ความคาดหวังในสังคมญี่ปุ่น วารสารกัลยาณมิตร ปี 2534 ฉบับที่ 6 หน้า 70
หน้าที่ 70 / 112

สรุปเนื้อหา

ปฏิบัติในทำนองเดียวกันนี้ ความเคลื่อนไหวของผู้หญิงตะวันตก ใน เรื่องการค้นหาเพื่อแสดงตัวเองในการเรียกร้องสิทธิ ไม่ได้แสดงออกมามากนักในหมู่ผู้หญิงญี่ปุ่น ใน ประเทศญี่ปุ่นผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กได้รับความ คาดหวังว่า จะต้องพิจารณาความกินดีอยู่ดีของกลุ่ม ก่อนที่จะนึกถึงประโยชน์ส่วนตน วัฒนธรรมนี้ อาจเป็นส่วนสำคัญ และเชิญชวนให้สนใจชีวิต แบบญี่ปุ่น ซึ่งส่วนสำคัญได้รับมาจากวัฒนธรรม ของพระพุทธศาสนา ผู้หญิงที่ทำงานในตำแหน่งการจัดการยัง คงมีจำนวนเพียง ๑๖๐,๐๐๐ คน ขณะนี้นับเป็น เพียง 9% ของผู้หญิงที่ทำงานทั้งหมด ผู้หญิงเพียง ไม่กี่คนนี้ยังคงมีแนวโน้มอย่างผู้หญิงคือ ถ่อมตน ในความสำเร็จของพวกเธอ และเรียกตัวเองว่า เป็นแบบอย่างที่ให้กำลังใจแก่ผู้หญิงที่อยู่ในระยะ เริ่มต้น โดยมีกุญแจดอกสำคัญคือ ความอดทน ที่เป็น

หัวข้อประเด็น

- ความคาดหวังในสังคมญี่ปุ่น

ข้อความต้นฉบับในหน้า

ปฏิบัติในทำนองเดียวกันนี้ ความเคลื่อนไหวของผู้หญิงตะวันตก ใน เรื่องการค้นหาเพื่อแสดงตัวเองในการเรียกร้องสิทธิ ไม่ได้แสดงออกมามากนักในหมู่ผู้หญิงญี่ปุ่น ใน ประเทศญี่ปุ่นผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กได้รับความ คาดหวังว่า จะต้องพิจารณาความกินดีอยู่ดีของกลุ่ม ก่อนที่จะนึกถึงประโยชน์ส่วนตน วัฒนธรรมนี้ อาจเป็นส่วนสำคัญ และเชิญชวนให้สนใจชีวิต แบบญี่ปุ่น ซึ่งส่วนสำคัญได้รับมาจากวัฒนธรรม ของพระพุทธศาสนา ผู้หญิงที่ทำงานในตำแหน่งการจัดการยัง คงมีจำนวนเพียง ๑๖๐,๐๐๐ คน ขณะนี้นับเป็น เพียง 9% ของผู้หญิงที่ทำงานทั้งหมด ผู้หญิงเพียง ไม่กี่คนนี้ยังคงมีแนวโน้มอย่างผู้หญิงคือ ถ่อมตน ในความสำเร็จของพวกเธอ และเรียกตัวเองว่า เป็นแบบอย่างที่ให้กำลังใจแก่ผู้หญิงที่อยู่ในระยะ เริ่มต้น โดยมีกุญแจดอกสำคัญคือ ความอดทน ที่เป็นมรดกตกทอดกันสืบมา อิชิดะ ผู้หญิงทำงานคนหนึ่ง ตื่นตั้งแต่ ๕ นาฬิกา ไปถึงที่ทำงาน ๖.๓๐ น. นั่งอ่าน หนังสือในรถคอยเวลาให้ประตูที่ทำงานเปิดเวลา ๗.๐๐ น. เข้าไปเปลี่ยนเครื่องแบบแล้วทำงาน หลังจากผู้ร่วมงานกลับไปแล้วในเวลา ๑๗.๐๐ น. เธอจะทำความสะอาด ทบทวนงานของวันนั้น และ พบปะกับผู้ร่วมงาน เธอกลับบ้านเวลาประมาณ ๑๙.๓๐ น. ผู้หญิงส่วนใหญ่เมื่อเรียนจบแล้ว จะทำงาน เพียง ๕-๖ ปี จนกระทั่งแต่งงาน ปัจจุบันมี กลุ่มแม่บ้านวัยกลางคนส่วนหนึ่งย้อนกลับมา ทำงานชั่วคราวบางเวลา ในช่วงที่เป็นไปได้ ผู้หญิงเหล่านี้ทำงานสัปดาห์ละ ๕๐ ชั่วโมง เช่นเดียวกับคนทำงานเต็มเวลาที่มีประสบการณ์ และการฝึกงานเท่ากัน แต่ค่าจ้างน้อยกว่าประมาณ ๓๐% ได้รับสวัสดิการน้อยกว่าผู้หญิงที่ทำงานเต็ม เวลา และให้ออกบ่อยมาก จนกระทั่งมีคำแสลง เรียกผู้หญิงที่ทำงานแบบชั่วคราวว่า “ผู้ถูกทิ้งขว้าง ๖๘ ก ล ย า ณ ม ต ร
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More