ประสบการณ์ในป่า วารสารกัลยาณมิตร ปี 2532 ฉบับที่ 4 หน้า 96
หน้าที่ 96 / 124

สรุปเนื้อหา

น้ำ แล้วท่านเองก็ออกไปปักกลดของท่านอยู่ในระยะ ห่างออกไปเป็นระยะทางประมาณ ๓๐๐ เมตรมองไม่ เห็นกัน เพราะมีพุ่มไม้บัง “คืนวันนี้ขอให้เธอเจริญ เมตตาพรหมวิหารอย่างเดียว” ท่านสั่งอาตมาก่อน จากไป พอพระอาทิตย์ลับเหลี่ยมเขา บรรยากาศก็เริ่มมืด สลัวและหนาวเย็นลงทันที อาตมานั่งพักผ่อนอิริยาบถ อาตมาสะดุ้งสุดตัว จ้องดูโพรงนั้นด้วยความตื่น เต้นตกใจ เสียงประหลาดนั้นดังอยู่ครู่หนึ่ง ก็มีงูใหญ่ตัว หนึ่งโผล่หัวออกมาจากโพรงนั้น มันค่อย ๆ ชูคอขึ้นสูง เลื้อยออกมาครึ่งตัวจ้องดูอาตมา ด้วยตาอันคมกริบของ มัน แลบลิ้นอันเป็นแฉกของมันออกนอกปากแผล็บ ๆ อาตมาไม่เคยเห็นงูขนาดใหญ่โตเช่นนั้นมาก่อนเลยใน ชีวิต หัวของมันมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมรูปร่างคล้าย อยู่บนแผ่นหินริมสระน้ำธรรมชาติจ้องดูแผ่นน้ำอันใสเย็น ผานไถของชาวนา ลำตัวของม

หัวข้อประเด็น

- ประสบการณ์ในป่า

ข้อความต้นฉบับในหน้า

น้ำ แล้วท่านเองก็ออกไปปักกลดของท่านอยู่ในระยะ ห่างออกไปเป็นระยะทางประมาณ ๓๐๐ เมตรมองไม่ เห็นกัน เพราะมีพุ่มไม้บัง “คืนวันนี้ขอให้เธอเจริญ เมตตาพรหมวิหารอย่างเดียว” ท่านสั่งอาตมาก่อน จากไป พอพระอาทิตย์ลับเหลี่ยมเขา บรรยากาศก็เริ่มมืด สลัวและหนาวเย็นลงทันที อาตมานั่งพักผ่อนอิริยาบถ อาตมาสะดุ้งสุดตัว จ้องดูโพรงนั้นด้วยความตื่น เต้นตกใจ เสียงประหลาดนั้นดังอยู่ครู่หนึ่ง ก็มีงูใหญ่ตัว หนึ่งโผล่หัวออกมาจากโพรงนั้น มันค่อย ๆ ชูคอขึ้นสูง เลื้อยออกมาครึ่งตัวจ้องดูอาตมา ด้วยตาอันคมกริบของ มัน แลบลิ้นอันเป็นแฉกของมันออกนอกปากแผล็บ ๆ อาตมาไม่เคยเห็นงูขนาดใหญ่โตเช่นนั้นมาก่อนเลยใน ชีวิต หัวของมันมีลักษณะเป็นสามเหลี่ยมรูปร่างคล้าย อยู่บนแผ่นหินริมสระน้ำธรรมชาติจ้องดูแผ่นน้ำอันใสเย็น ผานไถของชาวนา ลำตัวของมันมีขนาดเท่ากับรถยนต์ และราบเรียบดุจแผ่นกระจกที่อยู่ข้างหน้าบรรยากาศสงัด ปกคลุมด้วยเกล็ดสีดำเป็นมันระยับ เงียบวังเวงใจยิ่งนัก ในยามเช่นนั้น จิตใจมักจะหวนกลับ เข้าภายใน ขุดค้นเอาธรรมารมณ์เก่า ๆ ออกมาดู อาตมา เผลอไปชั่วขณะ ปล่อยจิตใจให้เลื่อนลอยกลับคืนไปยัง บ้านที่กรุงเทพฯ ไปยังมารดาบิดา พี่น้อง การงาน คนรัก และความสะดวกสบายต่าง ๆ ที่เคยได้รับมา จิตใจเกิด ความเพลิดเพลินยินดีอยู่กลับอารมณ์เหล่านั้น คิดว่าป่านนี้ ถ้าอาตมายังเป็นฆราวาสอยู่ที่บ้าน คงจะได้นั่งรถยนต์ คันงามแนบข้างด้วยคนรักแสนสวย ออกไปรับประทาน ความตกใจกลัวอย่างสุดขีดทำให้อาตมานั่งงันไม่ หายใจอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกแน่นในหน้าอกเช่นเดียวกับกลัว ผีหลอกในป่าช้า รู้สึกคล้ายกับถูกสะกดจิตแน่นิ่งอยู่กับ ที่ เข้าใจว่าถ้างูตัวนั้นเลื้อยเข้ามาฉกกัดหรือรัดรึงเพื่อคาบ กลืนกินอาตมาก็คงไม่มีการต่อสู้ขัดขืนแต่อย่างใด จะวิ่ง หนีไปไหนก็ไม่มีทางทัน เพราะงูตัวนั้นอยู่ห่างจาก อาตมาประมาณ ๓ วาเท่านั้น เมื่อไม่มีทางอื่นใด อาตมาจึงหลับตาลง มอบกายถวายชีวิตให้กรรม พอ อาหารอันโอชาตามภัตตาคารอันหรูหราสักแห่งหนึ่ง หลับลง ก็เห็นภาพท่านอาจารย์ปรากฏขึ้นในห้วงนึก รับประทานอาหารเสร็จแล้วคงจะได้ไปชมภาพยนตร์อัน สนุกสนานเพลิดเพลิน หลังจากนั้นคงจะได้พาคนรัก ไปพลอดรักกันตามสถานที่อันลับหลับตาคนและปลอด ภัย มีความสุขสำราญอย่างเต็มที่ อาตมาจะนั่งคิดถึง ความหลังเพลินไปนานเท่าไรก็ไม่ทราบมารู้สึกตัวขึ้น เมื่อได้ยินเสียงประหลาดดังครืด ๆ อยู่ในโพรงใต้ก้อนหิน ใหญ่ใกล้ ๆ กับที่อาตมานั่งนั่นเอง พร้อมกับบอกว่า “เมตตาพรหมวิหาร เมตตาพรหม วิหาร” อ่านต่อฉบับหน้า ๙๔ ก ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More