การโจมตีหลวงพ่อวัดปากน้ำ : หน้า 62/124

หลังจากนั้นก็ไม่เคยมีใครเข้าถึงธรรมกายอีกเลย คำกล่าวของท่านทำให้ พระอาจารย์หลาย ๆ ท่านกล่าวเพ่งโทษหลวงพ่อวัดปากน้ำว่า ธรรมอะไรที่เป็นดวงได้? ทำไมศีลเป็นดวงได้? สมาธิเป็นดวงได้? ปัญญาเป็นดวงได้? ที่ไหนมีอย่างนั้นบ้าง ธรรมะก็คือ คำสอนของพระพุทธเจ้าเท่านั้น แล้วโจมตีหลวงพ่อวัดปากน้ำในประเด็น ต่าง ๆ มากมาย แม้กระทั่งต่อมาเมื่อกลุ่ม “ทายาททางธรรม” ของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ภาษีเจริญ มี คุณยายอุบาสิกาจันทร์ ขนนกยูง ศิษย์เอกของท่าน ได้พาคณะศิษย์คนรุ่นหนุ่มสาว สร้างศูนย์พุทธจักรปฏิบัติธรรม จนเปลี่ยนชื่อมาเป็นวัดพระธรรมกาย ในยุคแรก ๆ เราเองถูกโจมตีในทำนองเดียวกันกับหลวงพ่อวัดปากน้ำ แม้ในปัจจุบันก็ยังโจมตีอยู่ อ ล า ย ม า ไ ด้ ไ ป ส ก ษ า ได้พบกับนักปราชญ์ผู้รู้ ซึ่งแตกฉานในการศึกษาค้นคว้าคัมภีร์ต่าง ๆ ในพุทธศาสนา ใ น อ อ ก ซ ฟ อ ร์ ค ไม่เพียงเฉพาะของเถรวาทในประเทศไทย ศรีลังกา หรือพม่าเท่านั้น แต่ยังแตกฉานใน พุทธศาสนาของมหายานในทิเบต จีน ญี่ปุ่นอีกด้วย ปรากฏว่ามีเรื่องราวของธรรมกาย อยู่มากมาย และมีการให้คำจำกัดความตรงกันกับหลวงพ่อวัดปากน้ำ หรือคำว่า “ธรรม” ในลักษณะที่เป็นดวงหรือเป็นรูปธรรมก็ดี เมื่ออาตมากล่าวถึง นักปราชญ์ผู้นั้น ยืนยันว่า ในคัมภีร์เหล่านั้นเขียนไว้จริง เหตุที่คนไทย ส่วนใหญ่ไม่เข้าใจเรื่อง * ธ ร ร ม ก า ย ก็ คงเพราะ ๖๐ กั ล ย า ณ ม ต ร อาตมาได้พูดถึงคัมภีร์พระไตรปิฎกและการตีความหมายของ “ธรรมะ” ในประเทศไทย กับนักปราชญ์ทางพุทธศาสนาจากอีกหลายๆ ประเทศ ซึ่งนักปราชญ์เหล่านั้นท่านก็ทราบดี เมื่ออาตมาพูดถึงวิชชาธรรมกายของหลวงพ่อวัดปากน้ำ ปรากฏว่า อาจารย์เหล่านั้น รู้สึกทึ่งว่าทำไมการค้นพบของหลวงพ่อวัดปากน้ำจึงไปเหมือนกับพุทธศาสนาในยุคเดิม ซึ่งชาวพุทธในยุคนั้นเคยเชื่อกันแบบนี้มาก่อน แต่ความเชื่อความเห็นเหล่านั้นแปรเปลี่ยน ไปตามยุคสมัย ฉะนั้นในระหว่างที่อาตมาศึกษาอยู่ที่อังกฤษ จึงได้พยายามศึกษา และรวบรวมหลักฐานต่าง ๆ ที่เกี่ยวกับ “ธรรมกาย” เพื่อจะนำมาอธิบายให้กับญาติโยม พุทธบริษัทในเมืองไทยได้ทราบกัน การศึกษาธรรมะในเมืองไทยเรายังแคบอยู่ พวกเราพากันเชื่อว่าพระไตรปิฎกที่มีอยู่ จำนวน ๔๕ เล่ม และก็ถือว่าธรรมะของพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีอยู่เท่านี้ ไม่มีนอกจากนี้ โดยที่เราไม่เคยไปศึกษาดูประวัติการสังคายนาพระไตรปิฎกก่อนที่จะมีมาถึงปัจจุบันนั้น ในแต่ละครั้งแต่ละคนมีปัญหามากมาย แม้คนภายนอกทั่วไปก็ไม่อาจทราบว่า การสังคายนาของไทยเราเองแต่ละครั้งมีระเบียบที่รัดกุมหรือไม่ แล้วเราก็ไปยึดถือตำรา เหล่านั้นจนสุดโต่ง ซึ่งแตกต่างจากการศึกษาของนักปราชญ์ชาวตะวันตกที่มีชื่อเสียง ที่เข้ามาศึกษาพุทธศาสนา เขาจะศึกษาคำสอนจากทุกนิกาย นักปราชญ์เหล่านั้นได้วิจารณ์ว่า พุทธศาสนาแต่ละนิกายนั้นจะมีความเชื่อ เหมือนกันอยู่อย่างหนึ่ง คือเชื่อว่านิกายของตนนั้นถูกต้องที่สุด ธรรมในนิกาย ของตนนั้นประเสริฐที่สุด เคร่งที่สุด ดีที่สุด ไม่มีนิกายใดดีกว่าของตนอีกแล้ว แม้ในนิกายที่ไม่ถือเคร่งอย่างเช่น มหายานในทิเบต เขาก็อ้างว่า จะช่วยให้เขา ปรับตัวให้เข้ากับสภาวะแวดล้อมได้เต็มที่ พระจะฉันวันละกี่ครั้งกี่หนก็ได้ เขายังคิดว่า เขาจับหลักพระพุทธศาสนาซึ่งสำคัญที่สุดไว้ดีกว่าทุกแห่ง เช่นเดียวกัน ความรู้สึกอันนี้เป็นความรู้สึกซึ่งมีอยู่ในพุทธศาสนิกชน และศาสนิกอื่นทั่วโลก Kalyanamitra.org