การเดินทางไปญี่ปุ่นและฮ่องกง : หน้า 120/136

๑๑๘ บาลไทยที่ไปเรียนต่อประเทศญี่ปุ่นรุ่น หลังนั้น มักจะไปเป็นกลุ่มอย่างน้อย ๓-๔ จีนอุ้มเด็กโดยใช้ผ้าโอบเด็กเอาไว้ข้าง หลังด้วยตาเป็นครั้งแรก (อาจจะเคยเห็น ในทีวีมาบ้าง แต่ไม่ได้พบเห็นของจริง ที่ญี่ปุ่นก็ใช้วิธีอุ้มเด็กด้วยวิธีนี้ ซึ่งแตก ต่างจากบ้านเรา) ก่อนที่ข้าพเจ้าจะออก เดินทางมาแวะฮ่องกงนั้น ญาติผู้ ใหญ่ของข้าพเจ้าเคยเตือนว่า “ในฮ่องกง ไว้ใจใครไม่ได้นะ พวกขโมยและแก๊งค์หลอกลวงเยอะ ให้ ระวังตัวด้วย” ข้าพเจ้านึก ๆ ดูตอนนี้ก็รู้สึก แปลกใจว่า ทำไม ผู้หญิงคนเดียว อายุยังไม่เท่าไร ประสบการณ์ยัง น้อย และไม่เคยเดินทางไปต่างประ เทศคนเดียวอย่างข้าพเจ้า จะผ่านชีวิต ตอนนั้นมาได้อย่างไร แต่เนื่องจาก ข้าพเจ้ามักจะถือเอาความบริสุทธิ์ ใจของตนเองเป็นที่ตั้งและมองโลก ในแง่ดี ดังนั้น แม้ว่าต่อมาข้าพเจ้า คน แต่รุ่นของข้าพเจ้านั้นมีข้าพเจ้าเพียง จะต้องเดินทางไปต่างถิ่นเพียงลำพัง เนื่อง คนเดียว แถมเป็นผู้หญิงเสียด้วย ช่างเป็น การเริ่มต้นที่ลำบากใจไม่น้อย จากวันที่ข้าพเจ้าเลือกเดินทางนั้น flight ตรงของสายการบินไทยที่จะไปโตเกียว นั้นเกิดเต็ม เขาจึงจัดให้ข้าพเจ้าไปลงพัก ที่ฮ่องกง ๑ วัน แล้วจึงเดินทางต่อไป โตเกียว ปีใหม่ปีนั้น ข้าพเจ้าจึงได้ไปใช้ชีวิต ในฮ่องกง ในสายตาของคนที่ไม่เคยเดิน ทางไปต่างประเทศ เมื่อมาพบเห็นฮ่องกง เมืองที่คนจีนอยู่มาก ข้าพเจ้าก็นึกไปถึง หนังจีน นึกถึงภาพที่คนจีนไปศาลเจ้า กัน ย่านที่ข้าพเจ้าไปพักเป็นย่านที่อยู่ใจ กลางเมือง ข้าพเจ้าจึงใช้เวลาว่าง เดินออก มาดูชาวบ้านชาวเมืองของฮ่องกง ช่วง นั้นอากาศค่อนข้างหนาว ได้พบเห็นภาพ คนใส่ชุดกันหนาว และเห็นภาพที่ผู้หญิง คนเดียวก็ไม่เคยได้รับอันตรายหรือ ภัยใด ๆ เลย หรืออาจจะเป็นด้วย อ่านาจของบุญเก่าคอยคุ้มครองก็มิ อาจจะทราบได้ (อ่านต่อฉบับหน้า) Kalyanamitra.org