การแกะสลักผักและผลไม้ไทย : หน้า 73/112

ค วามสวยงามนั้นผู้เขียนคิดว่าไม่มี ใครปฏิเสธ เพียงแต่ควรจะใช้ใน สิ่งที่เหมาะและเป็นไปเพื่อความดี งาม ครั้งนี้จึงเล่าถึงขนบธรรมเนียมประเพณีไทย และการ ซึ่งกำลังจะสูญหายไปตามกาลเวลา ดำเนินชีวิตของคนไทยยุคใหม่ที่ต้องแข่งกับเวลา รีบร้อนจนทำให้ใจร้อนตามไปด้วย ผลข้างเคียง ที่ติดตามมาจึงมากมายดังที่คนไทย (คือพวกเรา) 14. ประสพอยู่ ดังนั้นเวลานี้ หยุดใจกันสักนิด ดีไหมคะ หยุดเพื่อทำใจให้สงบ อ่อนโยน ผ่องใส และชื่นใจกับขนบธรรมเนียมของไทยเรามาตั้งแต่ ดั้งเดิม เริ่มกันเลยนะคะ คือ....ผู้เขียนจะเล่าถึง การแกะสลักผักและผลไม้ไทย ซึ่งหากให้มา สัมผัสแล้วจะรู้ทันทีว่า สมาธิต้องนำหน้า.... สมาธิต้องมาก่อน ในชีวิตของผู้เขียน งานที่ชอบ ที่สุดคือการแกะสลัก เมื่อประมาณปี พ.ศ. ๒๕๒๒- ๒๕๒๕ ครั้งที่เคยทำงานอยู่ในโรงพยาบาลเอกชน แห่งหนึ่งนั้น ก็ได้ใช้ความสามารถนี้มอบให้ผู้ป่วย โดยตั้งใจแกะสลักผักหรือผลไม้สำหรับวางในจาน อาหาร จัดให้สวย ๆ หลาย ๆ สี เช่นมะเขือกรอบ -เขียว, ขาว, พริกสีแดง-เหลือง แตงกวา ขมิ้นขาว แล้วจัดให้สวยงาม วางไปกับจานน้ำพริก หรือ เครื่องหลนต่าง ๆ ให้ผู้ป่วยได้สัมผัสด้วยสายตา เพื่อจะให้สดชื่นขึ้น และขณะรับประทานจะได้ พิจารณาดูความประณีตนั้นไปด้วย อย่างน้อยก็ เป็นช่วงวินาทีที่ทำให้ท่านเหล่านั้นหยุดคิดถึงความ เจ็บป่วยลงได้บ้าง ถึงจะเป็นระยะเวลาสั้น ผู้เขียนก็ถือว่าได้ทำบุญแล้วกับการทำให้ผู้อื่นมี ความสุข และถ้าได้ประกอบไปกับอาหารที่ถูกปาก ผู้ป่วยรับประทานอาหารได้มาก ผู้เขียนก็ถือว่า ได้ทำบุญเป็นสองต่อ สิ่งที่ได้รับคือความสุขใจ ที่อย่างน้อยได้ทำประโยชน์ให้กับผู้อื่นบ้าง ๆ การแกะสลักผลไม้ ต้องใช้ความประณีต ระมัดระวังมากกว่าการแกะสลักผัก เพราะผลไม้ มีความนิ่มทำให้แกะสลักลำบากกว่าผักมาก ทำ ให้ต้องใช้สมาธิเพิ่มขึ้นเพราะตัวเองจะถนัดใช้มีด เพียง ๒-๓ เล่ม (ไม่ได้ใช้เครื่องมืออื่น) ถ้าขาด สมาธิในการแกะสลัก ผักหรือผลไม้ก็จะออกมา ไม่สวย อาจจะถูกมีดบาดมืออีกด้วยค่ะ การแกะสลักผักหรือผลไม้นั้น ผู้เขียน จะใช้สมาธิกับใจที่เปี่ยมไปด้วยความสุข เพราะ จากการนี้ ผู้เขียนรู้ว่ากำลังจะได้เห็นความสวยงาม ความประณีตและได้รับความสุข ในขณะที่ จดปลายมีดลงบนผักหรือผลไม้นั้นใจของเราก็ “จุด ลงไปด้วย จะวาดความโค้งของกลีบ การเซาะ กลีบ หรือรูปร่างลักษณะของผักหรือผลไม้ก็จะได้ รูปแบบ” คือเส้นสายที่คมชัดในขณะที่กำลังใช้ สมาธิ กว่าจะเสร็จแต่ละดอกหรือแต่ละใบ หรือ แต่ละผลนั้น ต้องใช้เวลาครั้งละมาก ๆ ซึ่งก็จะมี "ความสุขมาก เช่นกัน เพราะในขณะนั้นใจจด อยู่กับสมาธิตลอดเวลา ท่านผู้อ่านลองหัดทำใจ ตามไปด้วยซิคะ แล้วจะรู้ว่า การแกะสลักนั้น ไม่ได้ให้แค่ความสวยงาม หรือความประณีต เท่านั้น ยังได้ความมั่นใจว่าได้ทำสมาธิไปด้วย ใจจด คือ ใจหยุด ตั้งสมาธิพร้อม แกะสลัก ได้รูปแบบ คือ ใจนิ่ง วาดเส้นสาย กรีดมีดลงไปบนผัก-ผลไม้นั้น ๆ ได้ความสุขมาก คือ ใจใส ใจที่จด อยู่ในความเป็นสมาธิย่อมใสและใส ไหน ๆ ผู้เขียนก็เล่าถึงการแกะสลักนั้น จะต้องมีสมาธิ ผู้เขียนขออนุญาตเล่าให้ผู้อ่าน ได้ทราบเสียเลยนะคะว่า ผู้เขียนได้รับผลจากสมาธิ จนถึงระดับที่พอเอาตัวรอดก็จากการ แกะสลัก ผัก-ผลไม้ถวายพระสงฆ์ คือในช่วงวันที่ ๑๑ พ.ย.ปีที่แล้ว (๒๕๓๓) ผู้เขียนได้มีโอกาส ไปปฏิบัติธรรมที่ไร่แห่งหนึ่ง โดยมีพระอาจารย์ หลวงพี่วิชเชสโก และหลวงพี่เมตตานันโทจากวัด 5- ก ล ย า ณ ม ต ร