การเดินทางของเด็กชายและสุนัข : หน้า 98/124

14 “พาสุนัขไปหาศาสตราจารย์คาร์เว่อร์กันเถอะ” เด็กชายเท้าเปล่าสองคนได้เดินไปในกลุ่มฝุ่นที่เขาเตะมันขึ้นมาเอง ขณะที่ย่างเท้า ไปตามถนนดินอันแห้งผากนั้น กางเกงสวมคลุมเพื่อป้องกันกางเกงดีเปื้อนของเขาติดอยู่ กับร่างกายโดยผูกโยงไว้เหนือบ่าเล็ก ๆ ซึ่งดำคล้ำเพราะถูกแดดในฤดูร้อนของอาลาบาม่า แผดเผา หมวกฟางขาดวิ่นของเขานั้นใช้ป้องกันดวงหน้าอันเล็กและแคบได้บ้าง เด็ก คนหนึ่งอุ้มสุนัขด้วยแขนอันบอบบางและเปลือยเปล่า เห็นได้ชัดว่าสุนัขตัวนั้นมีน้ำหนักพอใช้ เพราะเขาอุ้มมันอย่างลำบาก เด็กสองคนนี้คงจะมีอายุอยู่ในราวสิบและสิบเอ็ดขวบ หรือ อาจมากกว่านั้นก็ได้ เด็กผิวดำในอาลาบาม่าไม่ค่อยเติบโตเร็วนัก เรื่องแปล แปลและเรียบเรียงโดย พันเอก พระสงครามภักดี ขอขอบคุณ สัมมาชีวศิลปมูลนิธิ ในพระอุปถัมภ์ของสมเด็จพระสังฆราช ผู้อนุญาตให้พิมพ์เผยแพร่ คนมหัสจรรย์ ของโลก ๙๖ ก ล ย า ณ ม ต ร Kalyanamitra.org