กว่าจะมาเป็นกัลยาณมิตร : หน้า 81/136

อะไรต่อมิอะไรท่านหลายอย่าง แล้วเธอก็ ยังได้นำเทปธรรมะในคำสอนการนั่ง สมาธิของหลวงพ่อมาให้ผม พร้อมกับ เอกสารอีกหลายต่อหลายอย่างด้วย” “เรียกว่าไปวันแรกก็ได้พบได้ นมัสการหลวงพ่อเลย...?” “ครับ...” “แหม...โชคดีจัง...” “ทำไมครับ..?” “คนที่มาวัดหนแรกมักจะไม่ได้พบ กับหลวงพ่อเหมือนคุณวิทยาเลย....” “ไม่ใช่แค่ได้พบได้กราบเรียนถาม อะไรนะครับ ผมยังได้พระอีกองค์หนึ่ง ด้วย” “เหรอครับ....พระอะไรครับ....?” “ผมก็ไม่ทราบครับว่าพระอะไร เพราะตั้งแต่นั่งสมาธิแล้วก็ขวนขวายจะ เอาพระในกายมาเคารพมาบูชาให้ได้ พระองค์นั้นก็นิมนต์ท่านไว้ที่โต๊ะบูชา ไม่ใช่ไม่สนใจนะครับ สนใจมาก ยิ่ง ปฏิบัติธรรม ยิ่งได้ฟังธรรมะของ หลวงพ่อด้วยแล้ว อะไรที่ท่านให้ถือ ว่าสำคัญทั้งสิ้น แต่ใจมันจดจ่ออยู่แต่ จะเอาพระในกายของเราให้ได้มาก กว่า” “เล่าต่อซีครับแล้วไงต่อไป....?” “จากวันนั้นผมก็เอาเทปที่คุณ“จิ๋ว” หรือคุณ “มณีรัตน์” ให้ไปนั้นไปฟัง แล้วก็ หัดนั่งอยู่ด้วยตนเอง นั่งแล้วใจก็สุข ใจ ก็สงบ กิเลสต่าง ๆ ก็ขจัดไปได้เยอะ เห็น ว่าหนทางนี้นี่แหละที่เราเดินทางถูก แล้ว เป็นสิ่งที่คนทั้งหลายน่าที่จะได้เข้า มาร่วมทางเดินทางเดียวกันเหลือเกิน” “แล้ว...” “ครับ....แล้วผมก็เกิดความตั้ง ใจขึ้นมาว่า นี่เราที่เป็นคนมั่วอยู่กับ โลกของแสงสีเสียง รูปรสสัมผัสและ กามารมณ์ เรายังสุขยังสงบ และยัง ตัดใจได้มากถึงขนาดนี้ ถ้าเรา เอาความรู้สึกของเราถ่ายทอดให้คน ฟังรายการของเราได้ฟังมั่งก็คงจะดี” “ก็เลยจัดทำรายการขึ้นมา” “ครับ ทีแรกก็เกริ่นในรายการ ปริทรรศน์บันเทิงที่ผมจัดทำเกี่ยวกับวง การดาราทางวิทยุสวนมิสกวันตอนเก้า ถึงสิบโมงเช้าก่อน อธิบายถึงการปฏิบัติ ธรรมว่าดีอย่างโน้นดีอย่างนี้ แล้วก็ชวน คนมาวัด" “ผลล่ะครับเป็นไง...?” “ก็มีทั้งคนชื่นชม และคนโจมตี “ยังไงครับ...?” “คนชื่นชมว่าผมเป็นคนดีขึ้น....เอ้อ.... ก่อนนี้ผมปากจัดครับ จะว่าใครก็ว่า ตรง ๆ และว่าเจ็บ ๆ ซะด้วย พอเข้าวัดก็ ซาลงไป....สำหรับคนโจมตีก็หาว่า วัดนี้ เป็นคอมมิวนิสต์ ปลุกระดมนิสิตนักศึกษา ให้กระด้างกระเดื่องต่อแผ่นดิน รับทรัพย์ จากโซเวียตมาสร้างวัดบังหน้า โฮ้ย จิปาถะ...” “แล้วทำไงครับ....” “โอ้ย...ใครมันจะมาโน้มเอียง ใจผมได้ ผมเป็นคนไปสัมผัสกับของ จริง ผมเห็นกับตาของผม ผมสัมผัสกับ ทุกสิ่งทุกอย่างด้วยตัวของผมเอง แล้วโดย เฉพาะ...ผมก็เป็นนักศึกษาที่ได้รับทุน จากสมเด็จพระนางเจ้าฯ พระบรม ราชินีนาถสมัยเรียนอยู่ธรรมศาสตร์ ผมย่อมต้องมีความจงรักภักดีแนบแน่นอยู่ ในหัวใจแน่ ๆ ถ้าวัดนี้เป็นวัดอย่างที่พวก แบกบาปทั้งหลายว่าไว้ ยังไง ...” ผมจะยอมได้ “ไม่เชื่อจริง ๆ เลยตามคำกล่าวนั้น “แน่นอน....นอกจากไม่เชื่อแล้ว ผม ยังร่วมทำบุญด้วยการซื้อที่ดินถวายวัด ๑ ไร่จำนวนเงินสองหมื่นห้าพันบาทด้วย นะครับ ผมเองเป็นคนใจแข็งเป็นคน ใจกร้าวผมยังร่วมสมทบบริจาค เพื่อวัด ของเราจะได้มีธุดงคสถานมาเป็นลานบุญ ของชาวพุทธอีกด้วย นี่ผมก็จะร่วมทำ บุญปลูกต้นกัลปพฤกษ์อีก ๒ ต้นในวันเกิด ของผมวันที่ ๑๗ พฤษภานี้อีกนะครับ ตอนนี้วัดเราจนจะตาย ผมสงสารหลวงพ่อ ครับ ท่านทำงานไม่ได้หยุด ท่าน เหนื่อย เหนื่อยกว่าพวกเราหลายร้อย หลายพันเท่ายิ่งนัก ผมอยากจะมีเงิน สักร้อยล้านพันล้าน ผมจะบริจาค ให้หลวงพ่อมาทำธุดงคสถานนี้ให้สำเร็จ ในชีวิตของผมเสียเลย” “อนุโมทนาบุญด้วยนะครับ และ Kalyanamitra.org ๗๙