ประโยชน์จากการอ่านวารสาร : หน้า 126/136

หนังสือที่ท่านบริจาคแด่ น.ช. จิรชัย ภูมิวิสัย นั้นได้เกิดประโยชน์แก่ น.ช. จิรชัย แก่กระผมและเพื่อน ๆ ผู้ต้องขัง อีกเป็นจํานวนมาก นับว่ากัลยาณมิตร สมศรีได้นำเอาดวงประทีปแห่งพระ ธรรมกายมาจุดสว่างไสวอยู่ท่ามกลาง ดวงใจของกระผมและเพื่อน ๆ แล้ว อย่างเต็มภาคภูมิ ส่วนจะมากน้อยนั้น แล้วแต่สภาวะจิตของแต่ละบุคคล ส่วน ตัวของกระผมนั้นคิดว่าวารสารกัลยา ณมิตรนี้ สมบูรณ์เต็มไปด้วยเนื้อหาสาระ อ่านแล้วได้กำลังใจและข้อคิดและคติ เตือนใจมากมายหลายอย่าง แม้ว่า กระผมจะเป็นคนเลวของสังคม แต่เมื่อ กระผมได้ทราบว่า สมาชิกของสังคม ได้เพิ่มจำนวนคนดีที่น่านับถือมากขึ้น อยู่เรื่อย ๆ กระผมก็ดีใจและปลื้มปีติ เป็นอย่างมาก เพราะนั่นหมายถึง ว่าสังคมของไทยเราจะดีขึ้น ประเทศ ชาติจะได้รับผลประโยชน์อันนี้อย่าง ใหญ่หลวง นับได้ว่าหลวงพ่อ ธัมมชโย หลวงพ่อทัตตชีโว และเหล่า ท่านกัลยาณมิตรทั้งหลาย ได้ช่วย สร้างคนดีที่มีคุณภาพไปประดับไว้ ในสังคม กระผมรู้สึกละอายใจที่กระผม ไม่สามารถปฏิบัติดังท่านกัลยาณมิตร ทั้งหลายนั้นได้ แต่ทว่าอย่างน้อยที่สุด ตัวอย่างจากท่านกัลยาณมิตรทั้งหลาย เหล่านั้น ก็ได้ช่วยให้กระผมสามารถ ประคับประคองชีวิตความเป็นอยู่ ปัจจุบันให้ดำเนินไปด้วยความสงบสุข ทำให้กระผมรู้จักให้อภัย รู้จักปลง สรุปแล้ววารสารกัลยาณมิตรนี้ ให้สาระความรู้ทางธรรมะอันถูกต้อง จริง ๆ และมีผลทำให้จิตใจของกระผม เปลี่ยนไปด้วย กระผมรู้สึกละอายตัวเอง ที่ไม่มีโอกาสและสามารถทำได้อย่าง เหล่าท่านกัลยาณมิตรทั้งหลายนั้น และ เสียใจที่กระผมได้กระทำผิดอย่างมาก ในอดีตที่ผ่านมา ปัจจุบันกระผมกำลัง ปรับปรุงตัวเองเพื่อให้เข้าถึงพระ ธรรมกาย กระผมหวังเพียงว่าให้กระผม ได้มีโอกาสเป็นคนดี ไม่ได้คิดหวังว่าจะ ไปให้ถึงพระนิพพาน เพราะรู้ตัวว่าไม่มี โอกาสอย่างแน่นอน ตั้งสัจจะอธิษฐาน เพียงว่าขอให้ได้เป็นคนดี เกิดชาติไหนก็ ขอให้เป็นคนดี ประพฤติปฏิบัติแต่สิ่ง ที่ดีและถูกต้องทุกชาติ ๆ ไป เมื่อพ้น โทษแล้วกระผมหวังว่าจะได้มีโอกาสช่วย งานของหลวงพ่อทั้งสองบ้าง อย่างน้อย เป็นคนล้างส้วมก็คงได้นะครับ แต่เรื่อง การร่วมทําบุญคงไม่มีปัญหา เพราะ กระผมเห็นแล้วว่า วัดพระธรรมกายเป็น วัดของทุก ๆ คน ครั้งแรกที่กระผมได้ เห็นในหนังสือ กระผมไม่คิดเลยว่าจะ มีวัดอย่างนี้ ความศรัทธาจึงเกิดแก่ กระผมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ดูแล้ว สะอาดตา มีความเป็นระเบียบเรียบ ร้อย อย่างที่ไม่เคยเห็นที่ไหนมา ก่อนเลย กระผมเขียนมามากแล้วจึงขอพูด ถึงความตั้งใจของกระผมบ้างคือกระผมมี ความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะได้ วารสารกัลยาณมิตรเป็นประจำทุกเดือน เพื่อติดตามกิจกรรมของวัดพระธรรมกาย และของหลวงพ่อทั้งสองท่าน รวมถึงการ ปฏิบัติชอบของเหล่าท่านกัลยาณมิตรทั้ง หลายด้วยเพื่อเป็นกำลังใจให้แก่กระผมใน การประพฤติปฏิบัติเพื่อให้เข้าถึงความ และพระธรรมกาย แต่สภาพความเป็น อยู่ปัจจุบันของกระผมไม่สามารถจะหา ปัจจัยมาเป็นค่าสมาชิกได้ กระผมได้นึก คิดตรึกตรองอยู่เป็นเวลาหลายวัน กระผม คิดได้วิธีหนึ่งซึ่งเป็นวิธีที่กระผมคิดว่า 02 จะเบียดเบียนผู้อื่นน้อยที่สุด คือกระผม ขอสมัครเป็นสมาชิกวารสารกัลยา ณมิตรจนกว่าจะพ้นโทษ (ประมาณ ปี) โดยที่กระผมขอติดค่าสมาชิก เมื่อพ้นโทษแล้วแล้วกระผมจึงจะจ่าย ค่าสมาชิกให้ กระผมจึงเขียนจดหมาย ถึงท่านบรรณาธิการโดยตรง เพื่อให้ท่าน พิจารณาความคิดเห็นและข้อเสนอของ ผู้ที่ต้องการแสงสว่างเช่นกระผม หากท่าน มีความคิดเห็นเกี่ยวกับข้อเสนอของกระผม อย่างไรแล้ว ขอท่านกรุณาแจ้งให้กระผม ทราบด้วย จักเป็นพระคุณแก่กระผม อย่างสูงยิ่ง เพื่อว่าท่านไม่สามารถตกลง ดังที่กระผมเสนอมาได้ กระผมจะได้คิดหา วิธีอื่นเพื่อจะเป็นสมาชิกวารสารกัลยา ณมิตรให้ได้ดังที่ตั้งใจไว้ สุดท้ายกระผมขออำนาจบารมี คุณพระศรีรัตนตรัย จงคุ้มครองท่าน บรรณาธิการและคณะผู้จัดทำวารสาร กัลยาณมิตรทุกท่าน และขอให้พระธรรม กายสถิตอยู่กลางใจของทุก ๆ ท่าน ตลอดไป ขอแสดงความนับถืออย่างสูง น.ช. ภิญญา ทองคำ เรียน กัลยาณมิตรผู้ใจบุญทุกท่าน บุคคลที่ทำผิด ยอมรับว่าได้ทำผิด แล้วคิดปรับปรุงแก้ไขตนเองให้เป็นคนดี เช่น น.ช.ภิญญา ทองคํา นับว่าเป็นการ ถูกต้องตามวินัยของพระอริยเจ้า ฉะนั้น หากท่านผู้ใดมีจิตเป็นกุศล ปรารถนาจะให้ธรรมเป็นทานแก่ คุณ ภิญญา ทองคํา เพื่อช่วยให้คนทำความดี ได้ตลอดไปแล้ว กรุณาสมัครเป็นสมาชิก ประจํา ส่งเป็นธรรมบรรณาการก็จักเป็น Kalyanamitra.org