ข้อความต้นฉบับในหน้า
ปฏิบัติในทำนองเดียวกันนี้
ความเคลื่อนไหวของผู้หญิงตะวันตก ใน
เรื่องการค้นหาเพื่อแสดงตัวเองในการเรียกร้องสิทธิ
ไม่ได้แสดงออกมามากนักในหมู่ผู้หญิงญี่ปุ่น ใน
ประเทศญี่ปุ่นผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กได้รับความ
คาดหวังว่า จะต้องพิจารณาความกินดีอยู่ดีของกลุ่ม
ก่อนที่จะนึกถึงประโยชน์ส่วนตน วัฒนธรรมนี้
อาจเป็นส่วนสำคัญ และเชิญชวนให้สนใจชีวิต
แบบญี่ปุ่น ซึ่งส่วนสำคัญได้รับมาจากวัฒนธรรม
ของพระพุทธศาสนา
ผู้หญิงที่ทำงานในตำแหน่งการจัดการยัง
คงมีจำนวนเพียง ๑๖๐,๐๐๐ คน ขณะนี้นับเป็น
เพียง 9% ของผู้หญิงที่ทำงานทั้งหมด ผู้หญิงเพียง
ไม่กี่คนนี้ยังคงมีแนวโน้มอย่างผู้หญิงคือ ถ่อมตน
ในความสำเร็จของพวกเธอ และเรียกตัวเองว่า
เป็นแบบอย่างที่ให้กำลังใจแก่ผู้หญิงที่อยู่ในระยะ
เริ่มต้น โดยมีกุญแจดอกสำคัญคือ ความอดทน
ที่เป็นมรดกตกทอดกันสืบมา
อิชิดะ ผู้หญิงทำงานคนหนึ่ง ตื่นตั้งแต่
๕ นาฬิกา ไปถึงที่ทำงาน ๖.๓๐ น. นั่งอ่าน
หนังสือในรถคอยเวลาให้ประตูที่ทำงานเปิดเวลา
๗.๐๐ น. เข้าไปเปลี่ยนเครื่องแบบแล้วทำงาน
หลังจากผู้ร่วมงานกลับไปแล้วในเวลา ๑๗.๐๐ น.
เธอจะทำความสะอาด ทบทวนงานของวันนั้น และ
พบปะกับผู้ร่วมงาน เธอกลับบ้านเวลาประมาณ
๑๙.๓๐ น.
ผู้หญิงส่วนใหญ่เมื่อเรียนจบแล้ว จะทำงาน
เพียง ๕-๖ ปี จนกระทั่งแต่งงาน ปัจจุบันมี
กลุ่มแม่บ้านวัยกลางคนส่วนหนึ่งย้อนกลับมา
ทำงานชั่วคราวบางเวลา ในช่วงที่เป็นไปได้
ผู้หญิงเหล่านี้ทำงานสัปดาห์ละ ๕๐ ชั่วโมง
เช่นเดียวกับคนทำงานเต็มเวลาที่มีประสบการณ์
และการฝึกงานเท่ากัน แต่ค่าจ้างน้อยกว่าประมาณ
๓๐% ได้รับสวัสดิการน้อยกว่าผู้หญิงที่ทำงานเต็ม
เวลา และให้ออกบ่อยมาก จนกระทั่งมีคำแสลง
เรียกผู้หญิงที่ทำงานแบบชั่วคราวว่า “ผู้ถูกทิ้งขว้าง
๖๘ ก ล ย า ณ ม ต ร