อานุภาพของบุญ : หน้า 89/124

นั้นดิฉันปีติทันที นึกในใจว่าเจอขุมทรัพย์ ทันทีแล้ว มีตังค์ในกระเป๋า ๑๕๐ บาทก็รีบ ซื้อนมไปฝากเขาที่วิภาวดี พอไปถึงก็เยี่ยมดู ทุกข์โศกโรคภัยของหลานแล้วก็ตั้งสติทีเดียวว่า เรานี่ไม่เสียแรงเลยที่เอาเจ๊หนูเข้าศูนย์กลางกาย เสร็จแล้วก็บอกความประสงค์ว่า เวลานี้หนูไม่มี เงินเลย หนูหาได้อาหารมามากมายมหาศาล แล้ว....แต่ยังขาดหม้อ หนูจะมาหาเจ๊ก็ไม่มี สตางค์เลย หนูจะทำอย่างไรดี หม้อต้องใช้วัน สองวันนี้ เจ๊หนูบอกว่า เธอไปหาเช็ค ไม่มีเงิน มาก็ได้ เอามาใบหนึ่งหมื่นเดียวพอ เหลือ นอกนั้นเราช่วยกันหา โอ... เจ๊หนูมีใจใหญ่ มาก ดิฉันก็โทรศัพท์ถึงคุณโสภีบอก.... พี่ยืม เช็คใบนะ ปรากฏว่าในช่วงนั้นนะคะ ดิฉัน ขับรถไปไหนก็ตาม.... นึกคิดว่าหน้าใครบ้าง จะเป็นเจ้าของบุญ บุญก็หลั่งไหลมา สรุปนะคะ นึกง่าย ๆ ว่าดิฉันสั่งหม้อทันทีถึงวัด วันศุกร์ ๔ โมงเช้า ทุกคนอนุโมทนาสิคะ บุญมหาศาล พอดิฉันเข้าไปกราบเรียนถวายหลวงพ่อทัตตะ หลวงพ่อทัตตะท่านตอบว่า คุณสมบัติลักษณะ ชุดช้างปลิว แต่พอเข้าครัวหลวงพี่หมูตอบว่า ไม่พอหรอก ผักนี่คำนวณแล้วต้องใช้วันละ ๓ ต้น ดิฉันก็ขับรถออกจากวัดไปสำนักงาน ฝนก็ตกนะคะ ไปกราบหลวงพ่อธัมมชโยว่า หลวงพ่อขาลูกไม่มีปัญญาเลย อาหารไม่พอ คืนนี้ผักไม่เข้า ทำอย่างไร น้ำตาล ข้าวต่าง ๆ นั้นเห็นจะไม่พอ หลวงพ่อตอบว่า ดิฉันแทบช็อก พอเขาบอกไม่เอาแล้วใครล่ะ จะรับ ด้วยความตกใจในขณะที่เขาปฏิเสธ สำหรับดิฉันปฏิเสธไม่ได้ ดิฉันก็ตั้งสตินึกถึงบุญ ...ก็ตั้งใจไว้ที่ศูนย์กลางกายเลย นั้นก็ไปกราบพลเอกเสริมและคุณหญิง แสงเดือน ท่านก็กระวีกระวาดเซ็นเช็คมอบมา ให้ ๑ หมื่นบาท ท่านบอกว่าคุณสมบัติ นึก ไม่ถึงเลยว่า คุณจะกล้าหาญ เสร็จแล้วก็ อนุโมทนากับท่าน กลับมาถวายหลวงพ่อ ให้มาให้เป็นค่าน้ำตาลทรายและข้าวสาร หลัง จากนั้นดิฉันก็กลับไปนอนบ้าน ไงคะ โอยนึก ๆ เอาที่ศูนย์กลางกายซิคุณสมบัติ | หลวงพ่อท่านรับแล้ว ท่านก็ให้กลับมาอีก เพื่อ เอ๊ะ! หลวงพ่อหนูมาหาหลวงพ่อนะคะ หลวงพ่อ ให้ลูกนึกก็หลับตานึก แล้วก็บอกหลวงพ่อ ว่า ใกล้ ๆ สำนักงานเนี่ย พี่ปริณโชติ กับ คุณหญิงแสงเดือน ท่านเป็นที่เคารพของลูก ลูกจะไป หลวงพ่อบอกไปเลย พอไปถึงบ้าน คุณหญิง ท่านมีน้ำใจมากทีเดียว ท่านจับ โทรศัพท์นะคะ สั่งผักจากปากคลองตลาด ถ้าใครอยู่ใกล้ท่านก็ช่วยบอกท่านด้วยนะคะ ว่า บุญของท่านมหาศาลทั้ง ๒ คน ท่านสั่งมา ทีเดียว ๓ ตัน พันบาทเป็นค่าน้ำตาลทราย ดิฉันกราบท่าน อนุโมทนาบุญท่าน หลังจาก เช้าขึ้นก็ไปสั่งพวกอาหารร้านเจ๊ได้ ร้าน เจ๊เล็ก ใครต่อใครแล้วก็กลับมาดูในครัว วัน หนึ่งเป็นวันที่ดิฉันแทบจะเสียชื่อ วันนั้น ๒ ทุ่มกว่าแล้ว พระขึ้นเทศน์ข้างบนนี้ คนเต็มยัน ไปถึงโน้นริมคลองโน้นแน่นไปหมดเลย ดิฉัน คนเดียวเดินว้าเหว่ เพราะในครัวไม่มีผัก ดิฉัน ก็บอกกับท่านว่า พระตั้งหมื่นรูป คนเป็นแสน พรุ่งนี้ถ้าไม่มีผักเข้า คืนนี้ไม่มีตังค์เนี่ยลูกอยู่ไม่ ได้แล้ว ไหว้เสร็จก็กลับมา เพราะรถจอดด้านนี้ เดินมาเจออาจารย์ถวิลตรงนั้นแม่ต้นบุญลง มา ๆ อาจารย์ก็พาไปบอกบุญแถว ๆ นี้ไม่รู้ได้ เท่าไหร่ ๓-๔ ถุง พอเสร็จดิฉันก็เข้าครัว เชิญ หนูสมนึก เขาทำครัวนะคะ แล้วคุณเสริฐ ภรรยาคุณรุ่งธรรมนั่งรถ ดิฉันก็พาขับไป ๔ มุมเมือง ทุกคนไม่ต้องมีการคุยกันนะ นับเงิน กันไปเรื่อย ๆ นับไปนะฮะ เอ้า! ถุงนี้ใส่ให้เป็น ปีก ๆ พอเสร็จแล้วก็บอกว่าลุยนะ เพราะเราไม่ มีเวลา คุยกันไปเลยว่า ส่งไอ้นั่นเท่านั้น ไอ้นี่ เท่านี้ ไอ้นั้นเท่าโน้น รีบกลับมาถึงวัดประมาณ 5 ทุ่มได้ ก็ไม่มีที่พึ่งก็ไปกราบรูปหลวงพ่อวัดปากน้ำ เสร็จแล้วก็สั่งคนล้างผักทำผักเสร็จ ดิฉันก็ บอกว่าหลวงพ่อขา ดูซิทิ้งให้ลูกเดียวดายเหลือ | ขับรถไปนอนที่อำเภอธัญบุรี ไม่ได้นอนเลย เกิน ผักยังไม่มีเลยไม่รู้จะเอาตังค์ที่ไหน ดิฉัน เพราะไปถึงสามีก็บอกว่า คนโทรศัพท์มาจน กั ล ย า ณ ม ต ร ๘๗