การศึกษาเกี่ยวกับพม่า : หน้า 48/112

ผสมผสานกันหลายเผ่าพันธุ์ ตั้งแต่เผ่าพันธุ์ที่เรียกว่า เนกริโต (Negrito) พวกเดียวกับพวกเงาะ หรือ ดยัก มาจนกระทั่งถึงพวกมองโกลอย (Mongo- liod) พวกกะฉิ่น พวกจีนจากยูนนาน อินเดีย มอญ และท้ายที่สุด ก็คือ ไทย ที่ชาวพม่า เรียกว่า โยเดีย แค่เชื้อสายที่ปะปนกัน ก็สรุปได้แล้วว่า วัฒนธรรมของพม่าจะเป็นฉันใด...สิ่งเดียวเท่านั้น ที่แสดงชัด คือความเป็นสุวรรณภูมิ อันหมาย ถึงสภาพภูมิประเทศว่าจะเอื้ออำนวยให้สามารถ สร้างถาวรวัตถุขึ้นมาในรูปใด ใช้อะไรเป็นวัตถุดิบ ซึ่งแน่นอนตัวหลักใหญ่ คือสิ่งที่หาได้ง่ายใน ประเทศ ในภาคพื้น และส่วนย่อยได้มาจากการ นำเข้าจากประเทศต่าง ๆ ซึ่งก็ต้องขึ้นอยู่กับ อำนาจในการซื้อ และการเมืองของแต่ละยุคอีกด้วย จะเปลี่ยนแปลงไปเรื่อย ๆ ตามวาระและเวลา จนกระทั่งกลายมาเป็นอู่ของเถรวาท และหินยาน ที่มีลักษณะเป็นตัวของพม่าเองในปัจจุบัน พบกันฉบับหน้า เดือนหน้า และอยากจะ กระซิบกับบรรดานักอ่านวัยหนุ่มสาวทั้งหลายว่า การศึกษาเกี่ยวกับพม่านั้นเป็นเรื่องทันสมัย เพราะ ถือว่าเป็นประเทศที่ยังบริสุทธิ์อยู่มาก ๆ อารย ธรรมแปลก ๆ ของตะวันตกยังเอื้อมมือเข้าไป ไม่ถึง โลกตะวันตกยังคงสงสัยและเข้าไม่ถึง ถ้าเราเรียนรู้เสียก่อนก็จะเท่ากับเป็นการล้ำหน้า ส่วนผู้ที่ชอบนิทาน นิยายปรัมปรา ใน เรื่องราวเจดีย์ของพม่านั้นมีเรื่องราวเหล่านี้มาเล่า สู่กันฟังมากมาย และสนุกเสียด้วย... ฉะนั้น ลักษณะของเจดีย์ ซึ่งเป็นถาวร วัตถุที่มีชื่อเสียงของพม่า จะเป็นอย่างไร ก็ขึ้น อยู่กับสิ่งดังกล่าวแล้วข้างต้นนั่นเอง ๆ ส่วนจะลึกซึ้งอย่างไร ต่อไป ขอเก็บไว้ สำหรับฉบับหน้า ฉบับนี้ขอแต่เพียงแย้ม ๆ ไว้ว่า ประเทศพม่าเป็นเมืองพุทธมานานช้า มีร่องรอย ของการสร้างเจดีย์มาแล้วนมนาน และตรงที่เรียกว่า ปะกัน หรือพุกามนั้น เป็นหลักฐานที่แสดงชัด ของการเป็นพุทธ ในเส้นทางของมหายาน ก่อนที่ ๔๖ ก ล ย า ณ ม ต ร พบกันเดือนหน้านะคะ....สวัสดีค่ะ