ข้อความต้นฉบับในหน้า
กระแสชีวิตทำให้ได้รับ
ทุนการศึกษา
ชีวิตคนเรานี้มันแปลก จะเป็นบุญ
หรือกรรมอย่างไรก็ไม่ทราบ แต่บางครั้ง
เมื่อเราผ่านวัยนั้นมา เราจะมองเห็นได้ว่า
มันมีเส้นทางของมัน ความจริงแล้ว
กระแสชีวิตนี้ก็มาจากผลของบุญเก่า
กรรมเก่า ที่เราเคยกระทำมาในอดีต
ส่งผลมานั่นเอง โดยลำพังส่วนตัว
ข้าพเจ้าแล้ว มีความรู้สึกว่าไม่ใช่คนเก่ง
กาจอะไร แต่ก็แปลกที่ดูเหมือนชะตาชีวิต
จะจัดล็อคเอาไว้ให้เราอย่างเหมาะสมกับ
บุญของเราอยู่แล้ว ทำให้ข้าพเจ้าได้มี
โอกาสดี ๆ ทั้ง ๆ ที่ไม่น่าจะมี เมื่อสมัย
เรียนจบ ม.ศ.๕ จากโรงเรียนเตรียมอุดม
ศึกษา ประมาณ ๑๕-๑๖ ปี ที่แล้ว และ
อยู่ในช่วงที่ข้าพเจ้ากลับไปพักผ่อนที่บ้าน
ต่างจังหวัด ข้าพเจ้าอ่านข่าวหนังสือพิมพ์
พบว่า มีการประกาศให้ทุนการศึกษาไป
เรียนต่อต่างประเทศแก่ผู้ที่สอบติดบอร์ด
ประเทศไทย (สมัยนั้นใครสอบได้เกิน
๘๐% จะได้ขึ้นบอร์ดประเทศ) เป็นทุน
โคลัมโบ ไปนิวซีแลนด์และออสเตรเลีย
มีผู้ถามข้าพเจ้าว่า
“ไม่คิดไปสอบชิงทุนนี้บ้างหรือ
ข้าพเจ้ามองดูกำหนดเวลารับสมัคร
และวันสอบแล้ว ดูเหมือนข้าพเจ้าจะกลับ
ไปสอบไม่ทัน และไม่เคยคิดว่าจะมี
โอกาสไปนอกมาก่อน จึงไม่ได้คิดใฝ่ฝัน
ทะยานอยากที่จะไป ไม่มีการเตรียมการ
ใด ๆ ทั้งสิ้น ข้าพเจ้าจึงตอบว่า
“ไม่สอบหรอกค่ะ”
ขณะที่ข้าพเจ้าพักผ่อนอยู่ที่บ้าน
ต่างจังหวัด ในช่วงที่คอยฟังผลเอ็นทรานซ์
อย่างสบายใจ วันหนึ่งเพื่อนก็โทรเลข
มาบอกว่า ข้าพเจ้าสอบติดคณะวิทยา
ศาสตร์ชีวภาพ มหาวิทยาลัยมหิดล ซึ่งปี
นั้นเป็นปีแรกที่มีการรวมนักศึกษาเภสัช,
วิทยาศาสตร์และทันตแพทย์เข้าเป็นคณะ
วิทยาศาสตร์ชีวภาพ แล้วจึงจะไปแยก
เรียนในภายหลังตามสาขาอาชีพนั้น ๆ
ข้าพเจ้ารีบเดินทางกลับกรุงเทพฯ ไปพบ
กับเพื่อน ๆ ในวันที่ไปดูบอร์ดประกาศผล
สอบเข้ามหาวิทยาลัย วันนั้น ข้าพเจ้า
พบเพื่อน ๆ หลายคนที่จบเตรียมอุดม
ด้วยกัน เพื่อนเขาจึงชวนข้าพเจ้า
ไปสอบทุน ก.พ. พร้อมทั้งเอาใบ
สมัครมาส่งให้ถึงมือ และนัดแนะวัน
ไปสมัครสอบพร้อม ๆ กัน ๆ
แต่เมื่อข้าพเจ้าไปสมัครสอบในวันที่
นัดจริง ๆ แล้ว ปรากฏว่า ไม่มีเพื่อนคน
ไหนเลยสักคนมาสมัครทั้ง ๆ ที่นัดกันไว้
ข้าพเจ้าเกิดความรู้สึกแค้นเคืองและ
รู้สึกเหมือนกับว่า ถูกหลอกให้มา
สมัครอย่างนั้นแหละ แต่แทนที่ข้าพ
เจ้าจะกลับบ้านเลย ด้วยความแค้น
ใจที่ถูกหลอกให้มา ข้าพเจ้าจึงตั้งใจ
ว่าจะสอบให้ถึงที่สุด ด้วยเหตุนี้กระมัง
ที่ช่วยให้ข้าพเจ้าได้ไปญี่ปุ่น เพราะขั้น
ตอนของการสอบอะไรหลาย ๆ อย่างเสีย
เวลาหลายวันเหมือนกัน แต่ข้าพเจ้าก็ไม่
ทิ้ง ตั้งใจทำจนถึงที่สุดจนกว่าจะ
ได้ผลออกมาว่า ได้หรือไม่ได้ ข้าพเจ้า
Kalyanamitra.org