การนั่งสมาธิและปัญหาที่เกิดขึ้น : หน้า 51/112

กาม นั่งสมาธิปวดศีรษะ ทําอย่างไรจึงจะหาย : เวลานั่งสมาธิมักปวดศีรษะ ทำอย่างไรจึงจะหาย ขณะที่ยังไม่ได้ปฏิบัติก็มัก เวียนศีรษะ ตอบ : เอางี้นะ ถ้าอยู่ดี ๆ ก็ยังปวด ศีรษะ มึน ๆ ศีรษะอยู่ละก็ ไปหาหมอดีกว่า ให้หมอเช็คดูว่าเป็นอะไร แต่ถ้ายังไม่ได้นั่งไม่ เป็นอะไร พอนั่งแล้วถึงได้มึนศีรษะ ถ้ายังงั้นจะ ได้แก้ไขวิธีนั่งให้ถูกต้อง อย่างบางคนมีลูกบ้า ยังยากจนอยู่ แต่การทำบุญทำทานสร้างกุศลใน ปัจจุบันยังทำอยู่เรื่อย ๆ ถึงกระนั้นก็ตาม ชีวิต ก็ยังฝืดเคืองเหมือนเดิม ตอบ : สำหรับเรื่องนี้ โดยสรุปแล้วก็คือ รออาศัยคำตอบพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเคยให้ไว้ กับพราหมณ์คนหนึ่ง ซึ่งมาถามพระสัมมาสัม พุทธเจ้าว่า “พระพุทธเจ้าข้า ทำไมคนบางคน ในโลกนี้เกิดมารวย บางคนจนทั้งชาติ” พระองค์ทรงตอบว่า “ใครให้ทานมาดีคนนั้นก็รวย ใครไม่ให้ ทานจะยากจน” ข้อนี้เป็นหลักธรรมดา บวม ๆ แล้ว เมื่อเราให้ทาน ส่วนหยาบก็คือ สิ่งของ ที่เราสละทรัพย์สิ่งของ ส่งมาให้ฝึกสมาธิ พอดีส่งไปให้อาจารย์ที่มือใหม่ พอถึงปั๊บ ท่านสอนให้ มันก็ยังบ้า ๆ บวม ๆ อยู่ คราวนี้พูดว่าไงรู้ไหม ลูกฉันฝึกสมาธิเสียจนบ้าเลย แล้วกัน ไม่ถูก ลูกตัวเองบ้าอยู่แล้ว ไปรักษาให้ มันหายก่อนจะฝึก ไม่งั้นเดี๋ยวยุ่ง ไม่เอา แล้วขอฝากไว้ด้วยใครมีลูกบ้า ๆ ป้อง บวม ๆ อย่าพาไปฝึกสมาธิเชียวนะ เพราะคนดี ๆ ฝึกไม่ถูกวิธียังเครียดเลย ถ้าฝึกถูกวิธีจะทำให้ใจ สงบ สบาย ผ่องใส เกิดมาอย่างไร ทำไมถึงยากจนนัก 1 ถาม : หลวงพ่อครับ ผมเกิดมาทำไม แสนจะยากจน เมื่อสมัยต้น ๆ ชีวิต เคยผิดศีลข้อ ๒ ไว้มาก คือขโมยเพราะจนจริง 1 ไม่ใช่ขโมย โดยสันดาน แต่เพราะความจำเป็นบังคับ แต่ถึง อย่างไรก็ได้ชื่อว่าขโมย ผลต่อมาคือ ปัจจุบันก็ บุญก็ก่อเกิดขึ้นในใจ และบุญชนิดนี้คือ บุญจากการทําทานเป็นบุญที่ เรียกว่าพอเกิดขึ้นมาแล้วจะมีคุณสมบัติอย่างหนึ่งคือ สามารถดึงดูดทรัพย์สมบัติได้ เกิดมากี่ภพกี่ชาติ บุญชนิดนี้จะติดแน่นอยู่ในใจ สามารถดึงดูด ทรัพย์สมบัติมาอยู่กับเราได้โดยง่าย ดังนั้น คนที่ให้ทานมามาก พอเกิดขึ้น มายังไม่ทันทำอะไรเลยก็รวย เพราะมีพ่อแม่รวย เกิดมาก็มีทรัพย์สมบัติเตรียมพร้อมไว้ให้ บางคน พ่อแม่ไม่รวย แต่บุญที่เขาทำทานมามาก ทันที ที่เขามาอยู่ในครรภ์มารดา พอแม่เริ่มตั้งท้องไม่ ว่าจะหยิบจะทำอะไร โชคดีไปหมด พอโตขึ้น มาหน่อยสมบัติทุกอย่างมีพร้อม นี่เป็นผลทานที่ สร้างไว้ในอดีต อย่างไรก็ตาม บางคนเมื่อเริ่มจะให้ ทานไม่ตั้งใจ แต่เมื่อทำไปแล้ว ภายหลังเกิดนึก ดีใจว่าเราทำดีแล้ว เพราะคนอื่นจะได้ประโยชน์ * ล ย า ณ ม ต ร ๔๙