การสร้างวัดพระธรรมกาย : หน้า 70/124

๖๘ ก ล ย า ณ ม ต ร ...นับตั้งแต่ก่อนเดินเข้าวัด จนกระทั่งเหยียบเข้ามาในวัด ก้าวย่างเข้ามาในวัด ทุกตารางนิ้วที่เราย่างเข้ามา ชโลม ไว้ด้วย หยาดเหงื่อ บางครั้งก็มีเลือดของหลวงพี่มหา กระเซ็นกระสายอยู่ พรมอยู่ตลอดแทบทุกตารางนิ้วใน วัดแห่งนี้... เข้ามายังไม่เต็มที่ ท่านก็ด่วนจากไปก่อน ท่านทำงาน ทั้งวันทั้งคืน ทำงานพร้อม ๆ กับพวกเราบุคคลในหน่วย ทีมงานก่อสร้าง และก็หน่วยสร้างวัด ท่านบุกเบิก สร้างวัดมาตลอด ไม่มีเกี่ยง ไม่มีงอน ไม่มีการหลีกเร้น เลย เห็นงานแล้วก็ลุยเข้าไปใส่ กระโจนเข้าไปใส่ จน กระทั่งสุขภาพทรุดโทรมลงมาก แต่ละคน ๆ โดยเฉพาะ หลวงพี่ท่านสุขภาพไม่ค่อยดีอยู่แล้ว ก็เลยทรุดหนัก ถ้าหากว่าใครก็ตามที่ไปคือ ไปโจษจันกัน เข้าใจ กันว่า วัดพระธรรมกายที่ได้สร้างมาอย่างรวดเร็ว มีการ พัฒนาอย่างรวดเร็วมาจนกระทั่งปัจจุบันนี้นะ ว่าได้รับ เงินจากซี ไอ เอ บ้าง คอมมิวนิสต์บ้าง เค จี บี บ้าง คริสต์บ้าง แล้วแต่เขาจะโจษจันกัน ก็เป็นเรื่องของคน ภายนอกที่ไม่เข้าใจ ไม่รู้จักพวกเรา แต่ถ้าหากว่า พวกเขาเหล่านั้นนะได้มาเห็นหลวงพี่มหาคุมงานแล้วนะ Kalyanamitra.org เขาจะไม่มีความรู้สึกแบบนั้นเลย จะไม่เชื่อคำเล่าลือ พรรณนั้นเด็ดขาด แล้วจะเข้าใจว่าที่วัดพัฒนามาได้ รวดเร็วแบบนี้นะ เป็นผลงานของหลวงพี่มหาของเรา ขณะที่ฝนตก แล้วเข้ามาหลบฝนในอาคารได้แล้ว แต่ มีใครมองย้อนไปบ้าง จะมีสักกี่คนกี่ท่านกันที่มองย้อน กลับไปว่า ก่อนที่เราจะได้มีที่หลบฝนแบบนี้นะ หลวงพี่ มหาของเราตากฝน กรำฝนมาหนาวสั่นสะท้านเลย เมื่อเราโดนแดด แดดข้างหน้าแผดจ้าร้อนแรง ก็หลบเข้ามาในอาคาร ใต้อาคารหลังไหนก็ตาม พวกเรา จะมีใครสักกี่คนที่ระลึกถึงหลวงพี่มหานั้นว่า ก่อนที่จะ มาเป็นแบบนี้ ท่านตากแดด ตากฝน ผิวหนังนะเกรียมแล้ว เกรียมอีก ลอกแล้วก็ลอกอีก ลอกซะจนเป็นเรื่องธรรมดา ผิวหนังที่เคยแสบก็แสบเป็นธรรมดาไปแล้ว ขณะที่เราเดินบนถนนนะ เดินจากประตูหน้าวัด