การเข้าถึงอาตมันและวรรณะ : หน้า 62/112

เรื่องสำคัญที่จะเข้าถึงอาตมัน ดังนั้นผู้มีจิตใจ เจริญจึงมีโอกาสมากกว่าพวกวรรณะต่าง ๆ นั้น คือการเข้าถึงส่วนลึกของจิตใจที่มีวิญญาณจะ เข้าถึงพระเจ้า ถ้ามองสภาพแวดล้อมทางสังคม-การเมือง และ เศรษฐกิจแล้วเราก็จะพบว่า คุณภาพของวรรณะสูง ปลอดจากการลงแรงงาน พวกต่ำสุดมีสภาพ ลักษณะของความเชื่อในสี่ประเด็นนี้ ปรากฏอยู่ในแนวคิดทางปรัชญาศาสนาด้วยกัน ทั้งสิ้นไม่ว่าจะเป็นคริสต์ พราหมณ์ อิสลาม หรือเต่า ชีวิตต้องยากลำบากเหมือนกับว่ายังเป็นสัตว์ชั้นต่ำ ลักษณะของแนวปรัชญานี้เมื่อประยุกต์ อยู่ โอกาสของพวกวรรณะต่ำที่จะขึ้นมาเสมอ วรรณะสูงในทางโลกนั้นไม่มีแน่ ส่วนในทางอรูป เข้ากับมหาชนแล้วเราก็ได้พบว่าความเชื่อเรื่อง พระเจ้าซึ่งเป็นเอกภาวะสร้างลัทธิปัจเจกนิยมให้ โลกนั้นคนในวรรณะต่ำซึ่งต้องพัวพันอยู่กับกิเลส กับหมู่ประชาชน โดยวิธีการของศรัทธาความเชื่อ ทางกายอยู่มากก็จะประกอบกรรมดีอย่างมหาศาล นี้จึงครอบงำให้ประชาชนยอมรับเงื่อนไขอื่น ๆ ที่ เพื่อที่ในชีวิตหน้าเขาอาจจะได้เลื่อนชั้นวรรณะขึ้น เกี่ยวพันโดยตรงกับศรัทธาด้วย อาทิ ทฤษฎีการ พวกที่อยู่ในวรรณะสูงหากทำความชั่วก็ถึงแก่บาป แบ่งชนชั้นวรรณะ ทฤษฎีทางศาสนาว่ามีชั้นบุคคล และเมื่อเกิดใหม่ กรรมอันทรามของพวกนี้ก็อาจ ที่มหาชนควรยอมรับสภาพว่าเป็นตัวแทนจาก บันดาลให้เกิดมาอยู่ในชีวิตใหม่ที่ต่ำได้ การกำหนด พระเจ้า “กรรม” เป็นเครื่องวัดมนุษย์นี้ เนรูห์เรียกว่า เป็นระบบประชาธิปไตยแบบอภิปรัชญา เกิดขึ้น ในนามธรรมเท่านั้น บทเรียนจากปรัชญาศาสนา ปรัชญาที่เน้นภาวะสูงสุดในการเข้าถึง สัจธรรมมักมีลัทธิความเชื่อเป็นหลักใหญ่ ๆ อยู่ ๔ อย่างคือ ๑. โลกที่ปรากฏในแง่ของวัตถุ และโลก ส่วนตัวของปัจเจกชนนั้นเป็นผลผลิตของพระเจ้า ๒. มนุษย์สามารถเข้าถึงพระเจ้าได้ และ รับรู้ว่าพระเจ้ามีสภาวะอมตะได้โดยอาศัยเหตุผล และปัญญา ๓. มนุษย์มีจิตสองสภาวะ คือมีจิตที่เกี่ยว ข้องโดยตรงกับโลกวัตถุภายนอก และมีจิต ภายในที่เป็นส่วนลึกสามารถเข้าถึงพระเจ้าได้ ถ้าเขาต้องการ ๔. เป้าหมายอย่างเดียวของมนุษย์ในโลก ให้กลายเป็นการบูชา การขอร้องต่อสิ่งที่เป็น อมนุษย์ทั้งสิ้น อ่านต่อฉบับหน้า แม้ว่าในเบื้องต้นของหลักการแล้ว ทฤษฎี ที่คาบเกี่ยวโดยตรงต่อความเชื่อในแนวทางปรัชญานี้ ดูจะไม่กําหนดเสรีภาพของปัจเจกชนในภูมิปัญญา แต่ก็กำหนดภาวะแวดล้อมอื่น ๆ ให้มีเงื่อนไข ไปด้วย ดังเช่นเรื่องที่ว่าด้วยการแบ่งวรรณะ และ กำหนดหน้าที่ทางสังคม-วัฒนธรรม และการเมือง ไว้อย่างเบ็ดเสร็จ ทฤษฎีนี้จึงสนับสนุนการ ปกครองโดยผู้มีอำนาจที่ซื่อสัตย์ต่อศรัทธาใน พระผู้เป็นเจ้า และถืออภิสิทธิ์ว่าคนส่วนใหญ่ซึ่ง ทุกข์ยากหรือได้รับการกดขี่ทางวรรณะจำต้องปฏิบัติ ตนไปตามสภาพโดยไม่ต้องต่อสู้ หรือไม่ต้องคิด ถึงการแข่งขันทางเศรษฐกิจ และรู้ถึงฐานอำนาจ อันแท้จริงของตนเอง ในบั้นปลายแล้วลัทธิและ ปรัชญาเช่นนี้มีผลปฏิบัติในทางแปรรูปของศรัทธา .. หลวงวิจิตร อ้างแล้วเล่มเดียวกัน หน้า ๓๒๔ อ้างข้างต้น, หน้า ๓๓๔ Bhagavad-Gita หน้า ๓๖ Bhagavad-Gita หน้า ๔๙ * Jawaharlal Nehru, The Discovery of India. Anchor Book 1960 p.£& 63 ดูเพิ่มเติมในคำนำของ Aldous Huxley ใน Bhagavad-Gita ฉบับที่อ้าง หน้า ๑๓ ๖๐ ก ล ย า ณ ม ต ร