การใช้ชีวิตประจำวันและการเรียนรู้ : หน้า 99/112

ป้านุ่นหัวเราะ ความที่เคยไปตลาดกับน้าสายบ่อย ๆ ทำให้รู้จักสังเกตราคาข้าวของ ว่าถูกหรือแพง กว่าราคาขายที่อุดรอย่างไร ป้าหุ่นดีใจที่มีคนช่วยคิด จะทำอะไรทาน แล้วก็เตรียมซื้อตามนั้น ทั้งยังมีคนช่วยหิ้วของ อย่างหลังนี้เป็นการช่วยผ่อนแรงโดยตรง ภายหลังก็เลยกลายเป็นหน้าที่ เดียวป้าคิดไม่ออก คุณกรอมไปด้วยจะได้ช่วยคิด” เมื่อมีใบขับขี่ แล้ว หน้าที่ประจำ เวลาผ่านไปหลายเดือนจึงได้เพื่อนสนิท ในกลุ่ม ทั้งหมดมี ๕ คนรวมทั้งตัวฉันด้วย เป็น เพื่อนผู้หญิงและเพื่อนผู้ชายอย่างละครึ่ง "กรอมกับพร้อมวันนี้ห้ามเบี้ยวนะ ต้อง ไปบ้านกับเราบ่ายนี้” ปราณีที่เคยชวนเอาไว้ เมื่อหลายวันที่แล้ว “จ้า ฉันไม่ลืมหรอก แต่ถ้ากรอมเปลี่ยนใจ ก็ช่วยไม่ได้นะ” พร้อมศรีแกล้ง ”คน "กรอมเขาไม่เหมือนเธอหรอก นะ กรอมไปได้นะ” ปราณีชักไม่แน่ใจ "ก็ไปอยู่แล้ว” "เห็นไหม ยาย คือขับรถพาป้านุ่นไป ตลาด "ป้าชักจะ สบายเกินตัวแล้วนะคะ ถ้าคุณกรอมไม่อยู่บ้า เห็นท่าจะแย่ก่อนคน อื่น” "ถึงตอนนั้น น้องรองก็มีใบขับขี่ เรียบร้อยไปแล้วค่ะ แต่ป้าจะต้องเปลี่ยนเวลาไปตอนสาย ๆ” "สายป้าก็ไม่ว่า กลัวคุณรองจะไม่เอา ธุระด้วยเท่านั้นแหละ” การเรียนในมหาวิทยาลัยใช้เวลาในห้อง เรียนไม่แน่นอน ไม่ติดต่อกัน บางวันมีชั่วโมง เรียนตอนเช้าแล้วกระโดดข้ามไปตอนบ่ายแก่ ๆ อีกวิชาหนึ่ง จึงเห็นความสำคัญของการมีเพื่อน การใช้ห้องสมุด และการแบ่งเวลาให้เป็น พร้อมทำให้ฉันใจเสีย "ทำไมยะ อยาก ให้กรอมไปดูตุ๊กตา พี่ชายซื้อมาให้ หรือ อยากพากรอมไปให้ ใครดูกันแน่ ฉันว่าเรื่อง ตุ๊กตุ่นตุ๊กตานี่มันน่า จะเป็นข้ออ้างซะมาก กว่า” "ยายพร้อมบ้า กรอม อย่าไปฟังยายพร้อมนะ ไป ไปกันเถอะ” ปราณี ค้อนพร้อมศรีหน้าคว่ำใน บ้านของปราณีเป็นร้านค้าเครื่องวัสดุ ก่อสร้าง บนชั้นที่สี่ทำเป็นที่อยู่อาศัย ตกแต่งสวยงาม ติดแอร์เกือบทั้งหลัง "พี่พงษ์กับพี่พันธ์น่าจะอยู่รู้จักเพื่อน ของณีซักหน่อย นี่อุตส่าห์บอกไว้แล้ว” ปราณี บ่นอุบอิบกับคุณแม่ของเธอ ก ล ย า ณ ม ต ร ๙๗