กว่าจะมาเป็นกัลยาณมิตร : หน้า 80/136

33 ธรรมกายหรือยังครับ...?” “อ่อ....ก็บอกแล้วไงว่า บุญไม่ถึง หา วัดไม่เคยเจอเลย....” “แล้วไงถึงมาวัดได้ล่ะครับ....?” “มันงี้ครับ....วันหนึ่งผมได้รับ คำเชิญชวนจากเพื่อนรักมาก ๆ คน หนึ่ง ซึ่งเขาจะไปทำสังฆทานในวัน คล้ายวันเกิดของเขา แล้วเขาก็อธิบาย ที่ที่จะไปวัดพระธรรมกายให้ทราบ วันนั้นแหละครับที่เป็นวันที่ผมรู้ จักวัดพระธรรมกาย” “รู้จักยังไง...?” “รู้จักถึงความสะอาด ความมี ระเบียบ ความสวยงาม ความร่มรื่น ความน่าเคารพเลื่อมใสในพระภิกษุของ วัดนี้ โดยเฉพาะหลวงพ่อธัมมชโยภิกขุ ผู้เป็นศูนย์กลางแห่งการทำความ ดีของพวกเราทุก ๆ คน “ลองอธิบายเพิ่มเติมซีครับ....” “คืออย่างนี้นะครับ วันนั้นผม ไปถ่ายละครเรื่อง “เด็กวัด” แถว ๆ เมือง มิน(มีนบุรี) ผมก็ใส่ชุดที่ถ่ายละครนั่น แหละเข้าไปในวัด ดูเหมือนจะเป็นเสื้อสี แดงหรืออะไรนี่แหละ พอเข้าไปในวัด ก็ตกใจ ไปตอนนั้นสิบโมงเศษนะครับ เห็นแต่คนแต่งกายขาวนั่งใต้ต้นไม้ กันเต็มพืดไปหมด ผมก็ตกใจ รีบ ถอยหลังกลับไปที่รถ ไปเปลี่ยนเป็น เสื้อสีขาว แล้วเข้าไปนั่งหลับตาใต้ ต้นไม้กับเขาด้วย ครับ....นั่งสมาธินั่น แหละ” “เคยนั่งมาก่อนหรือเปล่าครับ....?” “โอ้ยคนบาป คนมั่วโลกีย์อย่าง ผมจะไปรู้จักการนั่งสมาธิสมาแทะอะไรที่ ไหนกัน เคยแต่ฟังเขาบอกว่า นั่งสมาธิก็ ให้หลับตา หายใจเข้าว่า “พุทธ” หายใจ ออกว่า “โธ” ตอนนั้นก็ทำอย่างนั้นแหละ ครับ ก็ไม่รู้นี่ครับว่า นั่งสมาธิมันไม่ เหมือนกันในแต่ละแห่ง...." “สนุกจัง แล้วไงต่อไปครับ....?” “ผมก็นั่งพุทธเข้าโธออกอย่างนั้น แหละ จนกระทั่งจบเวลาตอนเช้า กินข้าว กลางวัน พอตอนบ่ายก็นั่งฟังหลวงพ่อ ทัตตะท่านสนทนาธรรม ฟังดูแล้วก็สนุก มีเกล็ดอะไรต่อมิอะไรเยอะ ก็รู้สึกว่า พระองค์นี้เก่งแฮะ เทศน์ได้มันดี... นั่งไป ๆ ก็ชักเมื่อยแฮะ เดินดูวัด ดีกว่า ก็ชวนเพื่อนเดินดู ผ่านศาลาจาตุมฯ ไปจนถึงศาลาดุสิต เห็นคนนั่งอยู่ในนั้น เต็มไปหมด มองไปเห็นพระสงฆ์องค์หนึ่ง แม่เจ้าโวย ผิวพรรณเหลืองอร่าม ตอนนั้น ถึงกับอุทานกับเพื่อนว่า “แหมพระองค์ นี้สวยจัง” แล้วก็ชวนกันเข้าไปนั่งฟังท่าน สนทนากับสาธุชน ฟังไปก็ดูท่านไป แล้ว ก็เกิดปีติใจว่า พระองค์นี้ดีจัง ผิวพรรณ ก็งาม วาจาก็สำรวม นุ่มนวลน่าฟังพิลึก” “รู้ไหมครับว่าเป็นใคร...?” “ถามบ้า ๆ จะไปรู้ได้ยังไง ก็เข้า วัดวันแรก” “แล้วตอนหลังล่ะครับรู้ไหม....?” “รู้...ผมนั่งมองดูท่านพูดท่านคุย กับใครต่อใครสักพัก ก็มีผู้หญิงคนหนึ่ง ใส่แว่นตาสั้น ร่างท้วม ผิวค่อนข้างจะไม่ ขาว หน้าตาก็ไม่ขี้เหร่นัก เข้ามาถามว่า พี่วิทยาใช่ไหมคะ ก็บอกว่าใช่ครับ เธอก็ แนะนำว่า เธอเป็นนักศึกษาธรรมศาสตร์ รุ่นน้องผม แล้วก็ถามว่าเคยมาวัดหรือ เปล่า ผมก็บอกว่าเปล่า นี่เป็นหนแรก เธอก็อนุโมทนาบุญแล้วก็แนะนำตัวเธอ เองว่า เธอชื่อ “มณีรัตน์ ตามสมบัติ” เธอคือกัลยาณมิตรคนแรกของผมครับ....” “ยังไงครับ....?” “ยังงี้ครับ เธอเป็นคนพาผมเข้า ไปนมัสการกราบหลวงพ่อเดี๋ยวนั้น ได้กราบได้นมัสการ ได้กราบเรียนถาม Kalyanamitra.org