การปฏิบัติธรรมและการฝึกสมาธิ : หน้า 106/124

เข้าสู่เส้นทางธรรมได้โดยง่าย “สมัยเรียนอยู่ ม.๒ รู้สึกว่าเป็นยุคของ การแสวงหา ชอบหาหนังสือแปลก ๆ มาอ่าน ในที่สุดก็ได้หนังสือเกี่ยวกับการฝึกสมาธิแบบ อานาปานสติมาเล่มหนึ่ง พอดีกับเพื่อน ๆ ในกลุ่มเดียวกันมีความคิดว่า การนั่งสมาธิ คงจะทําให้จิตใจสบาย และน่าจะเป็นวิธีหา ความสุขที่ดีกว่าการไปเที่ยวเตร่กับเพื่อน ๆ หรือไปเที่ยวพักผ่อนตามชายทะเล ตามภูเขา พออ่านหนังสือแล้วก็มาคุยกับเพื่อน ๆ แล้วก็ ลองนั่งสมาธิกัน แต่ก็ไม่ได้ทำจริงจังนัก จน กระทั่งคุณพ่อคุณแม่พาไปวัดพระธรรมกาย ค่ะ ธรรมะเป็นสิ่งที่ รู้ได้เฉพาะ ต น ตามหลักสูตรวิชาสังคมศึกษาในระดับ ชั้นมัธยมศึกษา มีการเรียนการสอนวิชาพระ พุทธศาสนา ถ้าการเรียนการสอนในระดับนี้ สามารถอำนวยให้ผู้เรียนได้มีความรู้ และ ประสบการณ์ถึงขั้นว่า “ผลดีของการศึกษา วิชาพระพุทธศาสนา อาจารย์ให้นั่งสมาธิ แบบอานาปานสติ ครั้งละ ๑๕ นาที พอปฏิบัติ แล้วก็รู้สึกใจสงบ เบาสบาย จึงทำให้รู้สึกว่า การนั่งสมาธิให้ผลดีจริง ๆ ครั้นไปวัดพระธรรมกาย ก็เริ่มปฏิบัติ แบบสัมมาอะระหัง ตอนแรกก็ทำไม่ค่อยได้ เพราะติดลมหายใจ แต่ในที่สุดก็ปรับได้ค่ะ ตามความคิดของหนู จะฝึกแบบ ไหนก็ได้ ที่สำคัญคือต้องวางใจให้อยู่ที่ ศูนย์กลางกายเป็นอันใช้ได้ ใครที่เคยติด ลมหายใจ ก็เพียงแค่สูดหายใจเข้าให้สุด ซึ่งจะอยู่ที่ศูนย์กลางกายพอดี แต่เวลา หายใจออกก็พยายามทำให้เบาที่สุด” โอกาสขึ้นไปปฏิบัติธรรมบนดอยสุเทพ จังหวัด เชียงใหม่ ความก้าวหน้าในการปฏิบัติธรรม ทำให้ เธอทั้งสองมีศรัทธาในพระพุทธศาสนาแก่กล้า ขึ้นเป็นลำดับ ทั้งยังสามารถนำมาใช้เป็น ประโยชน์ในการศึกษาเล่าเรียน และในชีวิต ประจำวันได้เป็นอย่างดี ดรณีรัตน์ ผู้พี่เปิดเผย ว่า "เมื่อได้พบความสว่างภายใน ก็ทำให้ พูดได้ว่า หนทางสายนี้พิสูจน์ได้ และยังทำให้ เชื่อมั่นว่า จะต้องมีความก้าวหน้ายิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก แต่ขณะนี้เรายังไปไม่ถึง การปฏิบัติมีคุณค่าต่อชีวิตมาก อย่าง เช่นบางครั้งรู้สึกเครียด เราก็เพียงแต่นึกถึง ดวงสว่างที่ศูนย์กลางกาย ความเครียดก็จะ หายไปหมด ค น ย ก ล า ง ก า ย มี ป ร ะ สิ ท ธิ ภ า พ เห น อ ค อ ม พิ ว เต อ ร์ ตั้งแต่เข้าเป็นนิสิตมหาวิทยาลัย ทั้งสอง และปฏิบัติธรรมนั้น ผู้ปฏิบัติสามารถเห็นได้ ศรีพี่น้องก็ได้ช่วยงานชมรมพุทธศาสนาเรื่อยมา ด้วยตนเอง” ก็จะเป็นการปลูกศรัทธาในพระ พุทธศาสนาให้แก่เยาวชนได้เป็นอย่างดี และ ถ้ามีการปฏิบัติอย่างต่อเนื่อง ก็จะเป็นการ ตอกย้ำศรัทธา และสัมมาทิฐิให้หยั่งลึกลงไป เรื่อยๆ เพชรรัตน์ มีประสบการณ์ที่สนับสนุน เรื่องนี้เป็นอย่างดี “หนูฝึกสมาธิครั้งแรก เมื่อตอนเรียนอยู่ ชั้น ม.๑ ที่โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ ตามวิธี ยุบหนอ พองหนอ กับครูจากสำนักวิปัสสนา แห่งหนึ่ง ซึ่งอาจารย์ที่โรงเรียนเชิญมา ฝึก ครั้งเดียวแล้วก็เลิกไป มาฟื้นอีกทีก็ตอนอยู่ ม.๔ ในชั่วโมง ๑๐๔ ก ล ย า ณ ม ต ร ในวันอาทิตย์ก็ไปช่วยงานเหรัญญิกที่วัดมิได้ ว่างเว้น ครั้นตอนต้นปี ๒๕๓๑ ทั้งสองก็ได้มี ในการทํางานบางครั้งต้องมีการตัดสิน ใจ ถ้ารู้สึกสับสน ตัดสินใจไม่ถูก พอนึกลงไป ที่ศูนย์กลางกาย ก็จะช่วยให้เราหาคำตอบ ได้ดีที่สุด เสมือนกับว่า พอใจเราสงบ ก็จะเกิด ความใส สว่าง แล้วเราก็จะหาเหตุผล มา สนับสนุนการตัดสินใจได้ทันที ในด้านการเรียน สมาธิก็ช่วยมากค่ะ เพราะว่าปกติต้องทํากิจกรรมชมรมมาก จึง มีเวลาอ่านตำราน้อยกว่าเพื่อน ๆ ถ้าได้ท่า เมื่อได้พบความสว่างภายใน ก็ทำให้พูด ได้ว่า หนทางสายนี้พิสูจน์ได้ และยัง ทําให้เชื่อมั่นว่า จะต้องมีความก้าวหน้า ยิ่ง ๆ ขึ้นไปอีก แต่ขณะนี้เรายังไปไม่ถึง