7 ครั้ง

การสวดปาฏิโมกข์ คือการ “ว่า ปากเปล่า” หรือการสวดข้อบัญญัติ ทางพระวินัย ๑๕๐ ข้อ ในเบื้องแรก และ ๒๒๗ ข้อในกาลต่อมาทุก ๆ กึ่งเดือนหรือ ๑๕ วัน เป็นข้อบัญญัติ ทางพระวินัย ที่ให้พระภิกษุทั้งหลาย ต้องลงฟังการกล่าวทบทวนข้อบัญญัติ ทางพระวินัยนี้ทุก ๑๕ วัน ถ้าขาดโดย ไม่มีเหตุสมควรต้องปรับอาบัติ สวดปาฏิโมกข์นี้เป็นตัวอย่างอันหนึ่งของ การ การบังคับให้ท่องจำ ซึ่งข้อบัญญัติทาง พระวินัย แต่ไม่ใช่ทุกท่านสวดพร้อมกัน คงมีผู้สวดรูปเดียว รูปที่เหลือคอยตั้งใจ ฟัง และช่วยทักท้วงเมื่อผิด ส่วนการสังคายนานั้น แปลตาม รูปศัพท์ว่าร้อยกรอง คือประชุมสงฆ์ จัดระเบียบหมวดหมู่พระพุทธวจนะ
- การสวดปาฏิโมกข์