การเล่าเรื่องและการสร้างบารมี : หน้า 74/124

๗๒ ก ล ย า ณ ม ต ร • นี่คือบุคลิกของท่านมหา ท่านก็เล่าให้ฟัง เล่าถึงโยมพี่คนที่ ๕ อยู่ประตูน้ำ บอกว่าเรื่องเย็บ ปักถักร้อยนี่เยี่ยมยอด ผู้หญิงสู้ไม่ได้ เย็บปักถักร้อย นี่ฝีมือละเอียดอ่อนมากเลย แล้วก็ยังเล่าถึงพี่สาวคนโต ทําร้าน เปิดร้านที่เชียงราย ไปทำนั่นทำนี่ ท่านก็เล่า มีเรื่องอะไรให้เล่าเยอะแยะมีเรื่องก็คุยกันไปในช่วง ชั่วโมงหนึ่ง สองชั่วโมง อาศัยเวลาที่อยู่ในสนามนะ ท่านเล่าถึงอีกหลายคน คุยถึงเพื่อน เพื่อนบางคนนะจบ คณะนี้ไปเป็นอาจารย์สอนอยู่คณะเภสัช เพื่อนคนนี้เคย เรียนไฟฟ้ามาก่อน ทางบ้านไม่ค่อยพร้อม แต่ว่าด้วย ความมานะมาก ตอนกลางวันไปเรียนหนังสือ ตอนกลาง คนมาทํางาน สอบเทียบเอา ม.5 ม.6 จนกระทั่งเข้า มหาวิทยาลัย ท่านเล่าถึงเพื่อนของท่านแต่ละคน แต่ละท่านนะมี แต่ความดี อาตมาไม่เคยเห็นท่านเล่าถึงใครในเรื่องร้าย เลย ท่านพูดถึงคนแต่ละคนในแง่ของความดี เล่าถึง เพื่อนคนนั้นเล่าถึงเพื่อนคนนี้ เล่าอะไรต่ออะไรมากมาย ท่านช่างจดช่างจ้าสติปัญญาท่านดี ความจำดี ท่านเล่า ว่า หลวงพ่อคุยธรรมะให้ฟังอย่างงั้น ๆ คุณยายเล่าเรื่อง ให้ฟังอย่างนี้ๆ หลวงพ่อทัตตะเล่าเรื่องให้ฟังอย่างนั้น ๆ ท่านก็จะมาเล่าให้อาตมาฟังต่อ อาตมาเองเป็นคน ที่ความจําไม่ค่อยเอาไหน ไม่ค่อยชอบจ่าอะไรมากมาย ก็ได้แต่ฟังท่านเล่า บางครั้งเรื่องมันผ่านไปนานแล้ว จนกระทั่งเราลืมไปแล้ว แต่หลวงพี่มหาก็มาเล่าให้ฟัง แล้วก็ไม่ใช่เล่าเฉพาะอาดมาคนเดียว ทุกคนพวก ญาติโยมที่มาหาติดต่อธุรกิจท่านก็คุยธรรมะให้ฟัง บางคนเขาจะมาส่งสินค้าของหน่วยก่อสร้างหรือมาติดต่อ งาน ตรวจงานอะไรก็ตาม ท่านก็จะเอาธรรมะแทรกไป ให้เขาตลอดเวลาเหมือนกัน จนกระทั่งเขามาทำบุญด้วย ยกตัวอย่างง่าย ๆ ที่สร้างอาคารประชาสัมพันธ์หินอ่อน นะ อาจารย์มีชัยได้พาเพื่อนมา เพื่อนยังไม่เคยเข้าวัด เป็นบริษัททำเสาเข็มเจาะ พอมาถึงเจอหลวงพี่มหา ท่านก็คุยธรรมะให้ฟัง เพื่อนอาจารย์มีชัยคนนั้นคือคุณ โกศล ท่านก็มีอัธยาศัยน้อมนำไปทางบุญอยู่แล้ว ท่านก็ ฟัง คุยธรรมะถูกใจ อาคารเดิมที่เราดัดแปลงขึ้นมาเป็นอาคารใหม่ ใช้ตอกไม่ได้ ต้องใช้เสาเข็มเจาะ ค่าใช้จ่ายเรื่องเสาเข็ม จึงแพงมาก ตกประมาณ ๓๐๐,๐๐๐ กว่าบาท หลวงพ่ มหาคุยธรรมะให้คุณโกศลฟังคุณโกศลเกิดศรัทธายกถวาย หมดเลย เงินค่าดอกเสาเข็ม 900,000 กว่าบาทเลยไม่ คิด เป็นการถวายฟรีหมด ก็เบิกบานใจกันไป พอคุย ธรรมะไป ๆ ว่าอาคารประชาสัมพันธ์หินอ่อนหลังนี้มี ประโยชน์มาก มีอานิสงส์มาก ท่านก็คุยให้ฟัง ค่า ก่อสร้างตกประมาณ ๒ ล้าน คุยไปคุยมา คุณโกศลรับ เป็นเจ้าภาพของที่สั่งทั้งหมดเลย ขอรับเป็นเจ้าภาพเอง เมื่อวานนี้ ท่านมาฟังสวดพระอภิธรรม แต่วันนี้คงไม่ได้มา นี่หลวงพี่มหาท่านเป็นแบบนี้ ไปเจอใครก็คุยเรื่องธรรมะ เขาเองนึกว่า จะมาแบบชาวโลกมาติดต่อกับพระธรรมดาๆ ก็เลยมาพลอยสร้างบารมีร่วมกับหลวงพี่มหาไปด้วย ท่านก็เป็นแบบนี้ นอกจากเรื่องธรรมะแล้ว ท่านจะไม่ ค่อยคุยเรื่องอื่น เรื่องไร้สาระไร้แก่นสารท่านจะไม่พูดไม่ คุยเลย เพราะเราต่างคนต่างทราบกันดีว่า เวลาเรามีน้อย ต่างคนต่างมีน้อย ต้องทำงานทั้งคืน โดยเฉลี่ยแล้ววัน หนึ่งที่เราทำงานกัน สมัยบุกเบิกเริ่มต้นมาก็ประมาณ ๑๔-๑๖ ชั่วโมงด้วยกัน ไม่มีวันหยุดเสาร์-อาทิตย์ ไม่มี วันหยุดนักขัตฤกษ์ ไม่มีวันหยุดชดเชย เราต่างมีความ รู้สึกกันว่า วันหนึ่ง ๒๔ ชั่วโมงนะ น้อยเหลือเกิน แต่ บัดนี้หลวงพี่มหาคงได้พักนาน รอครั้งต่อไปที่เราจะได้ เริ่มกลับมาสร้างบารมีร่วมกันอีก มีกัลยาณมิตรท่านหนึ่ง ไต้เขียนเรื่องนี้เอาไว้ ฝากถวายเป็นมาลัยธรรมแด่หลวงพี่ มหาว่า นิทราเถิด.... เพชรกล้าแห่งกองทัพ ฟ้ามืดฟ้าหม่นห้วงหาว หมองเดือนเหมือนดาวจะดับ เพชรแรกแตกร้าวระดับ วิบวับวับวับดับพลัน ยินข่าวว่าสรวลเศร้าโศก อาลัย ไหลหลั่งจาบัลย์ ยี่สิบสามมกราสามสอง วันที่หลวงพี่ชิตชัย แม้ร่างละพรากจากโลก ปลิดขั้วพลิ้วใบไคลคลา วิปโยคแทบจะอาสัญ สุดกลั้นน้ำตาพร่าพราย ฟ้าโปรยละอองเป็นสาย จากไกล าดับลับตา ดุจใบไม้ลมโบกโยกล้า ก่อนกาลชรามาเยือน มีแต่ความดีที่สรรค์สร้าง ไม่เคยแรมร้างสิ้นสูญ พุทธศาสน์ย่อมจักเพิ่มพูน เกื้อกูลวีรธรรมอำไพ จารึกจารไว้ไม่รู้สิ้น ผืนดินแผ่นฟ้าล่มสลาย มิอาจลบเลือนเคลื่อนคลาย คุณความดีดอกไซร้จีรัง นิทราเถิดเพชรกล้าแห่งกองทัพ พักกลับเนาในวิมานสถาน สถิตทิพย์ ณ ดุสิต สำราญ เสวยสวรรค์ชั้นฟ้าสุราลัย พวกเราอยู่หลังจักสร้าง ตามทางพุทธศาสน์ไม่ขาดสาย เช่นดังบุรุษกล้าอาชาไนย คือหลวงพี่ชิตชัยในดวงมาน นี่คือสิ่งที่กัลยาณมิตรของเราได้เห็นการทำงาน ของหลวงพี่มหา เลยเขียนให้หลวงพี่ท่านได้พัก เขียนไว้ ด้วยความอาลัย อาลัยมาก อ่านต่อฉบับหน้า Kalyanamitra.org