การเจริญภาวนาและความสงบในสังคม : หน้า 110/124

เราปรับตัวได้ง่าย ทำให้เป็นคนที่มองโลก ในแง่ดีด้วย มองทุกอย่างด้วยเหตุผล ไม่มี เรื่องน้อยใจ เศร้าใจ เพราะมีศูนย์กลางกาย เป็นที่พึ่งตลอดเวลา” ทั้งสองศรีพี่น้องกล่าวเหมือนกันว่า “ไม่มีช่องว่างระหว่างเพื่อนฝูง อาจจะ มีเพื่อน ๆ ล้อบ้าง เรียก “แม่ชี” ตั้งแต่ปี ถึงปี ๔ (หัวเราะ) แต่เพื่อน ๆ จะเกรงใจเรา เมื่อมีเรื่องไม่ดีก็จะไม่มาถึงเรา เป็นที่รู้กัน เป็นที่ยกไว้ในฐานที่เข้าใจ แต่ถ้ามีเรื่องดี ๆ เขาจะนึกถึงเรา บางครั้งเพื่อนพูดกับเพื่อน คนอื่น ๆ ด้วยถ้อยคำระคายหู แต่เขาจะใช้ คำพูดดี ๆ กับเรา ถ้าเพื่อนมีปัญหาอะไร ถ้าเราช่วยได้ เราจะช่วยทันที เช่น ให้ยืมสมุดโน้ต หรือช่วย ติวให้เพื่อน เป็นที่รู้กันว่า เราคบกันได้ใน ลักษณะนี้ เพื่อนก็ยังรักเรา ไม่ได้มองว่าเรา เพี้ยน” (หัวเราะ) ก า ร เ จ ริ ญ ภ า ว น า พ า ใ ห้ สั ง ค ม ส ง ป สุข น.ส.วรรณรัตน์ โล้วิชากรติกุล น้อง นุชสุดท้อง เป็นนิสิตปีที่ ๑ คณะพาณิชยศาสตร์ และการบัญชี จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เธอ เริ่มฝึกสมาธิอย่างจริงจังเมื่อเรียนอยู่ชั้น ม.๕ โรงเรียนสตรีวิทยา ๒ เมื่อเข้าเป็นนิสิตแล้ว ก็ได้ช่วยงานชมรมพุทธฯ เช่นเดียวกับพี่สาว ทั้งสองคน ส่วนในวันอาทิตย์ก็จะไปช่วยงาน ที่วัดพระธรรมกายพร้อมกับพี่มิได้ขาด จากประสบการณ์ที่ผ่านมา ทำให้เธอ มั่นใจว่า การเจริญสมาธิภาวนาเป็นสิ่งสำคัญ ในชีวิตประจำวันมากเพราะ ๑๐๘ ก ล ย า ณ มิ ต ร การรักษาศีล ๘ นอกจากจะช่วยย่นระยะ เวลาการเกิดเป็นหญิงให้น้อยลง ๆ แล้ว ยังทําให้มีเวลาสร้างบุญกุศลหรือทำงาน อื่น ๆ มากขึ้นด้วย เพราะไม่ต้องเป็น กังวลกับอาหารเย็น งเสียเวลามาก “ทำให้จิตใจสงบ ไม่คิดฟุ้งซ่าน รู้จักคิดหาเหตุผล ควบคุมอารมณ์ได้ หนู คิดว่าถ้าทุกคนศึกษาและปฏิบัติธรรมกัน อย่างจริงจัง คนในสังคมก็จะไม่มีการ เบียดเบียนกัน จะมีแต่เมตตากรุณาต่อกัน มีความเห็นอกเห็นใจกัน ช่วยเหลือเกื้อกูล กัน แล้วสังคมเราก็จะมีแต่ความสงบสุข” ค ร อ บ ค รั ว แ ห่ ง คุ ณ ธ ร ร ม นับเป็นบุญกุศลของครอบครัว “โล้ วิชากรติกุล” ที่หัวหน้าครอบครัวและสมาชิก Kalyanamitra.org