ความห่วงใยต่อเยาวชนและการปฏิบัติธรรม : หน้า 112/124

ต่อการเจริญเติบโตสำหรับวัยนี้แล้วค่ะ” วัยรุ่ น ที่ น่ า ห่วง ใย นอกจากจะศึกษาปฏิบัติธรรม เพื่อกาง ทางพระนิพพานให้ตนเองแล้ว ดรณีรัตน์ ยังมีความห่วงใยเยาวชนในสังคมปัจจุบัน เป็นอย่างยิ่ง เธอเห็นว่า “วัยรุ่นปัจจุบันมีการแสดงออกมากกว่า สมัยก่อน แต่ขาดผู้ชี้นำ ซึ่งบางครั้งวัยรุ่นก็ เอาตัวเองไปทดลองเพื่อหาประสบการณ์ แปลก ๆ ใหม่ ๆ เป็นการเสี่ยงที่ไม่คุ้มกับชีวิต ทั้งชีวิตของเราเลย ถ้าหากจะมีผู้ชี้แนะที่มี แนวทางดี เป็นแบบอย่างที่ดีให้เห็น โดยเฉพาะ อย่างยิ่งแบบอย่างจากสังคมใกล้ตัวที่สุดคือ บ้านกับโรงเรียน และการชี้นำที่ดีคือ ดึงสิ่งที่เด็กสนใจ เข้ามาสัมพันธ์กับธรรมะ เช่น บางคนอาจ ชอบฟังเพลง ก็ให้ฟังหรือแต่งเพลงธรรมะ บางคนชอบงานศิลปะ ก็อาจให้ช่วยเขียน โปสเตอร์ธรรมะน่ะค่ะ” สําหรับเพชรรัตน์มีความเห็นว่า "ทั้งบ้านและโรงเรียนเป็นส่วนสำคัญ ในการปลูกฝังธรรมะให้แก่เยาวชน อย่าง น้อยก็ให้ได้รู้จักใส่บาตร รักษาศีล ๕ แล้ว นั่งสมาธิบ้าง หนูเองได้รับการชี้แนะให้ปฏิบัติ กิจกรรมเหล่านี้ จากทั้งบ้านและโรงเรียน เรื่อยมา เมื่อได้ไปปฏิบัติธรรมที่วัดพระธรรม กาย ศรัทธาก็ถูกตอกย้ำฝังแน่นยิ่งขึ้น ส่วนวัยรุ่นที่สร้างปัญหาให้หลายฝ่าย เดือดร้อนกันอยู่เนือง ๆ นั้น วรรณรัตน์ให้ ความเห็นเกี่ยวกับเรื่องนี้ว่า “การแก้ปัญหานี้ควรอยู่ในลักษณะ ประนีประนอม ผู้ใหญ่ก็ควรเข้าใจเด็กบ้าง ๑๑๐ ก ล ย า ณ ม ต ร อย่ามองแต่ในแง่ร้ายว่า เด็กไม่ดี มีแต่น่า ปัญหามาให้ ผู้ใหญ่ควรจะปฏิบัติธรรมเป็น ตัวอย่างให้เด็ก ในขณะเดียวกันก็ชักนำให้ เด็กปฏิบัติตามด้วยค่ะ หนูคิดว่า การไปปฏิบัติธรรมที่วัด เป็นสิ่งจําเป็นมากค่ะ เพราะตัวเราเปรียบ เหมือนไม้อ่อน ยังต้องการผู้แนะนำ ดูแล ประคบประหงม ถ้าเราปฏิบัติกันตามลำพัง ที่บ้าน นานไปกำลังใจเราจะหมด แต่ถ้า ไปวัด ได้พบเพื่อนกัลยาณมิตรมากมาย แม้จะไม่มีโอกาสพูดคุยกันทั่วถึง เราก็รู้สึก อบอุ่น ทุกคนเป็นเสมือนหมู่ญาติทางธรรม ของเราหมดเลย เราก็มีกำลังใจที่จะทำ ความดีต่อไปค่ะ” ต้ องเ น า บุ ญ แม้เพชรรัตน์จะมีความเห็นเหมือนกับ วรรณรัตน์ ในเรื่องการไปปฏิบัติธรรมที่วัด แต่เธอก็เห็นว่าการเลือกวัดเป็นสิ่งจำเป็น “เหมือนอย่างที่กล่าวกันว่า อยากจะได้ รูปแบบที่ดีก็จำเป็นต้องหาแม่พิมพ์ที่ดีนั่น แหละค่ะ เหมือนกับการที่เราจะปลูกข้าว เราก็ จำเป็นจะต้องเลือกเนื้อมาที่อุดมสมบูรณ์ จึงจะ ได้ผลผลิตสูง เพราะฉะนั้นการไปวัดปฏิบัติ ธรรม เราก็ต้องเลือกสถานที่และสิ่งแวดล้อม เลือกผู้สอนว่าเป็นอย่างไร พิจารณาธรรมะ ที่เราได้ฟังมาว่าเป็นอย่างไร แล้วเราก็จะได้ รับถ่ายทอดแต่สิ่งที่ดีงามค่ะ” บุคลิกภาพอันงดงามน่ายกย่องของเธอ ทุกคน ล้วนแต่ได้รับการหล่อหลอมปลูกฝัง อบรมร่วมกันระหว่างสถาบันครอบครัว สถานฏีกษาและวัด ถ้าขาดสถาบันใดสถาบัน หนึ่งเสีย บุคลิกภาพของพวกเธอก็อาจจะไม่ Kalyanamitra.org- สมบูรณ์ดังที่เป็นอยู่ อย่างไรก็ตามสถาบัน ครอบครัว นับว่าเป็นสถาบันที่มีความสำคัญ สูงสุด เพราะเป็นจุดเริ่มต้น ถ้าจุดเริ่มต้นไม่ดี เสียแล้ว ย่อมเป็นการยากสำาหรับสถาบันอื่น ๆ ในการประสานต่อ เปรียบเสมือนต้นโพธิ์ที่ งอกอยู่บนรอยแตกของกำแพง ย่อมไม่สามารถ เจริญงอกงามเหมือนกับต้นโพธิ์ที่มีผู้นำไป ปลูกไว้ในดินดี พร้อมทั้งได้รับการเอาใจใส่ รดน้ำพรวนดินอยู่เป็นนิจ ข้อนี้ฉันใดก็ฉันนั้น กัลยาณมิตรที่รัก จากทรรศนะความ คิดเห็นของสามดรุณีพี่น้อง ที่ท่านผู้อ่าน ได้รับทราบทั้งหมดแล้วนี้ ท่านคงไม่ปฏิเสธ ว่า พวกเธอเป็นเยาวชนที่มีคุณธรรมสูง เป็นศิษย์ที่น่ารักของครูอาจารย์ เพราะ ไม่มีปัญหาหนักใจเรื่องการเรียน เป็น กุลธิดาที่บิดามารดาวางใจในความประ พฤติได้ เพราะการรักษาศีล ๘ ของเธอ ย่อมค้ำประกันในเรื่องนี้เป็นอย่างดี เป็น กัลยาณมิตรที่สามารถจะช่วยจรรโลง พระพุทธศาสนาอันเป็นศาสนาคู่ชาติได้ เป็นอย่างดี คุณธรรมทั้งหมดนี้รวมกับ ความรู้ความสามารถที่ได้รับจากสถาบัน การศึกษา ย่อมจะสนับสนุนให้พวกเธอ เป็นทรัพยากรบุคคลอันทรงค่าของสัง คมและประเทศชาติอย่างแท้จริง