวาทอันเหมาะแก่ศีขรินด้วยว่า “ในขณะที่เป็นราชกุมาร - - "๑. อย่าแข็งกระด้างเย่อหยิ่งอวดดี หรือ ดูหมิ่นอำมาตย์ราชบริพารของพระราชา จงแสดง อาการถ่อมตนต่ออัครอำมาตย์และเสนาบดีผู้ใหญ่ ผู้สูง ทั้งโดยวัย และวิชาความรู้ แม้ท่านเหล่านั้น จะเคารพนบนอบราชกุมาร ก็เคารพในฐานะ เป็นผู้เจริญโดยชาติดอกหาได้ยำเกรงในความปรีชา สามารถหรืออย่างอื่นไม่ จงรู้จักให้เกียรติเขาตาม ฐานะของเขา ทุกคนย่อมรู้สึกว่าตนเป็นผู้มีเกียรติ การให้เกียรติแก่ผู้อื่นตามฐานะของเขา ย่อมได้ รับความรักความเคารพนับถือกลับคืนมา เขาก็พร้อมที่จะให้เกียรติเราเช่นเดียวกัน และ ๒. อย่าแสวงหาความสุขจากการไม่ทำ อะไร อย่านึกว่าทุกสิ่งทุกอย่างมีพร้อมแล้ว ไม่ ต้องทำอะไรก็อยู่สบายไปตลอดชีวิต ความสุขที่ เกิดจากความเพียรพยายามในทางที่ชอบนั้น เป็น ความสุขอันถาวรและน่านิยมชมชื่น ๓. จงพยายามช่วยตนเองและผู้อื่นจง บำเพ็ญประโยชน์ตนและประโยชน์คนทั้งหลาย ไม่มีประโยชน์ตนอันใดที่คนอื่นจะไม่พลอยได้รับ ก ล ย า ณ ม ต ร ๘๗