การปฏิบัติธรรมตามแนวทางพระพุทธเจ้า : หน้า 8/136

ที่เป็น ดวงธรรมที่ทำให้เป็นธรรมกายนั่นเอง พระอรหันต์สัมมาสัมพุทธเจ้านั่น หยุดนิ่งอยู่กลางดวง นั้น นั่นแหละกลางดวงอย่างนั้น และสมด้วยบาลีว่า เย จ สมพุทธา อตีตา พระสัมพุทธเจ้าทั้งหลายเหล่า ใดในอดีต ที่เป็นไปล่วงแล้วมากน้อยเท่าไรไม่ว่า เย จ พุทธา อนาคตา พระพุทธเจ้าทั้งหลายเหล่าใดที่ จะมาในอนาคตกาลภายภาคเบื้องหน้า โย เจตร สมพุทโธ พหุนน์ โสกนาสโน พระสัมพุทธเจ้า พระองค์ใดซึ่งยังความโศกของมหาชนเป็นอันมากให้ วินาศไป ซึ่งปรากฏอยู่ในปัจจุบันนี้ นี่พระสิทธัตถกุมาร องค์นี้แหละ สัพเพ สทฺธมุมครุโน ล้วนเคารพ พระสัทธรรมทั้งสิ้นแบบเดียวกัน ใจหยุดอยู่แบบเดียว กันหมด ใจหยุดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็น พระพุทธเจ้านั่นแหละ ไม่ไปอื่นเลยแต่นิดหนึ่ง ติด แน่นเลยทีเดียว ไม่เผลอทีเดียว เรียกว่าท่านไม่ เผลอจากดวงธรรมนั้นทีเดียว นั่นแหละเรียกว่า สทฺธมฺมครุโน เคารพสัทธรรม เมื่อท่านเคารพสัทธรรมแน่นหนาอยู่อย่างขนาด นี้แล้ว ไม่คลาดเคลื่อน ท่านจึงได้เตือนพวกเราว่า วิศรีสุ พระพุทธเจ้ามากน้อยเท่าใดที่มีอยู่แล้ว เป็นอดีต วิหา กิจ พระพุทธเจ้าที่มีอยู่ในปัจจุบันนี้ สถาปิ วิหารส สนฺติ อนึ่ง พระพุทธเจ้าที่จะมีในอนาคตกาลภายภาค เบื้องหน้าต่อไป เอสา พุทธาน ธมฺมตา ข้อนี้เป็น ธรรมดาของพระพุทธเจ้าทั้งหลายต้องใจคิดอย่างนี้ แบบเดียวกัน บัดนี้เราเป็นมนุษย์ เราจะต้องปฏิบัติแบบ นี้ ภิกษุจะต้องปฏิบัติแบบนี้ เป็นสามเณรก็จะต้อง ปฏิบัติแบบนี้ เป็นอุบาสกอุบาสิกาจะต้องปฏิบัติแบบนี้ ทั้งหมด ก็บัดนี้ใจเราไม่ติดจะทำอย่างไรกัน พร่าเสีย หมดแล้ว ไม่ติดอยู่กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ เราจะทำอย่างไรกัน นี่แน่ไม่คิดอย่างนี้ เรียกว่าไม่ถูก ตามความประสงค์ของพระพุทธเจ้า พระอรหันต์ ถ้า ว่าใจไปติดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย มนุษย์เหมือนอย่างกับท่านคิดอย่างนั้นละก็ ก็ถูกเป่า หมายใจดำของพุทธศาสนาที่เดียว เราจะต้องแก้ไข ใจของเราให้ติดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย มนุษย์ เห็น จำ คิด รู้ มันแตก ไม่เข้าไปติดอยู่ตรงนั้น เราจะแก้ให้ติดมันก็ไม่ติด มันติดเสียบ้างอื่น เช่น เราจะ ฟังธรรมสักครู่หนึ่งให้ติดให้มันหยุด มันไม่หยุด เที่ยวพร่าไปเสียหมด โน่น นั่งอยู่นี่แหละ จะเทศน์ก็ดี โน่นแอบไปโน่น จะฟังธรรมก็ดี โน่น แถบไปบ้าน ไปช่อง ไปห่วงวัวห่วงควาย ไปหาอะไรมีอะไรไปโน่น ไปตลาด ไปถนนหนทาง ไปโน่น มันพร่าไปเสียอย่างนั้น มันไม่ติดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรม ที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ มันก็เป็นใหญ่ไม่ได้ มันใหญ่ไม่ได้ มันไม่ถูกเป้าหมาย ใจต่า ที่จะเป็นใหญ่ได้ใจมันต้องเชื่อง ต้องติดอยู่ ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ถ้าคิด อยู่ได้เช่นนั้น ภิกษุหรือสามเณรดิตอยู่ได้เช่นนั้นละก็ จะ เป็นภิกษุที่เป็นใหญ่ จะเป็นสามเณรที่เป็นใหญ่ ถ้าเป็น อุบาสกอุบาสิกาเล่า ถ้าใจไปคิดอยู่ตรงนั้นละก็ จะเป็น อุบาสกอุบาสิกาที่เป็นใหญ่ แต่ว่าเขาทำกันติดได้มีนะ ในวัดปากน้ำเขาทำติดได้กันมากทีเดียวแหละติดอยู่ ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ พอติดอยู่ ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ ไม่หลุดหละ ก็ไม่ช้าเท่าไรหรอก ติดอยู่กลางนั่นแหละ คิดอยู่ศูนย์ กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายมนุษย์ละก็ กลางของ กลาง ๆ ๆ พอหยุดได้ ก็กลางของกลาง ๆ ๆ ๆ ๆ อยู่นั่นแหละ พอถูกส่วนเข้าถึงดวงธรรมที่ทำให้เป็นกาย มนุษย์ละเอียด หยุดอยู่ศูนย์กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็น กายมนุษย์ละเอียด ก็เข้ากลางหยุดอีกนั่นแหละ กลาง ของกลาง ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ก็จะเข้าถึงดวงธรรมที่ทำให้ เป็นกายทิพย์ พอเข้าถึงดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายทิพย์ ก็เข้า กลางของกลาง ๆ ๆ ๆ ที่ใจหยุดนั่นแหละ จะเข้าถึงดวง ธรรมที่ทำให้เป็นกายทิพย์ละเอียด แต่พอเข้าถึงดวง ธรรมที่ทำให้เป็นกายทิพย์ละเอียดใจก็หยุด เข้ากลางของ กลางที่หยุดนั่นแหละ กลางของกลาง ๆ ๆ ๆ ๆ ทีเดียว จะเข้าถึงดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายรูปพรหม เข้าถึงดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายรูปพรหม แล้ว หยุดอยู่กลางดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายรูปพรหม ก็เข้า กลางของหยุดอีก กลางของกลาง ๆ ๆ ๆ หนักเข้า ก็จะเข้าถึงดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายรูปพรหมละเอียด เมื่อใจเข้าถึงดวงธรรมที่ทำให้เป็นกายรูปพรหมละเอียด แล้ว พอหยุดแล้วเข้ากลางของกลางที่ใจหยุดนั่นแหละ Kalyanamitra.org