ข้อความต้นฉบับในหน้า
แล้ว
ดีไหม”
ค่อยเอามาพิมพ์เป็นประวัติวัด
แต่ที่หลานทราบ คุณป้าถูกเจ้า
ของที่ดินโกรธมากใช่ไหมคะ
“สงสัยจะใช่ เพราะท่านไม่ยอม
ให้พบ ไม่ยอมพูดด้วย ท่านเข้าใจ
ว่าป้าเป็นคนก่อสถานการณ์ทั้งหมด
ป้าไม่เคยนึกโกรธท่านหรอก
เรา
ไม่ได้ทำผิดจริงจะไปโกรธปากคน
ตอนมี
อื่นไม่ถูก เราดูที่ตัวเราดีกว่า ทำดี
ที่สุดแล้วก็เป็นอันแล้วกัน
เรื่องมีราวกัน ป้าไปอยู่ที่บ้านต่าง
จังหวัด มัวหาบทรายหาบหินปลูกบ้าน
ใหม่ให้คุณพ่อ เพราะพอขอบ้านท่าน
มาถวายวัดแล้ว ท่านไม่มีบ้านอยู่ อาศัย
ครัวผุ ๆ พอหลบฝน วันหนิงเห ยบ
กระดานหัก ขาของท่านตกลงไปในร่อง
ติดแน่นอยู่เอาขึ้นไม่ได้ ร้องเอะอะโวยวาย
ป้านึก
ให้ชาวบ้านมาช่วยกันงัดออก
สงสารท่านจึงปลูกบ้านเล็ก ๆ ให้ท่าน
ใหม่ ป้าไม่ได้ทำอะไร ๆ อย่างที่เจ้าของ
ที่ดินเข้าใจหรอกจ้ะ"
แล้วคุณป้ารู้สึกยังไงคะ ที่ถูกเข้าใจ
ผิด
“ป้าก็เสียใจอยู่บ้าง เพราะเจตนา
ดีให้เพื่อนได้บุญ แต่กลับมาเป็นยังงี้
ไป ไม่รู้จะทำยังไง”
คุณป้าเคยชี้แจงให้เพื่อนของคุณป้า
ฟังบ้างหรือเปล่าคะ
หลานทราบว่าคุณป้าเผยแผ่ประจำ
อยู่ตามสถานที่ราชการและเอกชน
หลายแห่ง
"เป็นความเมตตาของหลวงพ่อ
ท่านน่ะหลาน ท่านเห็นป้าแก่แล้ว เกิด
ตายไปตอนนี้จะมีบุญติดตัวนิดเดียว
ท่านจึงให้โอกาส ป้าไม่เคยคิดมาก่อน
ว่าจะมาทำหน้าที่ยังงี้ รู้แต่ว่าเบื่ออาชีพ
ครูเต็มที่จนต้องออกจากราชการมา อ้าง
ว่าจะไปดูแลคุณพ่อที่เจ็บป่วยเรื้อรัง
อยู่ต่างจังหวัด ความจริงก็เบื่อการสอน
ผู้คนด้วย”
ที่ใคร ๆ บอกว่าคุณป้าหนีวัดคราว
นั้นหรือคะ
“จะว่าอย่างนั้นก็ได้ มันบังเอิญ
ประจวบเหมาะหลายเรื่อง ป้าเป็นคน
นิสัยเสียอยู่อย่างหนึ่ง คือชอบอยู่คนเดียว
เงียบ ๆ พอใจอะไร ๆ ตามมีตามได้
ไม่ชอบคลุกคลีอยู่กับคน เพราะต้อง
คอยเกรงใจ คนนั้นจะเอาอย่างนี้ คนนี้
จะเอาอย่างโน้น ถ้าเกิดมีใครเข้าใจ
ป้าผิด ๆ ป้าก็ชอบหนีไปให้พ้น ๆ ไม่ชอบ
เอาชนะคะคาน พอใคร ๆ ไม่สนใจแล้ว
ป้าก็กลับของป้าเอง นี่เป็นข้อบกพร่อง
ที่ยังแก้ไม่หาย
คุณป้าจากวัดไปนานไหมคะ
ปี ๒๕๒๓ - ๒๕๒๖ สามปีจะ
คุณป้าไปทำอะไรบ้างคะ
“ป้าก็ไปอยู่ดูแลปรนนิบัติคุณพ่อ
ตอนนั้นท่านยังไม่ได้เสียชีวิต คุณพ่อ
ชอบไปเรียนพระอภิธรรมกับท่านสมภาร
วัดใกล้ ๆ บ้าน ป้าทำปิ่นโตไปส่งท่าน
ป้าก็ได้อาศัยฟังได้ความรู้ไปด้วย
พอคุณพ่อไปปฏิบัติกรรมฐานกับ
พระอาจารย์สายต่าง ๆ ป้าตามไปดูแล
รับใช้ท่าน ป้าก็ได้เรียนกรรมฐานสาย
นั้น ๆ ตามไปด้วย ตอนนี้เองเรียนเสีย
* สาย พร้อมทั้งอ่านพระไตรปิฎกให้
คุณพ่อฟัง ป้าก็เลยได้ความรู้ต่าง ๆ
เพิ่มอีก พอคุณพ่อถึงแก่กรรมแล้ว ป้า
จึงมาศึกษาอภิธรรมเอาจริงเอาจังอีก
ครั้งหนึ่ง จนกระทั่งหลวงพ่อเรียกตัว
ให้มาตั้งใจฝึกปฏิบัติเอาจริงเสียที”
หลานทราบว่าคุณป้าเรียนปริยัติ
เก่ง สอบได้ที่หนึ่งเสมอ
“การศึกษาพระปริยัติธรรมเป็น
เพียงการรู้แผนที่เดินทางเท่านั้น ไม่ใช่
การเดินทางที่แท้จริง หรือจะเปรียบอีก
อย่างเหมือนเราเรียนรู้จากภาพถ่ายว่า
นี่เป็นยานพาหนะชื่ออะไร ๆ เป็นเรือ
รถยนต์ เกวียน หรือม้า แต่เวลาเดินทาง
จริง เราต้องใช้ของเหล่านั้นจริง ๆ ไม่ใช่
แต่บังเอิญเป็นบุญของป้ามากมายนักที่หลวงพ่อ
“ในสมัยนั้นเคยไปหลายครั้ง ทั้งสองท่านเมตตาป้า หลวงพ่อธัมมชโยท่านอบรม
ไม่ได้พบ มีคนใช้ออกมาไล่ พร้อมกับ
มีหมาวิ่งมาอีกฝูงนึง (หัวเราะ) เท่ากัน การปฏิบัติธรรมให้เป็นพิเศษ หลวงพ่อทัตตชีโว
ขรม
แล้วเรื่องการบวชเป็นแม่ชี และช่วย
ทางวัดเผยแผ่ธรรมะอยู่นี่ล่ะคะ
ท่านให้ความรู้ทางปริยัติเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
Kalyanamitra.org
๑๐๗