ประโยชน์ของการปฏิบัติธรรม : หน้า 107/124

สมาธิจนใจใส สว่าง แม้อ่านหนังสือช่วงสั้น ๆ ก็ช่วยให้เราเก็บประเด็นสำคัญ ๆ ไว้ได้ เสมือน กับว่า เรามีเข็มทิศและแผนที่พร้อมอยู่แล้ว ย่อมสามารถหาเส้นทางที่ตรงที่สุด และย่น ระยะเวลาที่สุดสำหรับการเดินทางไปสู่จุด หมาย อาศัยว่า เข้าเรียนสม่ำเสมอ ขณะที่ฟัง อาจารย์บรรยายก็เอาใจจรดศูนย์ฯ คำพูด ทั้งหมดของอาจารย์จะถูกเก็บไว้ที่ศูนย์ฯ พอถึง เวลาสอบเพียงแค่นึกเอาใจจรดศูนย์ฯ สิ่งที่ เรียนไปแล้วก็ปรากฏชัดในมโนภาพทันที กว่าจะจับเคล็ดอันนี้ได้ก็ต่อเมื่ออยู่ปี ๓ แล้ว ดรณิรัตน์หัวเราะเบาๆ พลางเพิ่มเติมว่า “แม้ข้อสอบในลักษณะประยุกต์หรือ ขั้นนำไปใช้ ก็ช่วยได้มาก เพราะโดยหลัก เหตุผลแล้ว หนูว่า ที่ศูนย์กลางกายนี่แหละ เป็นจุดสมบูรณ์ที่สุด” ก า ว น า เพชรรัตน์ ยืนยันด้วยว่า การปฏิบัติ ธรรมช่วยให้เธอควบคุมอารมณ์ได้ดี เปลี่ยน เป็นคนใหม่ “แต่ก่อนหมูเป็นคนโมโหร้ายมาก ชอบ ทะเลาะกับพี่ พอทะเลาะกันก็ต้องลงไม้ลงมือ ชอบใช้แรงเหมือนเด็กผู้ชาย ชกต่อยกับเพื่อน ก็เคยค่ะ ตั้งแต่ฝึกสมาธิแล้ว รู้สึกใจเย็นลงมาก สงบสติอารมณ์ได้ บางครั้งอาจจะโมโหไป แวบหนึ่ง ก็คิดได้ว่า เอ... โมโหแล้วก็ไม่เห็น จะดีอะไร มีแต่ผลเสีย คนอื่นที่เราโกรธเขา ก็ยังสบายใจ แล้วเรื่องอะไรเราจะมาโกรธ เป็นฟืนเป็นไฟอยู่คนเดียว คิดอย่างนี้แล้วก็ ทำให้อารมณ์เย็นขึ้นค่ะ" ธ ร ร ม ะ ส ร ร ค์ สำหรับเพชรรัตน์ ผู้น้องก็สามารถ ใช้ประโยชน์จากศูนย์กลางกายได้ไม่แพ้ผู้พี่ ส ร้ า ง สั ม ม า ที่ ส า สั ม า เพราะ “เวลาฟังอาจารย์ ถ้าเอาใจจรดศูนย์ กลางกาย จะจําได้แม่นยำ เวลาสอบพอเอาใจ จรดศูนย์ฯ ก็ย้อนเหตุการณ์นั้นได้แต่ก็มีบางครั้ง ที่เผลอไปบ้าง ลืมจรดศูนย์ฯ ตามปกติ หนูไม่ชอบข้อสอบที่ถาม ความจําค่ะ ชอบแบบนำไปใช้มากกว่า เมื่อ ก่อนปฏิบัติธรรม บางครั้งก็มีความลังเล ไม่ มั่นใจในความคิดของตนเองนัก ไม่แน่ใจว่าจะ คิดตรงกับใจอาจารย์หรือไม่ แต่เดี๋ยวนี้ หลัง จากปฏิบัติธรรมนานขึ้น ๆ ทำให้เกิดความคิด สร้างสรรค์แตกฉานมากขึ้น มีเหตุมีผลมากขึ้น มีความมั่นใจที่จะตอบข้อสอบ กล้าแสดงออก มากขึ้นค่ะ ล ด โ ท ส ะ ไ ด้ ด้วย 3 การที่เราได้ถือกำเนิดเกิดมาเป็นคน ซึ่งถือกันว่าเป็นสัตว์ประเสริฐเหนือกว่าสัตว์ เดรัจฉานทั้งปวง เพียงเท่านี้ก็นับว่า บิดา มารดาผู้ให้รูปแบบกายมนุษย์ มีพระคุณต่อ เราอย่างหาที่สุดมิได้แล้ว การเลี้ยงดูอุ้มชู ตลอดจนการให้การศึกษาอบรมนั้น ถือว่าเป็น ความเมตตากรุณาอย่างใหญ่หลวงของบิดา มารดา ซึ่งมีอยู่โดยธรรมสัญญาแล้ว มิจฉาทิฐิบุคคลที่ชี้นำให้เยาวชนใน ปัจจุบันเห็นคล้อยตามไปว่า การเลี้ยงดูบุตร ธิดา เป็นหน้าที่ เป็นความรับผิดชอบของบิดา มารดาตามกฎหมาย ตามระเบียบของสังคม ส่วนบุตรจะแสดงความกตัญญูกตเวทีต่อบิดา มารดาหรือไม่ เป็นคนละเรื่องกัน เช่นนี้นับว่า บุคคลนั้นหรือเหล่านั้น เป็นผู้ทำลายคุณธรรม อันจะพึงมีในสังคมของมนุษยชาติโดยแท้ เป็นการสร้างบาป-อกุศลที่จะต้องชดใช้กรรม กัน นับภพนับชาติไม่ถ้วนทีเดียว เป็นที่น่ายินดีเป็นอย่างยิ่ง เพชรรัตน์ ได้มีโอกาสปฏิบัติธรรม จนสามารถขจัดความ คิดที่ไม่ถูกต้อง ซึ่งมีอิทธิพลอยู่ในสังคมเยาวชน ปัจจุบันเสียได้ เธอสารภาพว่า “ทั้ง ๆ ที่คุณพ่อคุณแม่ดีกับเราทุกอย่าง แต่เราไม่ค่อยเห็นคุณค่า ไม่ค่อยเห็นความ สำคัญ มักจะคิดว่าเป็นหน้าที่ของท่านที่จะต้อง ปฏิบัติต่อลูก ๆ แต่พอได้ไปวัดปฏิบัติธรรม ได้ฟังหลวงพ่อเทศน์ รู้สึกรักคุณพ่อคุณแม่ มากยิ่งขึ้น จะทำอะไรก็พยายามนึกถึงท่าน เมื่อตัวเองพบความสุขจากการปฏิบัติธรรม ก็อยากให้ท่านมีเวลาเจริญสมาธิภาวนา มาก ๆ ค่ะ" ธ ร ร ม ะ ใ ห้ กำ ลั ง ใจ แล ง ง ง า ม ทุกอย่างสำเร็จได้ด้วยใจ ท่านผู้อ่าน คงไม่ปฏิเสธความคิดนี้ ประเด็นสำคัญอยู่ตรง ที่ว่า เราจะรอให้เกิดขวัญและกำลังใจจาก ผู้อื่นไม่ได้ แต่จะต้องรู้จักสร้างขึ้นได้ด้วยต อย่างต่อเนื่องไม่ขาดสาย เว้นจากการเจริญ สมาธิภาวนาเสียแล้ว ไม่ปรากฏว่าจะมี วยตนเอง วิธีอื่นใดสามารถสร้างขวัญและกำลังใจ ให้แก่ตัวเราเองได้อย่างมั่นคง เพชรรัตน์ มีประสบการณ์ที่ยืนยันได้ว่า “ไม่ใช่ว่าคนที่ฝึกสมาธิ และปฏิบัติธรรม จะกลายเป็นคนเก็บตัวเงียบ ๆ แต่ความจริง 1 แล้วเราเป็นคนร่าเริง สามารถออกสังคม เข้ากับคนทุก ๆ ระดับได้ด้วยความมั่นใจ ไม่ว่า ผู้ใหญ่ระดับสูง เพื่อน ๆ หรือระดับน้อง ๆ ก ล ย า น ม ต ร ๑๐๗ Kalyanamitra.org ·